Με άποψη

"κλέφτες" "πουλημένοι" "λαμόγια" (Βίντεο)

2011-10-27T13:04:00.000-07:00

Η αγανάκτηση και η οργή του λαϊκού κόσμου ενάντια στο πολιτικό σύστημα και στο πολιτικό του προσωπικό εκδηλώνεται με κάθε ευκαιρία.Το βλέπουμε και τώρα με την επέτειο της 28ης Οκτώμβρη. Με συνθήματα "κλέφτες" "πουλημένοι" "λαμόγια" κλπ γίνονται δεκτοί απ' τον κόσμο οι πολιτικάντηδες που τολμούν να εμφανιστούν δημόσια. Μετά τις αποδοκιμασίες που δέχτηκαν Μαγριώτης και Μπεγλίτης παρακολουθούμε τώρα, στο βίντεο που παραθέτουμε, τι συνέβη χτες στην Θεσσαλονίκη

«Γάμα τον συγγραφέα και κοίτα το σύγγραμμα». (Βίντεο)

2011-10-19T14:47:00.000-07:00

Με τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Πάνο Καμένο, μας χωρίζει ιδεολογικό χάος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε τον τσαμπουκά, την μαγκιά, τις αλήθειες που περιείχε η ομιλία του στην βουλή την οποία παρακολουθούμε στο βίντεο. Ναι είχε τσαμπουκά γιατί δεν δίστασε να βάλει στο στόχαστρο του τον ίδιο τον πρωθυπουργό και τον αδελφό του όχι γενικά κι αόριστα με μια πολιτική κριτική αλλά να εμφανίζει τον πρωθυπουργικό αδελφό μπλεγμένο σε ύποπτα χρηματιστηριακά παιχνίδια. Θέλει μαγκιά να τα βάζεις με τον ΔΟΛ και τον Λαυρεντιάδη.
Αρκετά μάλιστα από όσα είπε ο βουλευτής της Ν.Δ τα έχουμε γράψει και εμείς σε αναρτήσεις μας.
Και στο φινάλε κάποιες φορές πρέπει να ισχύει η ρήση «γάμα τον συγγραφέα και κοίτα το σύγγραμμα».

Γ. Κασιμάτης: "Εχουμε κατοχή και πραξικοπηματική εξουσία" (Βίντεο)

2011-10-13T13:03:00.000-07:00

Όταν ακούς τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργο Κασιμάτη, ένα άτομο απ’ τα πιο γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (Το χρονικό διάστημα 1981-89 ήταν υπεύθυνος του νομικού γραφείου του Αντρέα Παπανδρέου να σου λέει ότι «Εχουμε καθεστώς εκτός νόμου, ζούμε κάτω υπό κατοχή, κάτω από πραξικοπηματική εξουσία», τι άλλο χρειάζεσαι για να παλέψεις για να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται η εγκληματική συμμορία του ΓΑΠ-Τσολάκογλου που ξεπουλάει την χώρα και εξαθλιώνει το λαό της;

Θα βγουν "κουρεμένοι"

2011-10-13T10:13:00.000-07:00

Με τη χώρα ένα βήμα πριν από την πτώχευση - αποφασισμένη και μένουν μόνο οι λεπτομέρειες -, οι δανειστές της, μέσω της τρόικας, έχουν πάρει τις αποφάσεις τους, οι οποίες έχουν ήδη εκφραστεί και θα εκφραστούν ακόμη εναργέστερα με το τελικό σχέδιο «λύσης για το δημόσιο χρέος».

Η βασική παράμετρος του σχεδίου, όπως επί μήνες επιμένουμε να φωνάζουμε, αφορά τη δημόσια περιουσία. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η διαχείριση της θα περάσει σε εταιρεία εκτός της χώρας και στην αποκλειστική διάθεση των δανειστών, οι οποίοι θα την εκποιήσουν παραχωρώντας ό,τι θέλουν... σε όποιον θέλουν. Με το μοντέλο της γερμανικής Τρόιχαντ, η οποία διέλυσε την Ανατολική Γερμανία, οι διαχειριστές θα πουλάνε... στους εαυτούς τους - ακόμη και έναντι ενός ευρώ ανά επιχείρηση.

Ο ελληνικός επιχειρηματικός κόσμος, υπό το βάρος της βίαιης διάλυσης οικονομίας και χώρας, κινδυνεύει να βρεθεί κυριολεκτικά στον άσο: τράπεζες, ενέργεια, υποδομές και γη δεν θα βρεθούν στα χέρια του.

Οι ιδιοκτήτες ολόκληρης της χώρας θα είναι ξένοι - και όχι οποιοιδήποτε: οι επιχειρηματίες των χωρών - δανειστών και τα διεθνή κερδοσκοπικά κεφάλαια που κατέχουν ελληνικό χρέος. Οι
δικοί μας, άλλοι καταχρεωμένοι στις τράπεζες, άλλοι εξαρτώμενοι από τις κρατικές προμήθειες
ή τις χαριστικές υπέρ τους ρυθμίσεις, βλέπουν ότι σύντομα θα τεθούν και οι ίδιοι στη διάθεση
- και στα κέφια - των δανειστών.

Εκεί που έλπιζαν στο «μαλλί» της εκποίησης, οι περισσότεροι θα βγουν «κουρεμένοι». Ακόμη και αυτοί που έχουν πραγματικές δουλειές, κινδυνεύουν με σοβαρή επιδείνωση της θέσης τους λόγω ύφεσης. Το αντίδωρο του «ξηλώματος» μισθών και εργασιακών σχέσεων δεν είναι αρκετό...
Τελευταία τους ελπίδα είναι ο έλεγχος του συστήματος διακυβέρνησης με πρόθυμες... μαριονέτες. Ξεχνούν όμως μια βασική αρχή: Για να ευημερεί ο ιδιωτικός τομέας χρειάζεται ένα υγιές κράτος. Αυτή την αρχή την αγνοούν. Και θα το πληρώσουν (ακόμη και αυτοί), μαζί με τα πρόθυμα πολιτικά υποχείρια τους, που θα βρεθούν στην μπούκα της κοινωνίας - των ανέργων, των υπαμειβόμενων, των πρώην μικρομεσαίων.

Πηγή: "Το Ποντίκι"

Στην επέτειο απελευθέρωσης της Αθήνας

2011-10-12T06:38:00.000-07:00

Από τα ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» 12 και 13 Οκτώβρη 1944

«Χρόνια παλεύαμε νάρθης. Αιματοποτισμένοι οι δρόμοι μας, γεμάτα τα νεκροταφεία μας. Γκρεμισμένα τα σπίτια μας, χτικιό στα στήθη μας και κουρέλια σκεπάζουν το κορμί μας, μα κοίταξέ μας φτερουγίζομε, λάμπομε! Η περηφάνια λάμπει σαν φωτοστέφανος στων αγωνιστών τα κούτελα. Είμαστε εμείς που νικήσαμε τη σκλαβιά! Εμείς που σπάσαμε τις αλυσίδες!».

Με τα λόγια αυτά την Πέμπτη 12 του Οκτώβρη 1944, ο «Ριζοσπάστης» καλωσόριζε την απελευθέρωση της Αθήνας, γράφοντας στην πρώτη σελίδα: «Ωρα έντεκα π.μ. - Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ - Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα - Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν - Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη». Την επομένη, 13 του Οκτώβρη, ο «Ριζοσπάστης» έγραφε στην πρώτη του σελίδα με μεγάλα, κεφαλαία, γράμματα: «ΖΗΤΩ Η ΛΕΥΤΕΡΗ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ», ενώ ο Γ. Ζέβγος, με άρθρο του, εξηγούσε ότι η μεγάλη αυτή μέρα της απελευθέρωσης ήταν ταυτόχρονα και το «ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ».

«Η μπαρουτοκαπνισμένη Αθήνα, που γνώρισε την πείνα και το βόλι του κατακτητή, το στιλέτο του προδότη, η αδάμαστη Αθήνα που τρία χρόνια πάλεψε, ξεχύθηκε ζωντανή ανθρωποθάλασσα να διαλαλήσει τη Νίκη της, να γιορτάσει τη λευτεριά της. Διαδηλώσεις που πρώτη φορά βλέπει η Αθήνα ξεχύνονται από παντού. Απ' το Σύνταγμα ως την Ομόνοια, ένα ρεύμα είναι ο κόσμος. Γελούν, δακρύζουν, αγκαλιάζονται.

Λευ-τε-ρω-θή-κα-με!

Νι-κή-σα-με!

Και πάνω απ' όλα μια φωνή που αγκαλιάζει όλη την Αθήνα, που κλείνει όλους τους σκληρούς τρίχρονους αγώνες, όλη την πίστη στη λευτεριά, όλη τη χαρά της Νίκης: Ε-Α-Μ! Ε-Α-Μ!».

Από τον "Ριζοσπάστη"

Για εκείνους που απορούν

2011-10-12T06:31:00.000-07:00

Για εκείνους που απορούν ακόμη γιατί οι κυβερνήσεις προτιμούν να σώζουν τους τραπεζίτες εις βάρος των λαών τους, ο οικονομικός αναλυτής Τάιλερ Ντάρντεν έρχεται να τους λύσει την απορία με μερικούς αριθμούς για τη χρηματοδότηση των αμερικανικών πολιτικών κομμάτων την τελευταία εικοσαετία. Ποιοι αναδεικνύονται οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες; Πρώτη η τράπεζα Γκόλντμαν Σακς και ακολουθούν κατά σειρά η Μέριλ Λιντς, η Μόργκαν Στάνλεϊ και άλλες. Ποιοι πολιτικοί έλαβαν τα περισσότερα; Πρώτος ο Ομπάμα και έπονται κατά σειρά ο Μπους, ο ΜακΚέιν και άλλοι. Πώς μοιράστηκε το χρήμα στα κόμματα; 48% στους Ρεπουμπλικανούς και 45% στους Δημοκρατικούς. Δύο πολιτικά κόμματα μαζί στην τιμή των 1.188.644.055 δολαρίων.

Οι πολιτικοί των κομμάτων εξουσίας, που συνήθως διαφωνούν σε όλα, γιατί άραγε πάντα συμφωνούν σε αυτό σε κάθε κρίση: πως πρώτοι από όλους πρέπει να σωθούν οι τραπεζίτες; Επειδή και αυτοί πουλιούνται και αγοράζονται όπως όλα, λέει ο οικονομολόγος Τζέραλντ Σελέντε στο «Τρεντς Τζόρναλ»: «Η πολιτική τους δεν διαφέρει πολύ από τη νομιμοποιημένη πορνεία. Η πόρνη συλλαμβάνεται όταν κάνει πεζοδρόμιο, αλλά οι πολιτικοί ανταμείβονται με προεκλογικές χορηγίες όταν ξεπουλούν την ψυχή τους στα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα. Από όλη αυτή την εκπόρνευση - το χρήμα που αλλάζει χέρια και τις προσφερόμενες υπηρεσίες - ο μοναδικός που πηδιέται πραγματικά είναι ο κοσμάκης». Ενας άλλος οικονομολόγος, πάντως, ο Ντόναλντ Μπούντρο, καθηγητής των Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Μέισον, έρχεται να διαφωνήσει με τον Σελέντε. Δεν βρίσκει τον παραλληλισμό με τις πόρνες ακριβή. Πιστεύει πως ο χαρακτηρισμός «προαγωγοί» θα ήταν ακριβέστερος, αφού αυτοί οι πολιτικοί πλασάρουν τους τραπεζίτες στον λαό.

Οι τραπεζίτες πάντως, μολονότι τους χρυσοπληρώνουν, δεν φαίνεται να εμπιστεύονται απόλυτα τους πολιτικούς. Για καλό και για κακό, αγοράζουν και ολόκληρα τμήματα του κρατικού μηχανισμού, ιδιαίτερα του μηχανισμού καταστολής, επειδή οι καιροί που ζουν είναι δύσκολοι και πονηροί, με καταλήψεις από οργισμένα πλήθη στη Γουόλ Στριτ και αλλού. Πριν από δύο εβδομάδες, η τράπεζα Τζ. Π. Μόργκαν έκανε μια γενναία δωρεά 4,6 εκατομμυρίων δολαρίων στο Ιδρυμα της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης. Ετσι οι τραπεζίτες της ελπίζουν ότι οι αστυνομικοί θα τους προσέξουν περισσότερο, ιδιαίτερα μετά τα ανησυχητικά κρούσματα αστυνομικών οι οποίοι «αυτομόλησαν» στις τάξεις των διαδηλωτών που είχαν καταλάβει το κυβερνείο του Μάντισον. Με δυο λόγια, οι μεγάλες τράπεζες αγοράζουν προστασία. Οπως γράφει η Παμ Μάρτενς στο περιοδικό «Κάουντερπαντς», υπάρχει πρόγραμμα που επιτρέπει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις να πληρώνουν για την τοποθέτηση αστυνομικών μπροστά στα γραφεία τους. Τα στελέχη τους τούς καλούν με ένα τηλεφώνημα, όπως ακριβώς θα παράγγελναν μια πίστα ή ένα σάντουιτς.

Για εκείνους που απορούν ακόμη για την αναξιοπιστία της εξουσίας: Γιατί άραγε θα έπρεπε να περιμένουν κάτι διαφορετικό, όταν είναι φως φανάρι πια πως, ακόμη και στη μεγαλύτερη «δημοκρατία» του κόσμου, αυτοί που εκλέγονται για να αντιπροσωπεύουν τη βούληση του λαού εφαρμόζουν τη βούληση των ειδικών συμφερόντων;

Πηγή: Ρ. Βρανάς - "ΝΕΑ"

Τραμπουκισμοί Βενιζέλου σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ (Βίντεο)

2011-10-11T09:27:00.000-07:00

Στην συνεδρίαση του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ όπου συζητούσαν για το καινούργιο Πολυνομοσχέδιο που γυρνάει τον κόσμο της εργασίας δεκαετίες πίσω, κάποιοι βουλευτές – Β. Παπανδρέου, Λ. Κατσέλη και άλλοι- έκαναν λόγο για τις επιπτώσεις στα λαϊκά νοικοκυριά αυτού του Πολυνομοσχεδίου - «Το νομοσχέδιο δεν περνάει έτσι όπως είναι …Δεν μπορεί τα συνήθη υποζύγια να πληρώνουν πάντα το λογαριασμό» φέρετε ότι είπε η Β. Παπανδρέου, κάτι που ασπάστηκαν και άλλοι βουλευτές-.

Η αντίδραση του Βενιζέλου; Να εκδηλώσει για μια ακόμη φορά τον ..τρομοκράτη .. εαυτό του.«Αν νομίζετε ότι η κυβέρνηση είναι αναποτελεσματική ή δεν έχει ηθικό υπόβαθρο, ρίξτε την!» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Οικονομικών.
Τους εκβίασε χτυπώντας τους εκεί που πονούσαν.Κι αυτό γιατί αυτοί που αποτελούν τον κυβερνητικό λόχο του ΠΑΣΟΚ γνωρίζουν ότι αν ρίξουν την κυβέρνηση, και γίνουν εκλογές, οι περισσότεροι απ’ αυτούς κοινοβουλευτικό έδρανο δεν πρόκειται να ξαναδούν με ότι αυτό σημαίνει για τους νυν εθνοπατέρες.Με απλά λόγια τους είπε «Σκάστε και κολυμπάτε» … κι αυτοί ..κακάρισαν.

Θα σας πάρει, και θα σας σηκώσει! (χωρίς ελικόπτερο)...

2011-10-11T08:58:00.000-07:00

Από πότε οι φόροι γίνανε τιμωρία για όσους έχουν παιδιά;

Από πότε μία κυβέρνηση μπορεί να στήνει στους πολίτες παγίδες σαν τον τελευταίο απατεώνα, όπως αυτή η κομπίνα με τους «εφέδρους» δημόσιους υπαλλήλους τους οποίους εμ στέλνει στην εφεδρεία, εμ κλέβει απ' την ίδιαν τους την αποζημίωση, που θα πάρουν όταν εν τέλει απολυθούν, τα λεφτά που χρειάζεται για να τους πληρώνει στο μεταξύ τους γλίσχρους μισθούς τους;

Πού (ξανα)ακούσθηκε να σου πληρώνουν τον μισθό σου από τα ίδια σου τα δεδουλευμένα;

Ποιοι εγκέφαλοι σκέφτονται τέτοια πράγματα; τι είναι ο λαός; εχθρός στα απέναντι χαρακώματα

τη μια μέρα να τον φυσουνίζουν με χημικά οι μπάτσοι και την άλλη να του ρίχνει όλμους τα νέα μέτρα κατά ριπάς και κατά βούλησιν ο Βενιζέλος ή όποιος άλλος τυχάρπαστος σκεφθεί να βάλει καθάρσιο στις τυρόπιττες για να αυξήσει τα έσοδα των Βεσπασιανών;..

Δεν μπορεί, δεν γίνεται μια χώρα να ζει συνέχεια με το κεφάλι στον πάγκο του χασάπη, δεν μπορεί κάθε πρωί να πιάνει δουλειά η γκιλοτίνα

και να απολύεται φέρ' ειπείν από τη Λυρική Σκηνή η κυρία Κωνσταντίνα Στ., ετών 31, η οποία πάσχει από σκλήρυνση κατά πλάκας (κι όμως άριστη στη δουλειά της) - μαζί της να

απολύονται ακόμα 250 ψυχές, κι όμως ο Μπενύτο να ανοίγει και δεύτερο Γραφείο, να προσλαμβάνει και νέους συμβούλους.

Δεν γίνεται να τρώνε οι κυβερνώντες του φτωχού τ' αρνί, ζητώντας απ' τον κ. Πέτρο Βλ., υπερήλικα και βαρειά άρρωστο, χαράτσι για ένα παλιοχώραφο - είκοσι χρόνια χέρσο, επειδή κάποιος καρεκλοκένταυρος του το βγάζει... οικοδομήσιμο.

Το δίλημμα του γέροντα είναι: να πάρει τα φάρμακά του ή να φάει; Διότι και τα δύο δεν μπορεί...

...κι εσείς, ω θρασείς, του λέτε ότι «μαζί τα φάγατε» και φέρε μας τώρα χαράτσι. Και γρήγορα, πριν να πεθάνεις!

Και πιστεύετε με όλα αυτά ότι δεν θα σας πάρει ο διάολος;

Λιμνάζουν 15 δισ. Ευρώ αναπορρόφητα στα ΕΣΠΑ και σεις ζητάτε από έναν πατέρα τριών ανήλικων, καρδιοπαθή με δύο εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς, που ζει στην Αντίπαρο 143 Ευρώ

εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης σε ποιον; στον κοτερούχο, που ο καρδιακός τού φυλάει την έπαυλη; στον φοροφυγά που δίνει τα 143 Ευρώ που καλείται να πληρώσει ο φουκαράς για ένα σούσι

σαν αυτά που τρώει ο Γιωργάκης

όταν είναι στενοχωρημένος (που υποδούλωσε την Ελλάδα στους Τοκογλύφους);

Και πιστεύετε ότι με όλα αυτά και άλλα μύρια όσα κακά δεν θα

σας πάρει ο διάολος; Οτι δεν θα σας πάρει ο διάολος με τις πέτρες; με τα γιαούρτια, τα αυγά και τις λεμονόκουπες;

Θα σας πάρει, και θα σας σηκώσει! (χωρίς ελικόπτερο)...

Στάθης - "Ελευθεροτυπία|

Απίστευτη η αλαζονεία του Βενιζέλου

2011-10-10T16:05:00.000-07:00

Το ότι είναι ψευταράς ο Βενιζέλος, εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία μαζί με την υπόλοιπη συμμορία του Παπανδρέου για να εξαθλιώσει τον λαό και να ξεπουλήσει τον τόπο, ότι εκβιάζει τον κόσμο με κατασκευασμένα διλλήματα κλπ, είναι γνωστό.

Η αλαζονεία του όμως είναι απίστευτη! Ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε, στην εκπομπή του Πρετεντέρη, ότι το κόμμα της Ν.Δ πρέπει να παραδεχτεί ότι δεν έχει λόγω ύπαρξης και να μην κάνει ούτε αυτή την προσχηματική αντιπολίτευση στην οποία επιδίδεται μέχρι σήμερα.(!!!).

Ενώ αρχικά παραδέχτηκε ότι το κόμμα του Σαμαρά συνέργησε σε μια σειρά κυβερνητικές επιλογές, λέγοντας ότι: «Τον Ιούνιο η Ν.Δ βοήθησε να ψηφιστεί εμπρόθεσμα το Μεσοπρόθεσμο, το νομοσχέδιο για την Παιδεία, τώρα ο προϋπολογισμός, επίσης έχει συμφωνήσει στην επίσπευση των διαδικασιών για τις αποκρατικοποιήσεις, ψήφισε το νέο θεσμικό πλαίσιο του Χρηματοοικονομικού μηχανισμού της Ευρωζώνης…», συνέχισε λέγοντας ότι το «παράπονο του έγκειται», από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο ότι «όταν εμείς αγωνιζόμαστε να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι πρέπει να κάνουμε μια συλλογική προσπάθεια να πετύχουμε τους δημοσιονομικούς στόχους να πετύχουμε τις διαθρωτικές αλλαγές η Ν.Δ προβάλλει μια εικόνα εύκολων λύσεων, γενναιόδωρων λύσεων, καμιά θυσίας…».

Να μην αντιλαμβάνεται ότι με τα λεγόμενα του ουσιαστικά μας λέει ότι τα δυο αστικά κόμματα είναι ακριβώς το ίδιο και ο όποιος σκυλοκαυγάς γίνεται μεταξύ τους είναι για τα μάτια του κόσμου αποκλείεται. Δεν είναι τόσο βλάκας. Απλώς είναι τόση η αλαζονεία του που απαιτεί όλοι να δηλώσουν υποταγή στις αποφάσεις τις «αυτού μεγαλειότητας» του αδιαφορώντας για τον τρόπο που παίζεται στο στημένο κοινοβουλευτικό παιχνίδι μεταξύ των αστικών κυβερνητικών κομμάτων για να συντηρείται και να διαιωνίζεται η αστική δικτατορία.

Ερχονται τα καλύτερα;

2011-10-09T16:44:00.000-07:00

Είναι γεγονός ότι όλη η ληστοσυμμορία που αποτελεί τον κυβερνητικό θίασο έχει χάσει τον ύπνο της με τα απανωτά γιουχαΐσματα που εισπράττει, όχι πια με απαξιωτικές εκφράσεις όπως στο παρελθόν, αλλά με χαρακτηρισμούς που αν είχαν ίχνος τσίπας αυτοί που τους εισπράττουν θα ήθελαν να ανοίξει η γη να τους καταπιεί. Είναι όμως τόσο χοντρόπετσοι, τόσο αναίσθητοι που θα ήταν σαν να ψάχνεις γωνία στο δεκάρικο να έχεις την απαίτηση να δείξουν ίχνος αξιοπρέπειας και τουλάχιστον να προβληματιστούν.

Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα υπάρξουν στο άμεσο προσεχές διάστημα άτομα που θα εκτιμήσουν ότι δεν αρκούν οι αποδοκιμασίες, ότι είναι αναποτελεσματικοί οι εργατικοί αγώνες με τον τρόπο που γίνονται σήμερα, και θα ψάξουν ένα άλλο τρόπο αντίστασης στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας που θα παραπέμπουν σε αντάρτικο πόλης σε στυλ 17 Νοέμβρη.

Η αίσθησή μας είναι ότι κάτι τέτοιο θα γίνει και μάλιστα πάρα πολύ σύντομα.

Σενάρια μούχλας

2011-10-09T13:24:00.000-07:00

Εδώ και κάποιες μέρες έχουν δει την δημοσιότητα ορισμένα σενάρια, τα οποία αναζωπυρώθηκαν σήμερα από δημοσιεύματα Κυριακάτικων φυλλάδων και τηλεοπτικά ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία αρχίζει να συζητείτε το ενδεχόμενο να υπάρξει «κυβέρνηση έκτακτης εθνικής ανάγκης».

Η δήλωση που έκανε στην φυλλάδα του Χατζηνικολάου ο αντιπρόεδρος της Μέρκελ. Μικαέλ Φουκς «Για να συμφωνήσουμε σε ένα κούρεμα η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας» -κάτι που σύμφωνα με το σύνταγμα προϋποθέτει πλειοψηφία 180 βουλευτών για να εγκριθεί- έδωσε τροφή για να δουν το φως της δημοσιότητας μια σειρά σενάρια.

Σύμφωνα μ’ αυτά ο Κάρολος Παπούλιας θα καλέσει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών με την συμμετοχή των πρώην πρωθυπουργών Μητσοτάκη, Σημίτη και Καραμανλή με κατάληξη να φτιαχτεί κυβέρνηση «σωτηρίας» -ή όπως αλλιώς θα ονομάζεται, με πρωθυπουργό τον Κ. Σημίτη και υπουργούς τεχνοκράτες και πρόσωπα «κοινής αποδοχής».
(Το «Πρώτο Θέμα» πάντως επικαλούμενο πληροφορίες που προέρχονται απ’ την προεδρία της δημοκρατίας διαψεύδει αυτές τις φήμες)

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι κάτι τέτοιο είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Πώς ας πούμε ο Κ. Καραμανλής θα δώσει το χρίσμα της πρωθυπουργίας σε ένα πρόσωπο που το έχει χαρακτηρίσει «αρχιερέα της διαπλοκής»; Και πώς ο σημερινός τύποις πρωθυπουργός θα δεχθεί να αναλάβει την πρωτοβουλία της «σωτηρίας της χώρας» ένα άτομο που το απέκλεισε από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ το 2009 παίρνοντας ξεκάθαρες αποστάσεις από την πολιτική του;
Στην εποχή όμως που όλο το αστικό πολιτικό σύστημα τρίζει και τα πιο απίθανα σενάρια μπορεί να έχουν βάση.

No Pasaran

2011-10-09T09:24:00.000-07:00

• Δεν θα γλιτώσει το εκτελεστικό απόσπασμα όποιος τολμήσει να παραδώσει τα ιερά και τα όσια του τόπου μας στους ξένους... σωτήρες μας

Μύρισαν ψοφίμι και άρχισαν οι ύαινες να κατεβαίνουν κοπάδια από τα γερμανικά Βουνά για να κατασπαράξουν τα πάντα στη χώρα μας...

Ήδη το πρώτο κοπάδι έφθασε με επικεφαλής τον νεαρό βιετναμέζο αντί καγκελάριο και υπουργό Οικονομίας που βούλιαξε το κόμμα του με τις επιλογές του -απόδειξη των ικανοτήτων του- και άρχισε να οριοθετεί, όπως κάνουν οι ύαινες, τα φιλέτα που από χρόνια ορέγονται οι Γερμανοί.

Αν ήλθαν μ' αυτά τα μυαλά, κακό του κεφαλιού τους. Τα οχυρά του Ρούπελ τα γνώρισαν καλά. Μη νομίζουν ότι η καλοπέραση εκμαύλισε την ελληνική συνείδηση. Έχουμε ζήσει οι Έλληνες στη μακρόχρονη ιστορία μας -όταν οι Γερμανοί ζούσαν σε σπηλιές και με τομάρια για... ρούχα- πολλές τραγικές στιγμές. Και πάντοτε αντέξαμε. Και κρατηθήκαμε όρθιοι. Η Ελλάδα ήταν ο φάρος όλου του κόσμου.

Όλα έχουν τα όρια τους...
Και ο εξευτελισμός και οι συμπεριφορές που λες και απευθύνονται σε υπόδουλους προκαλούν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Ενώνουν και ξυπνάνε τα «μόλων λαβε» και τα «όχι».
Ξεκάθαρη προειδοποίηση. Προς μέσα και έξω/Οποιος τολμήσει και παραδώσει τα ιερά και τα όσια του τόπου μας τους θησαυρούς της ελληνικής γης, τον ήλιο και τη θάλασσα μας, τη γη των προγόνων μας, το Γουδί τον περιμένει... Και καμιά επίκληση περί... σωτηρίας της Ελλάδος δεν πρόκειται να τον σώσει.

Δύο χρόνια τώρα μας παραμυθιάζουν. Φόβιζαν. Τρομοκρατούσαν τον ελληνικό λαό. Να κάτσει ήσυχος, να σκύψει το κεφάλι, γιατί αλλιώς θα χρεοκοπήσει, θα τα χάσει όλα. Και ο στόχος τους ήταν να μας φέρουν ένα βήμα πριν απ' την εκτέλεση. Γυμνούς και άοπλους...
Εξετέλεσαν πιστά το σχέδιο που πριν από τις εκλογές τους είχε ανατεθεί...
Τώρα είναι η τελευταία πράξη του ελληνικού δράματος.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα βρίσκεται σ' αυτήν τη θέση. Είναι οι στιγμές που ξυπνάνε. Βγάζουν από τον λήθαργο τον ελληνικό λαό. Και επιστρέφει στις ρίζες του, που φρόντισαν να δηλητηριάσουν με ένα κόκαλο καλοπέρασης... Έτσι μας αφιόνισαν. Με χάντρες, λαμπιόνια και καθρεφτάκια. Ψεύτικα όλα...

Είναι η ώρα που ο θούριος του Ρήγα ξαναζεί. Το «ή ταν ή επί τας»... είναι η μοίρα μας... Είναι η ώρα του καθενός μας. Των παιδιών μας. Του χρέους μας απέναντι στη γη και την ιστορία, που τυχεροί της γης κληρονομήσαμε.

Στα χέρια μας είναι να αντισταθούμε στη νέα λαίλαπα. Να προστατεύσουμε την Ελλάδας μας από τους νέους Χίτλερ. Που επιχειρούν την τρίτη επίθεση σε όλη την Ευρώπη. Αυτήν τη φορά με ισχυρότερα όπλα. Τύφλα να έχουν τα Στούκας και τα κανόνια. Σήμερα διαθέτουν το υπερόπλο. Της οικονομικής ισχύος...

Ξανά στο πεπρωμένο του ο Ελληνισμός. Μπορούμε. Όλοι μαζί. Αφήνοντας στην άκρη αυτά που μας χωρίζουν. Και κλείνοντας αυτιά σε παντός είδους Κίρκες, που είναι πάρα πολλές. Και ήταν το καρκίνωμα του Ελληνισμού, που επιδέξια πάντα αξιοποίησαν για λογαριασμό τους οι ξένοι και άλωσαν τη χώρα μας.

Μπορούμε. Η σωτηρία της χώρας το απαιτεί. Νυν υπέρ πάντων ο άγων... Αν παραμείνουμε απαθείς θεατές. Αν βάλουμε πάνω από την Ελλάδα το τομάρι μας, και την ατομική καλοπέραση μας, και το καφεδάκι μας, τότε δεν θα μας φταίει κανένας ξένος.

Βρήκαν πόρτες ανοιχτές και μπήκαν. Ως δειλούς, μοιραίους θα μας καταγράψει στις μελανές της σελίδες η Ιστορία... θα έχουν μπει στην πόλη οι οχτροί...
Δική μας λοιπόν, η επιλογή... Παράδοση ή Νο Pasaran. Κι όλοι μαζί, για μια νέα ελεύθερη, δική μας μέρα... Που δεν θα έλθει μόνη της. Αλλά με αγώνα, αίμα, δάκρυα και ιδρώτα. Αλλά στο τέλος θα είμαστε άξιοι της πατρίδας.
Είναι οι ώρες που πρέπει να βγούμε από την παγίδα στην οποία μόνοι μας εγκλωνιστήκαμε. Απ' το ό,τι πιούμε και ότι φάμε ... Και γαία πυρί μειχθήτω ....

Το παραπάνω κείμενο είναι του Μάκη Κουρή και δημοσιεύεται σήμερα στο "Παρόν". Αν και είναι φανερό ότι το άρθρο διακατέχεται από σωβινιστικές απόψεις, δίνοντας γεύση πατριδοκαπηλίας εν τούτοις το παραθέτουμε για να δείξουμε ότι η μνημονική κυβέρνηση του ΓΑΠ είναι πια εντελώς απομονωμένη ακόμα κι απ' αυτούς που την έχουν στηρίξει με κάθε τρόπο.

Το μακρύ ζεϊμπέκικο του Παύλου (Τάσιου)

2011-10-08T15:08:00.000-07:00

Έφυγε ένας μάγκας της ζωής και του κινηματογράφου.

Του Βασίλη Κεχαγιά - "Δρόμος της Αριστεράς"

«Παραγγελιάαααααα...!» Ακόμη ηχεί στην Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών η φωνή του Τάκη Αντωνίου, που, υποδυόμενος τον Νίκο Κοεμτζή, ξεκοίλιαζε στην ομότιτλη ταινία τρεις αστυνομικούς. Ακόμη ηχούν, επίσης, τα χειροκροτήματα των στριμωγμένων σε καρέκλες και σκαλοπάτια της ίδιας αίθουσας θεατών, που στην πρεμιέρα της, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του 1980, αποθεώθηκε όσο καμιά άλλη ταινία.

Παύλος Τάσιος ο σκηνοθέτης της, εδώ και μια βδομάδα θύμα της αναπόδραστης παραγγελιάς του χάρου. Μάγκας ο ίδιος, όπως ο πρωταγωνιστής του, παιδί της Μακεδονίας –γεννημένος στον Πολύγυρο το 1942– ο ίδιος, όπως ο πρωταγωνιστής του, ντερβισόπαιδο κι ενάντια στην εξουσία ο ίδιος, όπως κι ο πρωταγωνιστής του. Ίσως γι’ αυτό συνέλαβε με τις εικόνες του, με τέτοιο πάθος και άψογους κινηματογραφικούς ρυθμούς, τη σκηνή της σφαγής του 1973 σε νυχτερινό κέντρο των Αθηνών. Ακόμη κι αν σβηστούν όλες οι υπόλοιπες ταινίες του Παύλου Τάσιου από το χάρτη του ελληνικού σινεμά, θα μείνει το σαραντάλεπτο της σκηνής αυτής για να τον κρατάει στο πάνθεον των Ελλήνων κινηματογραφιστών. Με εκπληκτικό μοντάζ των καρέ που αιχμαλώτιζε το τρικάμερό του, μετέτρεψε μια κυκλική πίστα με σπασίματα και γυροβολιές σε θυσιαστήριο αρχαίας τραγωδίας, όπου ο ήρωας, μαινόμενος στην ουσία, προσφέρει τον ίδιο του τον εαυτό στο μαχαίρι της εξουσίας. Καταμεσής της χούντας, ο Κοεμτζής έστησε τη δική του αντίσταση και ο Τάσιος μια γιορτή για χάρη του. Τελευταία σύμπτωση: ο Παύλος Τάσιος και ο Νίκος Κοεμτζής έφυγαν σχεδόν χέρι-χέρι απ’ αυτήν τη ζωή.

Με το πούλμαν του ΚΤΕΛ Πολύγυρου ν’ αφήνει στον Κηφισό ένα ατίθασο παιδί δεκαοκτώ χρονών, ο Παύλος Τάσιος έκανε δουλειές και δουλειές στη σαρκοβόρα πρωτεύουσα, ώσπου να καταλήξει στα στούντιο του Φίνου να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε πόστα τρεχαλατζίδικα. Μέχρι να τον ανακαλύψει ο Γιάννης Δαλιανίδης, να τον ανεβάσει στην κινηματογραφική... ιεραρχία και να φτάσει να γίνει σκηνοθέτης ταινιών του συρμού εκείνης της εποχής – όπως η «Φτωχολογιά» το 1965, οι «Παράνομοι πόθοι» το 1966 και οι «Αντίζηλοι» το 1967. Κάπου εκεί, στα πλατό του Φίνου, συναντήθηκε με την αγαπημένη του Κατερίνα Γώγου, στην «Ψεύτρα», άλλο ταλαιπωρημένο πλάσμα κι αυτή, θύμα της ξέχειλης ευαισθησίας της και των ναρκωτικών.

Κάποτε ο Παύλος Τάσιος συνειδητοποίησε ότι αυτό που έκανε ήταν μεν βιοποριστικό, όχι όμως και σύμφωνο με τις αγωνίες του, τη μαχητικότητά του και την απελπισία του. Τότε ήταν που ξεκίνησε να κάνει ταινίες, πότε καλές πότε μέτριες, ποτέ κακές, πότε υπαινικτικές πότε καταγγελτικές, ποτέ αδιάφορες, συμπληρώνοντας τη φωνή του με την έντονη δραστηριότητά του στο συνδικαλιστικό χώρο, στην Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών. Από το 1972, όταν εντυπωσίασε με τη στροφή του το κοινό του Φεστιβάλ και το «Ναι μεν, αλλά...» κέρδισε δίκαια το βραβείο σεναρίου. Λίγο αργότερα, το 1977 το «Βαρύ πεπόνι» δεν σαρώνει μόνο τα βραβεία του αντι-φεστιβάλ αλλά ο ίδιος ο σκηνοθέτης αποτελεί κεντρικό πρόσωπο στη ρήξη των κινηματογραφιστών με το κράτος, που τους ανάγκασε να μετακομίσουν από την Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών στο Ράδιο Σίτι, για μια χρονιά. Αργότερα και μετά την «Παραγγελιά», τα «Βαποράκια», το «Στίγμα» και το «Νοκ άουτ» θα προσπαθήσουν μάταια να φτάσουν το προηγούμενο έργο του σκηνοθέτη. Σε αριθμό βραβείων, ωστόσο, στο Φεστιβάλ τα κατάφεραν καλά…

Έγραψε και τους στίχους ενός τραγουδιού ο Παύλος Τάσιος. «Αν είσαι μάγκας» ήταν ο τίτλος του. Ναι, ο Παύλος Τάσιος ήταν μάγκας, έφυγε απ’ αυτή τη ζωή σαν μάγκας και παρόλο που δεν πίστευε και πολύ πολύ στα μεταθανάτια, εμάς μας αρέσει να τον φανταζόμαστε να χορεύει ζεϊμπέκικο με τα παλαμάκια του Νίκου Κοεμτζή, κάπου αλλού...

ΚΚΕ: Ο λαός να μην πληρώση τα νέα χαράτσια (Βίντεο)

2011-10-08T13:42:00.000-07:00

Το βίντεο που παραθέτουμε είναι ένα τηλεοπτικό σποτάκι του ΚΚΕ -προβάλλεται από την τηλεόραση του «902»- και το οποίο καλεί τον λαό να μην πληρώσει τα νέα φορολογικά χαράτσια που του επιβάλλει η κυβέρνηση. Πρέπει να υπάρξει οργανωμένη άρνηση πληρωμής των χαρατσιών τονίζεται . Η άρνηση πληρωμής είναι νόμιμη πράξη για τις λαϊκές οικογένειες που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, τονίζει το ΚΚΕ. Η λαϊκή απάντηση στους φόρους που πνίγουν το λαό, στα άγρια μέτρα που τον καταδικάζουν οριστικά την φτώχια και στην ανασφάλεια, είναι η πάλη μέσα απ’ τις γραμμές του ΠΑΜΕ, σύμφωνα με το τηλεοπτικό σποτ του ΚΚΕ

Επίθεση στο μαγαζί του Μπουμπούκου (Βίντεο)

2011-10-08T11:06:00.000-07:00

Για «καταδρομικού τύπου επιχείρηση, αντάρτικου πόλεων» μίλησε ο βουλευτής-τηλέμπορας Α. Γεωργιάδης σχολιάζοντας την επίθεση με μολότοφ που δέχτηκε το κτήριο που στεγάζει την πραμάτεια του. Τώρα να εξηγήσουμε στον Μπουμπούκο ότι δεν γίνεται να προκαλεί με τα λεγόμενα του καθημερινά τεράστια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας και να μην αναμένει απάντηση δεν έχει νόημα.

Το πρωτοπαλίκαρο του Καρατζαφύρερ έχει το ακαταλόγιστο.
(Δείτε το Βίντεο)

Ποια ανάπτυξη;

2011-10-08T07:23:00.000-07:00

Μεγάλος ντόρος έγινε από κυβέρνηση, αστικά κόμματα και τα δικά τους ΜΜΕ, για τις επενδύσεις των Γερμανών καπιταλιστών στην Ελλάδα και την ανάπτυξη που θα φέρουν. Καπιταλιστική ανάπτυξη που σημαίνει κόλαση για τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση εμφανίζει ως σωτήρες τους Γερμανούς καπιταλιστές, αλλά αυτοί έρχονται για να ληστέψουν, για δικό τους λογαριασμό, όσα περισσότερα μπορούν από τη μόνιμη πτώχευση του λαού και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου. Θέλουν εργαζόμενους που θα δουλεύουν για ένα ξεροκόμματο, κράτος και υποδομές στην υπηρεσία τους, ορυκτό και φυσικό πλούτο στο έλεος της κερδοφορίας τους.
Ο λαός δεν πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και ληστές του πλούτου του. Από αυτήν την ανάπτυξη έχει να κερδίσει μόνο εξαθλίωση.

Η μόνη ανάπτυξη που είναι υπέρ του λαού είναι αυτή που μπορεί να διασφαλίσει η λαϊκή εξουσία, η κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, της ενέργειας, του ορυκτού πλούτου και η αξιοποίησή τους με κεντρικό σχεδιασμό, με αποδέσμευση από την ΕΕ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Πηγή: "Ριζοσπάστης"

Φτιάχνουν χώρα των φτωχών

2011-10-07T01:50:00.000-07:00

ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ κρεσέντο χθες στο υπουργικό συμβούλιο, με αποφάσεις-σοκ για την εργασία, την αμοιβή των μισθωτών και την κοινωνική υπόσταση της χώρας. Οι κλαδικές συμβάσεις δεν θα επεκτείνονται (προκειμένου να καλύψουν όσους είναι εκτός συνδικάτων και όσους εργάζονται σε επιχειρήσεις-μη μέλη των αντίστοιχων εργοδοτικών Ενώσεων), οι εργαζόμενοι δεν θα καλύπτονται από την ευνοϊκότερη διάταξη (σύμβαση) και οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα μπορούν να συνάπτονται και από Ενώσεις προσώπων σε επιχειρήσεις κάτω των 50 ατόμων.

Οι διατάξεις αυτές αφαιρούν κάθε δίχτυ προστασίας και μετατρέπουν την επιχείρηση σε εργασιακή ζούγκλα. «Οχι μόνο «το βαρέλι δεν έχει πάτο», αλλά και η κυβερνητική υποχωρητικότητα δεν έχει τελειωμό», τονίζει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος.

Πηγή: "Ελευθεροτυπία"

Ο ΓΑΠ καλύπτει τους μεγαλοφυγάδες (Βίντεο)

2011-10-06T11:10:00.000-07:00

Είναι πρωτοφανή αυτά που ακούστηκαν από επίσημα χείλη. Αν αυτά ακουγόταν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε γίνει πολιτικός σεισμός αλλά εδώ δεν κουνιέται φύλλο. Είναι δυνατόν να βγαίνει ένας πρώην υπουργός και να λέει ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός τον απέπεμψε απ’ την κυβέρνηση –αυτό δήλωσε δημοσίως ο Κουσελάς- γιατί είχε διάθεση να κυνηγήσεις τους βεβαιωμένους φοροφυγάδες του δημοσίου; «Εγώ παρέδωσα λίστα στον πρωθυπουργό με ονόματα 3.000 μεγαλοοφειλετών» και αυτός «ήταν ένας από τους λόγους που έφυγα απ’ την κυβέρνηση» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Δ. Κουσελάς.

Αυτά δεν γίνονται ούτε σε τριτοκοσμικό κράτος. Και πώς ανέχεται ο τύποις έλληνας πρωθυπουργός να ακούγονται δημόσια τέτοιες κατηγορίες εναντίον του;

Η ώρα της δράσης έχει φτάσει

2011-10-06T07:28:00.000-07:00

Του Δημήτρη Καζάκη*

Το Eurogroup επίσημα πια μεθοδεύει την επίσημη πτώχευση της χώρας. Ο κ. Βενιζέλος ουσιαστικά το ανακοίνωσε με τη συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη. Πως αντιμετωπίζει ένας λαός αυτό το άμεσο ενδεχόμενο της επίσημης πτώχευσης; 'Εχει κανείς απάντηση σ" αυτό το ερώτημα;

Οι κυρίαρχες δυνάμεις επιδιώκουν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση. Δεν θα διστάσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα να αναστείλουν ή να καθυστερήσουν για ένα διάστημα πληρωμές μισθών και συντάξεων για να πανικοβάλουν τον κόσμο και να τον κάνουν να παρακαλεί για την επέμβαση της τρόικας, να παρακαλεί για την 6η δόση κ.ο.κ.

Κοινωνική συνοχή

Πώς θα αντιμετωπίσει ο λαός αυτές τις ασκήσεις πανικού και χτυπήματος του ηθικού του; Υπάρχει κάποια δύναμη που να δίνει σαφή απάντηση; Οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης πολιτεύονται με σκοπό να καρπωθούν τη δυσαρέσκεια του κόσμου στις επόμενες εκλογές. Σκασίλα τους για τα υπόλοιπα. Άλλοι πάλι ονειρεύονται ψηφοδέλτια και πολιτικά μέτωπα που θα τους ανοίξουν την πόρτα του Κοινοβουλίου.

Υπάρχει λοιπόν τρόπος να αντιμετωπίσει ο λαός την επερχόμενη πτώχευση; Μονάχα ένας: να κρατήσει την ψυχραιμία του και να οργανωθεί στις γειτονιές, να αποκαταστήσει και να περιφρουρήσει την κοινωνική του συνοχή, να μην επιτρέψει να τον πανικοβάλουν και να τον μετατρέψουν σε ζώο με αγελαία ένστικτα κοινωνικού κανιβαλισμού. Αυτό προέχει σήμερα. Και η μόνη δύναμη που μπορεί να το πετύχει σήμερα αυτό είναι το Ενιαίο Παλιτικό Μέτωπο, που απλώνεται γοργά σε όλες τις γειτονιές, σε κάθε χωριό και πόλη της Ελλάδας. Μια νέα δύναμη έχει γεννηθεί και μαζί της η ελπίδα ότι μπορει να τα καταφέρουμε.

* Ο Δημήτρης Καζάκης είναι οικονομολόγος αναλυτής και το κείμενο του δημοσιεύετε στο "Ποντίκι" 6/10/2011

Το δημόσιο «θυσιάζεται» για τον Μπόμπολα…

2011-10-06T07:07:00.000-07:00

Με μια πρωτοφανή απόφαση που γεννά πολλά και σοβαρά ερωτήματα, οι ελληνικές αρχές αρνούνται να εισπράξουν από την ιδιωτική εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» εκατομμύρια ευρώ και μάλιστα προσφεύγουν γι αυτό το λόγο κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής!

Άκουσον – άκουσον, η ελληνική κυβέρνηση παρεμβαίνει υπέρ ιδιωτικής εταιρείας και κατά των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και ζητά να ακυρωθεί απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» καλείται να επιστρέψει 15,4 εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!

Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου με τίτλο «Ελλάδα κατά Επιτροπής» … «Η Ελλάδα ζητά από το Γενικό Δικαστήριο της ακύρωση της αποφάσεως C(2011)1006 τελικό της Επιτροπής, με την οποία κηρύχθηκε ως παράνομη κρατική ενίσχυση η επιδότηση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε από τις ελληνικές αρχές στη μεταλλευτική επιχείρηση Ελληνικός Χρυσός, η οποία συνίστατο σε παραχώρηση της μεταλλευτικής εκμεταλλεύσεως της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας και στην απαλλαγή από τους φόρους για την πράξη αυτή και με την οποία διατάχθηκε η ανάκτηση του ποσού της επιδοτήσεως, πλέον τόκων».

Επισημαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την απόφασή της στις 23 Φεβρουαρίου 2011, ορίζει ότι :
-Η Ελλάδα ανακτά από τον αποδέκτη την ενίσχυση ( ύψους 15,34 εκατ. ευρώ)
- Τα ανακτώμενα ποσά βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν στη διάθεση των δικαιούχων μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησης.
Και όλα αυτά γιατί μεταξύ άλλων οι ελληνικές αρχές:
-παραχώρησαν την μεταλλευτική εκμετάλλευση της Κασσάνδρας έναντι τιμής χαμηλότερης της πραγματικής αγοραίας αξίας
-απάλλαξαν την εταιρεία από τους φόρους

Πηγή: "Το Ποντίκι"

Το ΚΚΕ αποκαθιστά τον Νίκο Βαβούδη (Βίντεο)

2011-10-06T06:18:00.000-07:00

Μετά την εκδήλωση που διοργάνωσε η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη (Εδώ το συγκεκριμένο βίντεο) χτες οργάνωσε μια άλλη εκδήλωση για να αποκαταστήσει ένα πρώην μέλος της Κ.Ε τον Νίκο Βαβούδη.

Το βίντεο που παραθέτουμε είναι από την τηλεόραση του «902» και σ’ αυτό παρακολουθούμε τα όσα διαδραματίστηκαν σ’ αυτή την εκδήλωση.

Κατάληψη των γραφείων του Γ. Κουτρουμάνη από το ΠΑΜΕ (Βίντεο)

2011-10-04T09:49:00.000-07:00

Μέλη του ΠΑΜΕ κατέλαβαν το γραφείο του υπουργού εργασίας Γ. Κουτρουμάνη και τα όσα διαδραματίστηκαν τα παρακολουθούμε στο βίντρο που παταθέτουμε. Σιγά δηλαδή που ενοχλήθηκε με την ενέργεια τους ο Πασόκος υπουργός. Με την ευκαιρία παρακολουθήστε τα ψέματα όμως έλεγε προεκλογικά ο Γιώργος Κουτρουμάνης στο προεκλογικό του σποτ –που προβλήθηκε από την τηλεοπτική εκπομπή του Γ. Αυτιά στο Αλτερ-.

Λίγο ακόμα και θα έφταναν σε μέγεθος τα ψέματα που μας έλεγε ο σημερινός τύποις πρωθυπουργός προεκλογικά.

Σαρώνουν τα πάντα

2011-10-01T15:53:00.000-07:00

Γρήγορα, αδυσώπητα και με .. υποδειγματική συνέπεια ηκυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου σαρώνει δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνεςδεκαετιών και βυθίζει τους πολίτες στη φτώχεια και την ανεργία, την εξαθλίωσηκαι την απόγνωση!

Πετάει στα αζήτητα, ολόκληρες γενιές Ελλήνων … Κόβει,καταργεί, περικόπτει, περιορίζει, μειώνει, αναθεωρεί! … Γκρεμίζει όνειρα καιπροσδοκίες χρόνων.

Οδηγεί τη χώρα στην απόλυτη ύφεση, στη μέγιστη ανυποληψία, σπρώχνονταςτην ακόμα σ’ ένα τούνελ χωρίς έξοδο καμιά. Εχει επιτρέψει στους δανειστές μας ναεισβάλλουν σε υπουργεία, κρατικές υπηρεσίες, να δίνουν εντολές και να φτάνουνστο σημείο να απειλούν σχεδόν ότι θα μπουν και στα σπίτια μας. Κάτω από τις διαταγέςκαι υπό τον φόβο των πιστωτών μας εξαγγέλλονται μέτρα, το ένα πιο επώδυνο απ’το άλλο.

Πηγή: Εφημερίδα "Παρόν"

Eureca: Μια πρόταση για το μεγάλο πλιάτσικο

2011-10-01T11:40:00.000-07:00

Ένα ακόμη εναλλακτικό σχέδιο «διάσωσης» της Ελλάδας μέσω γενικής πώλησής της…

Κάθε εβδομάδα και μια καινούργια ιδέα. Η ιδέα αυτής της εβδομάδας συμπυκνώνεται σε μια αγγελία. «Ελλάδα: πωλείται όπως είναι… επιπλωμένη έναντι 125 δισ. ευρώ». Εμπνευστής της τελευταίας ιδέας «διάσωσης» της Ελλάδας μέσω της απογύμνωσής της είναι η εταιρία συμβούλων στρατηγικής (sic!) Roland Berger, με έδρα το Μόναχο, τακτικός συνεργάτης της γερμανικής κυβέρνησης που, κατά τις πληροφορίες, παρήγγειλε και την πρόταση αυτή. Η πρόταση διέρρευσε μέσω Γαλλίας, από την εφημερίδα La Tribune, αλλά προορισμός της ήταν μάλλον η ίδια η Γερμανία. Φαίνεται ότι η ιδέα μιας ολοκληρωτικής ιδιωτικοποίησης της κρατικής περιουσίας της Ελλάδας, που είναι και η ουσία του σχεδίου Eureca της Roland Berger, ενθουσίασε τους Γερμανούς βουλευτές που υπερψήφισαν με τεράστια πλειοψηφία τη διεύρυνση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, EFSF. Και η Ανγκέλα Μέρκελ άφησε να πλανάται πάνω από την ανήσυχη γερμανική κοινή γνώμη ότι τα λίγα λεφτά που βάζουν στο EFSF θα τα πάρουν πίσω και με το παραπάνω.

Το σχέδιο Eureca αποτελεί μια ακραία εφαρμογή νεοφιλελεύθερου πειραματισμού. Εν ολίγοις προτείνει τα εξής:
Όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους μέχρι την αξία των 125 δισ. ευρώ συγκεντρώνονται σε μια ή περισσότερες εταιρίες συμμετοχών. Τα περιουσιακά στοιχεία ομαδοποιούνται σε επί μέρους κατηγορίες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του EFSF ή άλλου μηχανισμού, εξαγοράζει την εταιρία με τα περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας έναντι 125 δισ. ευρώ- η έδρα της εταιρείας ορίζεται, φυσικά, το Λουξεμβούργο, το «πλυντήριο» της διεθνούς τοκογλυφίας. Με τα χρήματα αυτά η Ελλάδα επαναγοράζει τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ κι επομένως μειώνει το ελληνικό χρέος κατά το αντίστοιχο ποσό των 125 δισ. Άρα, το χρέος μειώνεται περίπου στο 88% του ΑΕΠ. Έτσι, η ΕΚΤ απαλλάσσεται από την έκθεσή της στον «ελληνικό κίνδυνο».

Η Ε.Ε., ιδιοκτήτης των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων πλέον, αναλαμβάνει την ιδιωτικοποίησή τους. Την ενισχύει, όμως, με ένα πρόγραμμα επενδύσεων 20 δισ. ευρώ για να βελτιώσει την αξία των περιουσιακών στοιχείων κατά 40 – 60 δισ. Κατά τους εισηγητές της πρότασης αυτό θα επιφέρει ετήσια ανάπτυξη 5% του ΑΕΠ, αλλά και των φορολογικών εσόδων κατά 4%. Κατά τους εισηγητές της πρότασης, τα επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας θα μειωθούν στο μισό, η χώρα θα αναβαθμιστεί πιστοληπτικά κι οι ελληνικές τράπεζες θα κερδίσουν 30 δισ. από τα ανατιμημένα πια ομόλογα που θα έχουν.

Ταυτόχρονα, η χώρα θα πρέπει να δεσμευτεί σε ένα πρόγραμμα επιπλέον ετήσιας μείωσης του χρέους κατά 1% του ΑΕΠ το χρόνο, με στόχο να έχει μειωθεί κάτω από το 60% μέχρι το 2025. Αν το πρόγραμμα πώλησης των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων αποφέρει κέρδη, αυτά θα δοθούν στην Ελλάδα για να μειώσει κι άλλο το χρέος της. Αν, όμως, το πρόγραμμα αποδειχθεί ζημιογόνο, δηλαδή δεν συγκεντρωθεί το ποσό 125 δισ. και μείνουν απούλητα περιουσιακά, τότε η Ελλάδα υποχρεούται να ξαναγοράσει τα απούλητα περιουσιακά στοιχεία και να επεκτείνει το πρόγραμμα μείωσης του χρέους της κάτω από το 60% μέχρι το 2025.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν αυτό το εξωφρενικό σχέδιο απογύμνωσης του ελληνικού κράτους από κάθε περιουσιακό στοιχείο, δηλαδή, απόλυτης πτωχοποίησής του και μετατροπής της Ε.Ε. σε μεσίτη πωλήσεων, απηχεί και σε ποιο βαθμό απόψεις της ευρωπαϊκής ελίτ. Ξέρουμε, όμως, ότι η φιλοσοφία του υπάρχει ήδη σ’ ένα βαθμό στη εταιρία για την αποκρατικοποίηση περιουσίας ύψους 50 δισ. που έχει ήδη συγκροτηθεί. Ξέρουμε ακόμη ότι το μοντέλο αυτό, που ενδεχομένως συγκινεί για ιστορικούς λόγους τη Γερμανίδα καγκελάριο, πήρε την απόλυτη μορφή του κατά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Η εταιρία Τρόιχαντανσάλτ που ιδρύθηκε για τον ίδιο σκοπό στην Ανατολική Γερμανία, μέσα σε 4 χρόνια ξεπούλησε αντί πινακίου φακής 8.500 επιχειρήσεις, άφησε χωρίς δουλειά σχεδόν 2,4 εκατομμύρια Ανατολικογερμανούς και μετέτρεψε την περιοχή σε παραγωγικό κρανίου τόπο. Ουσιαστικά αποτέλεσε ένα μεγάλο πλιάτσικο που δεν πρόσθεσε ούτε χιλιοστό ανάπτυξης. Αντίθετα, εκτός από εκκολαπτήριο σκανδάλων που περιείχαν δολοφονίες, διαπλοκή με το οργανωμένο έγκλημα και ατασθαλίες που παραλίγο να καταστρέψει πολιτικά τον τότε καγκελάριο Χέλμουτ Κολ, εξελίχθηκε σε μηχανισμό οικονομικής ερημοποίησης της ανατολικής Γερμανίας την οποία η δυτική αναγκάστηκε να αντισταθμίσει με ενισχύσεις 1,6 τρισ. ευρώ από το 1994 μέχρι σήμερα.

Επί της ουσίας, η πρόταση είναι ένα σχέδιο με το οποίο οι πιστωτές της χώρας όχι μόνον δεν θα χάσουν ούτε ευρώ από τα χρήματά τους, αλλά θα βγάλουν και κέρδος από τον «αφρό» του κρατικού πλούτου που θα αποκτήσουν κοψοχρονιά, εν μέσω ύφεσης, καταβαράθρωσης του χρηματιστηρίου και γενικής υποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων.

Άλλωστε, κι επειδή ο κόσμος είναι μικρός, υπάρχει μια όχι και τόσο μακρινή σχέση των εμπνευστών του σχεδίου «πωλείται χώρα» με τον σκοτεινό χρηματοπιστωτικό υπέρκοσμο. Ο Roland Berger, ιδρυτής της ομώνυμης εταιρίας που εισηγείται το «Eureca», είναι και πρόεδρος του ομίλου Blackstone, άλλοτε μητρικής εταιρίας της Blackrock, της εταιρίας που σήμερα «ξεψαχνίζει» τις ελληνικές τράπεζες με επιλογή κυβέρνησης και τρόικας, αποκτώντας μεταξύ άλλων πρόσβαση σε πολύτιμα στοιχεία για τις κρατικές συμμετοχές στις τράπεζες και όχι μόνο. Σ’ αυτές τις διαχρονικές σχέσεις λένε πως το αίμα νερό δεν γίνεται. Ιδιαίτερα σε οντότητες που στις φλέβες τους δεν ρέει αίμα, αλλά χρήμα…

Σάιλοκ -"Δρόμος της Αριστεράς"

Να δεις του σου ‘χω για μετά!

2011-09-29T06:34:00.001-07:00

Του Κώστα Σβόλη

Να δεις του σου ‘χω για μετά!

ένα όχι και τόσο φανταστικό σενάριο σε σχέση με την υπαρκτήελληνική πραγματικότητα.

Ή το μέλλον είναι μαύρο και μας κάνει κολοδάκτυλο

Σε πολύ κόσμο υπάρχει η αίσθηση ότι η κυβέρνηση και η τρόικα προχωράνε στα τυφλά, ότι δεν έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση και ότι τα μέτρα που παίρνουν δεν έχουν στην πραγματικότητα κανένα στρατηγικό στόχο.Νομίζω ότι πλέον συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, το τελευταίο διάστημα νομίζω ότι πλέον έχει συγκροτηθεί μια συγκεκριμένη στρατηγική, την οποία και θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν με θρησκευτική ευλάβεια όλη την επόμενη περίοδο, τουλάχιστον όσο μπορέσει να κρατηθεί στηνεξουσία το ΠΑΣΟΚ. Ελπίζοντας φυσικά, ότι ακόμα και εάν αυτό καταρρεύσει θα μπορέσουν να συγκροτήσουν ένα διάδοχο κυβερνητικό σχήμα (άσχετο εάν θα προκύψει μέσα από εκλογές ή όχι), το οποίο θα μείνει πιστό στους βασικούς άξονες αυτής της στρατηγικής.

Ο βασικός στόχος αυτήςτης στρατηγικής είναι η αποφυγή μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους που θα έβαζε σε σοβαρούς κινδύνους ολόκληρη την ευρωζώνη. Το κούρεμα του ελληνικού χρέους, με μια μορφή η οποία όμως θα αναπληρώσει, στο πολλαπλάσιο, την όποια χασούρα των ξένων επενδυτών, και θα προσπαθήσει να αποτρέψει μια μετάδοση της αστάθειας στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε..
Ταυτόχρονα θα αποτελέσει έναν «οδικό χάρτη» για τις υπόλοιπες χώρες που οδεύουν προς την ελληνική πραγματικότητα. Μέσα από αυτή την στρατηγική της υποτίμησης της εργασίας και των όρων αναπαραγωγής της, της υποτίμησης του εγχώριου κρατικού κεφαλαίου και της απελευθέρωσης ζωνών της οικονομικής δραστηριότητας από την μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την αυτοαπασχόληση, θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τους όρους αναζωογόνησης της κερδοφορίας του κεφαλαίου, η οποία όμως δεν θα συνδυαστεί με μια αναθέρμανση της μικρομεσαίας οικονομίας της χώρας όπως την ξέραμε ως τώρα. Αλλά αντίθετα θα βασιστεί στην καταστροφή της καθώς και στην υπερεκμετάλλευση και στην αφαίρεση των όποιων μορφών ιδιοκτησίας και μέσων αναπαραγωγής των μισθωτών.

Θα μπορούσαμε να κωδικοποιήσουμε τους βασικούς άξονες μιας τέτοιαςστρατηγικής ως εξής:

1) Πιθανή στάση πληρωμών για ένα μικρό διάστημα (από δυο βδομάδες ως ένα μήνα) των μισθών και των συντάξεων, με στόχο την τρομοκράτηση του πληθυσμού ώστε να πειθαρχήσει πιο εύκολα στην υλοποίηση των μέτρων. Η αφορμή που θα βρουν γι’ αυτό θα μπορούσε να είναι η καθυστέρηση της 6ης δόσης του δανείου της τρόικας και να επανέρχεται σαν εκβιασμός όποτε είναι να εισπράξουμε κάποια δόση. Αυτό βέβαια μαζί με την άτυπη στάση πληρωμών του δημοσίου προς τους προμηθευτές μπορεί να οδηγήσει σε ολοκληρωτική κατάρρευση της ρευστότητας στην αγορά με απρόβλεπτες συνέπειες…

2) Δραστικό κούρεμα του χρέους της χώρας, ίσως μέχρι και 50%, με αντάλλαγμα την δημιουργία χαρτοφυλακίου με όλο των δημόσιο πλούτο της χώρας (λιμάνια,αεροδρόμια, ενέργεια, νερό, επικοινωνίες, μεταφορές, μεταλλεύματα, ΟΠΑΠ,παραλίες κλπ), το οποίο θα ξεπουληθεί σε εξευτελιστικές τιμές (πχ στο 1/10 τιςπραγματικής τους αξίας), και από το οποίο οι ξένοι δανειστές θα κερδίσουν πολύπερισσότερα από όσα θα χάσουν από το κούρεμα του χρέους. Σαν αποτέλεσμά αυτής της κίνησης θα είναι η μεν πρόσκαιρη μείωση του χρέους, αλλά ταυτόχρονα η αύξηση του ελλείμματος αφού τα έσοδα του κράτους θα μειωθούν και άρα η αναδημιουργία του χρέους από την αρχή. Ο μεγάλος χαμένος θα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία τα οποία έχουν «επενδύσει» μεγάλα ποσά σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΙΚΑ πριν από μερικές μέρες ανακοίνωσε ότι δέχεται την εξόφληση ασφαλιστικών εισφορών (μιλάμε για μεγάλοεργοδότες που χρωστάνε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στο ΙΚΑ) με ομόλογά του ελληνικού δημοσίου, μάλιστα με έκπτωση του 20%. Θα έχουμε κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, τα οποία δεν θα μπορούν να αποδώσουν τις συντάξεις..

Επίσης θα έχουμε εξωφρενικές αυξήσεις στα τιμολόγια των κοινωφελών ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, Μεταφορές) σαν και αυτές που είδαμε να εφαρμόζονται στις χώρες της Λ. Αμερικής από τις οποίες πέρασε το ΔΝΤ (της τάξης του 100% με 200%) μέσα σε 1 με 2 χρόνια το πολύ. Επιπλέον οι ξένοι επενδυτές θα εκμεταλλευτούν τους δημόσιους πόρους (μεταλλεύματα, ενέργεια λιμάνια), σαν αποικιοκράτες, με τους πιο εντατικούς ρυθμούς και αφήνοντας πίσω τους ένα κατεστραμμένο και αβίωτο περιβάλλον. Σε κάποιες περιοχές της χώρας θα αυξηθούν ασθένειες όπως ο καρκίνος, η λευχαιμία, το άσθμα κλπ, θα μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας και θα καταστραφεί η γεωργική παραγωγή.

Η μοναδική οικονομική δραστηριότητα θασυγκεντρωθεί γύρω από τις μεταλλευτικές εταιρίες, που λειτουργώντας υπό καθεστώς fast track, δεν θα υπόκεινται στην όποια εναπομείναντα εργατική και περιβαλλοντική νομοθεσία θα έχει απομείνει στο ελληνικό κράτος. Ανάμεσα στα σχέδια ανάπτυξης (φυσικά πρόκειται για ανάπτυξη που δημιουργεί μηδενικές θέσεις εργασίας) είναι παραχώρηση μεγάλων εκτάσεων γης (σε αρκετές περιπτώσεις αγροτικά αξιοποιήσιμης) σε γερμανικές εταιρίες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για την δημιουργία τεράστιων φοτοβολταϊκων πάρκων, που θα παράγουν ηλεκτρική ενέργειαπου θα εξάγεται σχεδόν εξολοκλήρου στην Γερμανία για να αντισταθμιστεί η μείωση παραγωγής ηλεκτρισμού μετά τον παροπλισμό των πυρηνικών εργοστασίων στην Γερμανία.Η εξαγώγιμη ενέργεια θα είναι πολύ πιο φτηνή, από αυτή που θα αγοράζουν οι έλληνες καταναλωτές από τις ιδιωτικές εταιρίες. Αποτέλεσμα θα είναι να μειωθεί ακόμα παραπάνω η αγροτική παραγωγή της χώρας, αυξάνοντας την εξάρτηση της από τις εισαγωγές αγροτικών προϊόντων και άρα τον κίνδυνο ενός λιμού σε περίπτωση ανεξέλεγκτης χρεωκοπίας. Φυσικά η διατροφή του λαού θα βασίζεται όλο και πιο πολύ σε εισαγόμενα τρόφιμα κατά πάσα πιθανότητα μεταλλαγμένων και χείριστής ηπιότητες, χωρίς κανέναν υγειονομικό έλεγχο, μιας και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους θα έχουν διαλυθεί, λόγο των περικοπών κονδυλίων και των απολύσεων.

Η ανεργία θα παραμείνει σε επίπεδα πάνω του 20%, αφού οι θέσεις εργασίας, που θα προκύψουν από τις νέες επενδύσεις, όχι μόνο θα είναι κακοπληρωμένες και ελαστικές, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα μπορέσουν να αντισταθμίσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στο δημόσιο τομέα, τις κατασκευές. Επίσης παρόλο που εικονικά το ΑΕΠ τις χώρας μπορεί να ανέβει και να ανακοπή ο ρυθμός της ύφεσης, αυτό δεν θα μεταφραστεί σε έσοδα για το κράτος, αφού αυτές οι νέες επενδύσεις θα υπόκεινται σε ιδικό καθεστώς πολύ χαμηλής φορολόγησης.

3) Στην προσπάθεια του το κράτος να συγκρατήσει το δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο θα διογκώνεται λόγο της μειώσεις των εσόδων του, θα διαλύσει τις όποιες δομές κοινωνικών παροχών προς τους πολίτες και την κοινωνία: η υγεία, η παιδεία, η καθαριότητα, τα επιδόματα πρόνοιας και ανεργίας και ότι άλλο από τις κρατικές λειτουργίες εξυπηρετεί κοινωνικές ανάγκες και όχι την καταστολή και την είσπραξή φόρων, ουσιαστικά θα εκμηδενιστεί. Ενώ ταυτόχρονα να αυξήσει την φορολογία σε δυσβάστακτά ύψη, αναγκάζοντας τους περισσότερους να ξεπουλήσουν για ένα κομμάτι ψωμί την όποια μικρή περιουσία έχουν, και κυρίως τα σπίτια στα οποία κατοικούν (στην Ελλάδα η ιδιοκατοίκηση, αγγίζει το 80%).

Τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά στον χώρο της υγείας και θα δούμε μετά από πολλά χρόνια να πέφτει το προσδόκιμο όριο ζωής, αλλά και ανθρώπους με χρόνια προβλήματα υγείας να βρίσκονται χωρίς τις υπηρεσίες υγείας που είναι απαραίτητες για την ίδια τους τη ζωή. Φυσικά θα εξαφανιστεί η οποιαδήποτε πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη καθώς και τα προγράμματα φροντίδας των ψυχικά άρρωστων, των ΑΜΕΑ, των τοξικοεξαρτηνημένων και των ηλικιωμένων. Τα ποσοστά αναλφαβητισμού και εγκατάλειψης της εκπαίδευσης, ακόμα και της βασικής θα αυξηθούν δραματικά ειδικά στην επαρχία και στις λαϊκές γειτονίες. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση θα γίνει και πάλι προνόμιο της άρχουσας τάξης.

Περιοχές ολόκληρες τόσο στην επαρχία, όσο και στις λαϊκές περιοχές των αστικών κέντρο θα υποβαθμιστούν, αφού οι υπηρεσίες καθαριότητας θα αποσαρωθούνμέσα από την συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, ενώ τα ΜΜΜ ή θα αραιώσουν δραματικά την πυκνότητα των δρομολογίων και θα αυξήσουν υπέρογκα την τιμή των εισιτηρίων, αυξάνοντας το κόστος, αλλά και την ταλαιπωρία της μετακίνησης των φτωχών.

4) Σε μια ακόμα προσπάθεια του κράτους να συγκρατήσει τα κρατικά ελλείμματα θα αυξήσει τους φόρους, ειδικότερα τους έμμεσους. Ενώ θα προσπαθήσει να ελέγχει και την ροή του χρήματος, αλλά και τις μορφές ανταλλακτικής οικονομίας, που μπορεί θα εμφανιστούν δίπλα στην παραοικονομία, ως απάντηση στο πρόβλημα επιβίωσης που θα δημιουργεί η στρατηγική του κεφαλαίου. Η ουσιαστική κατάργηση του αφορολόγητου, μαζί με την υποχρέωση όλων των φορολογούμενων να παρουσιάζουν την κατανάλωση ή την αποταμίευση ολόκληρου του εισοδήματος, θα είναι μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια να διοχετευτεί όλο το χρήμα στην επίσημη αγορά και τις τράπεζες. Όποιος επιμένει να αγοράζει λάδι και αυγά από το χωρίο, να φυλάει χρήματα κάτω από στρώμα του ή να δανείζει έναν φίλο που έχει ανάγκη θα τιμωρείται με πρόστιμα. Σε μια πιο εξελιγμένη μορφή θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα οικονομικό πανοπτικό, όπου η μοναδική μορφή του χρήματος θα ήταν αυτή του ηλεκτρονικού.

5) Η εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από αυτό τον σχεδιασμό.. Στην εποχή της κρίσης το ελληνικό κράτος και το ελληνικό κεφάλαιο, αναπροσανατολίζουν το ενδιαφέρων τους από τα βαλκάνια, που για δυο δεκαετίες τουλάχιστον έπαιξαν σε μεγάλο βαθμό τον ρόλο της οικονομικής και γεωπολιτικής σφαίρας επιρροής προς την ανατολική μεσόγειο, τα κοιτάσματα της, και την συμμαχία με το Ισραήλ. Με βασικό στόχο τον καθορισμό τον ΑΟΖ, ώστε να μπορέσουν να εκχωρήσουν τα κοιτάσματα στην κοινοπραξία των πολυεθνικών του πετρελαίου και του ελληνικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, δεν διστάζουν να διακινδυνεύσουν την οριστική διχοτόμηση της Κύπρου, αλλά και την στρατιοκοπολιτική ένταση με την Τουρκία, η οποία θα μπορούσε να ξεπεράσει και το επίπεδο του θερμού επεισοδίου. Πράγμα που έχει σοβαρά ρίσκα, όμως θα μπορούσε να λειτουργήσει συσπειρωτικά σε σχέση με την κοινωνική συναίνεση προς το παραπαίων πολιτικό σύστημα και στο όνομα του εθνικού κινδύνου να επιβάλει την κοινωνική ειρήνη και την πολιτική απομόνωση των κομμάτων που δεν εντάσσονται στον «εθνικό κορμό», και να επιτρέψει το τσάκισμα του «εσωτερικού εχθρού».

Ξυπνώντας από τον εφιάλτη και ζώντας το όνειρο.

Τα νέα μέτρα αποτελούν αφορμή να ξεσπάσει ένα τεράστιο κύμα κοινωνικής στάσης πληρωμών, απέναντι στα φοροεισπρακτικά μέτρα της κυβέρνησης. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αρνούνται να πληρώσουν τα χαράτσια, αυτοοργανώνονται στις γειτονίες για να αποτρέψουν τους πλειστηριασμούς των σπιτιών, το κόψιμο των παροχών ηλεκτρικής ενέργειας και νερού. Μαζικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις με τους μηχανισμούς καταστολής γίνονται σε εβδομαδιαία βάση στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις, ενώ στήνονται μπλοκ στις εθνικές οδούς από κατοίκους της επαρχίας. Ο δημόσιος τομέας βρίσκεται σε απεργιακό αναβρασμό και ουσιαστικά πέρα από τον τομέα της καταστολής δεν λειτουργεί τίποτα άλλο.

Και ενώ ξεσπάει κυβερνητική κρίση, η οποία λύνεται με την συγκρότηση νέας κυβέρνησης, χωρίς προσφυγή στις κάλπες και την υποστήριξη ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΥ.ΣΗ., η κοινωνική αυτοοργάνωση προχωράει με ταχείς ρυθμούς. Η λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονίες αποκτούν πραγματικό κοινωνικό έρεισμα και σε αυτές συμμετέχουν χιλιάδες πολίτες. Συλλογικές κουζίνες, ανταλλακτικά- χαριστικά παζάρια, δίκτυα ανταλλαγής υπηρεσιών, ακόμα και ανταλλακτικά νομίσματα κάνουν την εμφάνιση τους και εξαπλώνονται πολύ πιο πέρα από τα όρια του αντισυστιμικού πολιτικού χώρου. Ενώ καταλαμβάνονται και κάποιες μικρές παραγωγικές μονάδες που έχουν εγκαταλείψειτα αφεντικά τους και λειτουργούν κάτω από εργατικό έλεγχο. Ταυτόχρονα,οργανωμένες από τις λαϊκές συνελεύσεις απαλλοτριώσεις τροφίμων από μεγάλα super market και αποθήκες βοηθάνε στο να λυθεί έστω και πρόσκαιρα το πρόβλημα τις ελλείψεις τροφίμων και των πανάκριβων τιμών τους. Πρόκειται για μια πανσπερμία μορφών λαϊκής οργάνωσης, χωρίς κάποιο καθοδηγητικό κέντρο και συγκεντρωτικόσχέδιο, χίλια διαφορετικά λουλούδια λαϊκής αυτοοργάνωσης και κοινωνικής παραγωγής και αλληλεγγύης φυτρώνουν στο κατεστραμμένο έδαφος της κρίσης.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ένα τεράστιο ρεύμα επιστροφής στην επαρχία και ειδικότερα στα ορεινά και ημιορεινά χωριά. Την θέση της εγκατάλειψης της ελληνικής υπαίθρου παίρνει η αναζωογόνηση της από ένα σωρό νέους ανθρώπους που επιστρέφουν για να ζήσουν εκεί. Η κοινωνική αλληλεγγύη και η αγροτική παραγωγή με σεβασμό στο περιβάλλον, η κοινοτική οικονομία μπολιάζουν μια επαρχία που δεκαετίες τώρα βουλιάζει μέσα στον ατομισμό, την στενοκεφαλιά, τον νεοπλουτισμό, την αγροτική παραγωγή των επιδοτήσεων και των φυτοφαρμάκων, τον ασφυκτικό κοινωνικό συντηρητισμό και την υποκρισία.

Οι παραδοσιακές μορφές καλλιέργειας και οι ντόπιες ποικιλίες ξαναζωντανεύουν και συνδυάζονται μαζί με εμπειρίες που μεταφέρονται στην Ελλάδα από τα κινήματα της via campesina, αλλά και τις νέες τεχνολογίες για ανανεώσιμες μορφές ενέργειας μικρή κλίμακας, αρδευτικά έργα εξυπηρέτησης τοπικών αναγκών κλπ. Η άμεση δημοκρατία, η ριζοσπαστική οικολογία και ο ελευθεριακός κοινοτισμός βρίσκουν γόνιμο έδαφος στους ορεινούς όγκους της χώρας, αναβιώνοντας παραδόσεις από τις ανυπότακτες κοινότητες της τουρκοκρατίας και την ελεύθερη Ελλάδα της γερμανικής κατοχής.

Όπως και τότε αυτή η αναγέννηση της υπαίθρου θα έχει μεγάλη συμβολή στην αντιμετώπιση της έλλειψης τροφίμων και τις πείνας στα αστικά κέντρα. Μέσω των δικτύων των λαϊκών συνελεύσεων και των παραγωγικών κολεκτίβων, τρόφιμα θα ανταλλάζονται με βιομηχανικά και άλλα είδη (εργαλεία, ρούχα κλπ) τα οποία είτε παράγονται είτε απαλλοτριώνονται από μεγάλες αποθήκες στις πόλεις. Σ’ ένα σχετικά σύντομο διάστημα αποκαθίσταται η διατροφική αυτάρκεια στην χώρα σε προϊόντα όπως: λαχανικά, φρούτα, λάδι,πατάτες, κρεμμύδια, γαλακτοκομικά προϊόντα, αιγοπρόβειο κρέας, αυγά και κοτόπουλα, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν ελλείψεις σε δημητριακά, ρύζι, βοδινό και χοιρινό κρέας.

Το δημοσιονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης τινάζεται στον αέρα, προκηρύσσονται εκλογές από τις οποίες απέχει το 35% του εκλογικού σώματος,καθιστώντας την απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος δομικό χαρακτηριστικό του. Τα κόμματα της μη συναινετικής αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ ΟΙΚ. ΠΡΑΣΙΝΟΙ) συγκεντρώνουν το πρωτόγνωρο 25%, παγιώνεται η παρουσία στον πολιτικό στίβο τόσο της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ όσο και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με ποσοστά γύρω στο 2%. Η ΝΔ δεν καταφέρνεινα συγκεντρώσει αυτοδυναμία και μετά από έναν εξαντλητικό γύρω επαφών των πολιτικών αρχηγών με τον πρόεδρο της δημοκρατίας και μυστικές διαβουλεύσεις με την τρόικα, συγκροτείται κυβέρνηση εθνικής ενότητας με την στηρίξει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ,ΛΑΟΣ, ΔΗ.ΑΡ. και της ΔΗΣΥ, η οποία αν και έχει μείνει εκτός βουλής η αρχηγόςτης Ντόρα Μπακογίαννη τοποθετείται στο υπουργείο απασχόλησης.

Η νέα κυβέρνηση προσπαθεί με ακόμα πιο εντατικό τρόπο και αυξάνοντας την καταστολή να εφαρμόσει της στρατηγικές επιλογές της που δεν διαφέρουν από της προηγούμενης. Θα συναντήσει όμως ένα ακόμα μεγαλύτερο κύμα κοινωνικής αντίστασης. Ειδικότερα στην επαρχία το παράδειγμα της Κερατέας και της Λευκίμης θα γενικευτούν. Η κρατική εξουσία θα βρει απέναντι της σύσσωμες τις τοπικές κοινωνίες και θα προσπαθήσει να επιβληθεί σε αυτές μες την μορφή του εξωτερικού κατακτητή. Αλλά και στα αστικά κέντρα τα τοπικά κινήματα θα δώσουν σκληρές μάχες για να προασπιστούν της δομές κοινωνικής αλληλεγγύης, της παραγωγικές κολεκτίβες, την πρόσβαση στα δημόσια αγαθά και να αναχαιτίσουν το κύμα απαλλοτριώσεων των σπιτιών λόγο των απλήρωτών φόρων.

Τα κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα,αποτελούν σημείο αναφοράς για το παγκόσμιο αντικαπιταλιστικό κίνημα, αντίστοιχομε αυτό τον ζαπατίστας το 1994. Χιλιάδες ακτιβιστές επισκέπτονται την χώρα για να δουν από κοντά το πείραμα της κοινωνικής χειραφέτησης που αναδύεται παράλληλα με την πιο σκληρή καπιταλιστική επίθεση. Κινήσεις αλληλεγγύηςξεφυτρώνουν σε ολόκληρο τον κόσμο, περνώντας και την πρακτική μορφή του αλληλέγγυου εμπορίου. Το «ελαιόλαδο της ελευθερίας» κυκλοφορεί σε ασυναγώνιστη τιμή σ’ όλο τον κόσμο, πλάι πλάι με τον ζαπατίστικο καφέ.

Αυτή η διαδικασία ξεπερνάει τα στενά όρια της Ελλάδας και μεταδίδεται σανιός σε όλο τον Ευρωπαϊκό νότο, όπως απλώθηκαν οι αραβικές εξεγέρσεις λίγαχρόνια πριν.

Τα κέντρα εξουσίας απέναντι στην προοπτική μιας γενίκευσης και διεθνοποίησης του ελληνικού παραδείγματος, καταφεύγουν στην δοκιμασμένη μέθοδο του πολέμου. Με αφορμή της έρευνες της Τουρκίας λίγο έξω από το Καστελόριζο σε αμφισβητούμενα από Ελλάδα και Τουρκία χωρικά ύδατα ξεσπάει γενικευμένο θερμό επεισόδιο στην περιοχή. Η προοπτική ενός κανονικού πολέμου της Ελλάδας με την Τουρκία είναι ορατός όσο ποτέ άλλοτε, μετά τον μικρασιατικό πόλεμο το 1922.

Άραγε ο ελληνικός λαός θα ορθώσει ένα αντιπολεμικό κίνημα προασπίζοντας την δυνατότητα της κοινωνικής χειραφέτησης από το κεφάλαιο ή θα συρθεί στον εθνικιστικό και σοβινιστικό βούρκο ενός πολέμου;

Κώστας Σβόλης

29-92011

Σοσιαλιστικό λεξιλόγιο

2011-09-29T02:22:00.000-07:00

Και το παιχνίδι με τις λέξεις συνεχίζεται (...) η συνεχής λιτότητα για τους πολλούς αποτυπώνεται με τον τεχνικό όρο "δημοσιονομική προσαρμογή", ενώ η αόριστη έννοια του "ασύμμετρου πολέμου" χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τη μονιμότητα της "κατάστασης έκτακτης ανάγκης" (...) Η διάλυση της οικονομίας και της παραγωγής αποκαλούνται "αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές", οι καταργήσεις σχολείων και δημόσιων υπηρεσιών "συγχωνεύσεις", οι απολύσεις υπαλλήλων εφεδρεία, οι άγριες περικοπές αποδοχών ενιαίο μισθολόγιο και κατάργηση φοροαπαλλαγών, η περιστολή του δημόσιου τομέα και οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις "οικονομικός εξορθολογισμός", η απόλυτη, μονομερής λιτότητα "δημοσιονομική προσαρμογή".

Με τον ίδιο τρόπο, η απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων αποτελεί προκάλυμμα για την ισοπεδωτική κατάργηση όλων των κοινωνικών κατακτήσεων, η υπονόμευση της εργατικής νομοθεσίας θεωρείται συνώνυμο της "ανταγωνιστικότητας", η κοινωνική αλληλεγγύη χαρακτηρίζεται πολυτέλεια και η αξιοκρατία γίνεται όρος όχι προσλήψεων, αλλά απολύσεων από το Δημόσιο (...) οι ασθενέστεροι της κοινωνίας απειλούνται πλέον ανοικτά με εξαφάνιση - "αναδιάταξη του παραγωγικού δυναμικού", στη γλώσσα των τεχνοκρατών»

Πηγή: Χρ. Ζέρβας - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.

Ο "θεοσεβούμενος" ΓΑΠ-Τσολάκογλου (Βίντεο)

2011-09-28T14:09:00.000-07:00

Μας προέκυψε και θεοσεβούμενος ο τύποις πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου-Τσολάκογλου. Με αφορμή την ανακοίνωση της επίσκεψης του στο «Αγιο» Ορος, για να προσευχηθεί, παρακολουθούμε ένα σατιρικό βιντεάκι που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό «Κόντρα».

Ξεφτίλισαν στο διαδίκτυο τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Γ. Βούρο (Βίντεο)

2011-09-28T12:52:00.001-07:00

Στο κλαμπ των ανταρτών για κλάματα του ΠΑΣΟΚ προστέθηκε χθες ο Γιάννης Βούρος, ο οποίος με μια -συνηθισμένη για ΠΑΣΟΚ- κωλοτούμπα ολκής απέδειξε ότι η μέχρι προχθές διαφωνία του για το χαράτσι ήταν προπόνηση στην υποκριτική. Γ' αυτό τον λόγο τον ξεφτίλισαν στον προσωπικό του χώρο στο διαδίκτυο.

Περί ... καλής και κακής διαχείρισης

2011-09-28T07:05:00.000-07:00

Στη γνωστή προπαγάνδα των καλών και κακών διαχειριστών του συστήματος, αφιερώνει το ...πόνημά του στα χτεσινά «ΝΕΑ» ο Ι. Κ. Πρετεντέρης. Το πρώτο παράδειγμα που χρησιμοποιεί είναι ενός Ελληνα πολιτικού, ο οποίος ξεπούλησε το 10% της συμμετοχής του Δημοσίου στον ΟΤΕ, αντί για 740 εκατομμύρια ευρώ που πρότεινε πέρσι η τρόικα, 350 εκατομμύρια ευρώ φέτος. Αρα, το συμπέρασμα του Πρετεντέρη, «το Δημόσιο ζημιώθηκε κατά 390 εκατομμύρια».

Το δεύτερο παράδειγμα που χρησιμοποιεί είναι αυτό του σοσιαλδημοκράτη καγκελάριου της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος το 2000 προώθησε ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων, την περιβόητη «Ατζέντα 2010», «που οδήγησε τη Γερμανία στην κορυφή της παγκόσμιας οικονομίας». Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο Γερμανός πολιτικός, χωρίς να υπολογίσει πολιτικό κόστος, προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις που θα απέδιδαν μετά από μια δεκαετία και σημειώνει με έμφαση: «Ο Σρέντερ από κοινού με τα συνδικάτα (τα οποία στη Γερμανία είναι σοβαροί οργανισμοί όχι νταραβεριτζήδες...) συμφώνησε την "Ατζέντα 2010" και την πέρασε στην Βουλή».

Πρόκειται για το γνωστό αποπροσανατολισμό, που αποδίδει τη σημερινή κρίση στην αποτελεσματικότητα και αποφασιστικότητα ή μη των πολιτικών. Τι κρύβει ο Πρετεντέρης; Οτι, και στη μια, και στην άλλη περίπτωση, κερδισμένο βγαίνει το κεφάλαιο και χαμένοι οι εργαζόμενοι. Οτι δεν υπάρχει ενιαία Ελλάδα, όπως δεν υπάρχει και ενιαία Γερμανία, αλλά ταξικά συμφέροντα και αυτά υπηρετούνται από τους πολιτικούς. Οσο για το παράδειγμα που εκθειάζει, περί της επιτυχημένης «Ατζέντας 2010», αυτή ήταν πράγματι επιτυχημένη για τους Γερμανούς κεφαλαιοκράτες, αλλά για τους εργαζόμενους σήμανε πάγωμα των αυξήσεων μισθών για πάνω από μια δεκαετία, επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, καθιέρωση του θεσμού των δανειζόμενων εργαζόμενων, χτύπημα των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων. Και όσο για τα συνδικάτα, δηλαδή τα συμβιβασμένα όργανα των κεφαλαιοκρατών, ας τα χαίρεται γιατί συνέβαλαν στο γκρέμισμα εργατικών κατακτήσεων. Οι εργάτες, όμως, οφείλουν να βγάζουν τα συμπεράσματά τους. Και κάτι άλλο: Να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που παρουσιάζεται ως «ευημερία» των Γερμανών, είναι πρωτίστως των καπιταλιστών και, βέβαια, σχετίζεται με τη θέση που έχει κάθε χώρα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Πηγή: "Ριζοσπάστης"

Τηλεαστέρας της χρυσής αυγής κατηγορούμενη (video)

2011-09-26T03:31:00.000-07:00

Στις 16/9/2011, τρείς Αφγανοί αιτούντες άσυλο δέχτηκαν άγρια επίθεση με δολοφονικές προθέσεις μπροστά στην οικία τους στον Αγ. Παντελεήμονα, με αποτέλεσμα ένας εξ αυτών, ο Ραχιμί Αλί , 24 ετών, να διακομιστεί εσπευσμένα στο Λαϊκό Νοσοκομείο φέροντας βαριά τραύματα από μαχαιριές στο θώρακα. Την ίδια στιγμή ο Γολαμ Ρεζά 17 ετών δέχθηκε άγρια επίθεση και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΚΑΤ με βαριά τραύματα στο κεφάλι. Αφού ο Αφγανός υπουργός μετανάστευσης μετέφερε το πρόβλημα στον ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ Χρήστο Παπουτσή, η αστυνομία για πρώτη φορά συνέλαβε τρεις από τους δράστες της επίθεσης. Ανάμεσα στους δράστες είναι και η «κάτοικος» Θέμις Σκορδέλη, κατηγορούμενη για βαριά και επικίνδυνη σωματική βλάβη.

Το video κυκλοφορεί από χθες το βράδυ στο διαδίκτυο

Τα "Παράσημα" του Οθωνα (Βίντεο)

2011-09-25T09:53:00.000-07:00

Κάτοικοι της πόλης του Ρεθύμνου υποδέχτηκαν και έλουσαν κυριολεκτικά με αυγά τον υφυπουργό Δημόσιας Τάξης Μ. Όθωνα, που παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις ότι είναι ανεπιθύμητος στην πόλη ως προσκυνημένος, εμφανίστηκε σε "πολιτιστική εκδήλωση" για το ποδήλατο.Η παλιά πόλη γέμισε με τυπωμένα συνθήματα, που η αστυνομία βιάζεται να μαζέψει, μην τυχόν και πληγωθεί το αφεντικό, που στην γενέτειρα του τον φωνάζουν προσκυνημένο και ανίκανο. Μας έχετε κάνει τη ζωή ποδήλατο, ήταν ένα από τα συνθήματα. Ανίκανοι, πάρτε το μνημόνιο και μακριά από μας. Έγινε σύλληψη νεαρής γυναίκας που εξακολουθεί να κρατείται και η οποία πέταξε αυγό στο κυβερνητικό στέλεχος.

Αθρόες συλλήψεις στη Νέα Υόρκη σε διαδήλωση κατά της απληστίας της Γουόλ Στριτ

2011-09-25T06:44:00.000-07:00

Δεκάδες διαδηλωτές συνέλαβε η αστυνομία της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας στο Μανχάταν η οποία προστέθηκε σε σειρά κινητοποιήσεων εναντίον της απληστίας των επιχειρήσεων στη Γουόλ Στριτ.

Η αστυνομική διεύθυνση της Νέας Υόρκης (NYPD) ανέφερε πως τουλάχιστον 80 διαδηλωτές συνελήφθησαν στη διάρκεια της πορείας. Πρόσθεσε ότι ένας διαδηλωτής κατηγορείται πως επιτέθηκε σε αστυνομικό, αν και γενικά η διαμαρτυρία ήταν ειρηνική.

Η κινητοποίηση έγινε για να εκφραστεί η αγανάκτηση των συμμετεχόντων για το ότι το σύστημα ευνοεί τις επιχειρήσεις και τους πλούσιους σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Παρά την εκτεταμένη χρήση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης για την προσέλκυση διαδηλωτών, η συμμετοχή ήταν μάλλον μικρότερη από την προσδοκώμενη.

Οι περισσότερες συλλήψεις έγιναν για διατάραξη της κοινής ειρήνης καθώς, κατά τις Αρχές, οι συλληφθέντες εμπόδιζαν την κίνηση αυτοκινήτων και πεζών στη διάρκεια της πολύωρης πορείας, από την περιοχή του χρηματιστηρίου προς την Γιούνιον Σκουέρ.

Οι διαδηλωτές κρατούσαν πανό που ανέγραφαν αιτήματα όπως «Φορολογήστε τους πλούσιους» και συνθήματα όπως «Θέλουμε χρήματα για την υγειονομική περίθαλψη, όχι για τις εταιρίες». Στην πλειοψηφία τους ήταν φοιτητές. Οι αστυνομικοί τους είχαν περικυκλώσει και τους βιντεοσκοπούσαν.

Ακόμη, φώναζαν το σύνθημα «Κατάληψη στη Γουόλ Στριτ, όλη μέρα, όλη την εβδομάδα», αλλά δεν κατάφεραν να επιτύχουν αυτόν το στόχο.

Για την αποτροπή μίας τέτοιας κίνησης η αστυνομία είχε τοποθετήσει μεταλλικά οδοφράγματα και είχε επιστρατεύσει εκατοντάδες αστυνομικούς καταφέρνοντας έτσι να κρατήσει τους διαδηλωτές τρία τετράγωνα μακριά από το Χρηματιστήριο.

http://news.in.gr/world/article/?aid=1231130021

Όταν οι βολευτές διδάσκουν πολιτισμό (Βίντεο)

2011-09-23T09:50:00.000-07:00

Ωραίες φάσεις εξελίχθησαν στο κοινοβούλιο τους. Στο βίντεο οι «εκπρόσωποι του ελληνικού λαού» διδάσκουν από το βήμα του «ναού της δημοκρατίας» πολιτισμό στον ελληνικό λαό δείχνοντας άριστη απόδοση και σ’ αυτό το καθήκον τους.

Πάγκαλος και προδοσία

2011-09-23T08:21:00.000-07:00

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δεύτερος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, εκφωνούσε έναν ακόμα δραματικό λόγο στη Βουλή, λέγοντας ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο και για να σωθεί πρέπει όλοι να ματώσουμε βαθειά, υπερασπίζοντάς τη. Την ίδια ώρα, ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θόδωρος Πάγκαλος, από τις στήλες εφημερίδας της γαλήνιας Γενεύης καθύβριζε για ακόμη μια φορά διεθνώς τους Ελληνες, ως απατεώνες. Αυτούς, που ο συνάδελφός του τους καλούσε να ματώσουν για τη σωτηρία της πατρίδας. Απατεώνες λοιπόν, δηλαδή προδότες του υπέρτατου αγώνα για την πατρίδα; Ή ήρωες; Ο κ. Παπανδρέου, οφείλει να επιλέξει. Τώρα.

Αυτή τη φορά στο στόχαστρό του κ. Πάγκαλου βρέθηκαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που, κατά τη δήλωσή του στην ελβετική εφημερίδα «κλέβουν μόνιμα το κράτος», όλοι τους, χωρίς εξαίρεση.
Οι αμέτρητες χιλιάδες επιχειρήσεων που κλείνουν αυτή την ώρα στην Ελλάδα (και ακολούθως, οι εκατοντάδες χιλιάδες των εργαζομένων που χάνουν έτσι τις δουλειές τους, που για να τις βρουν δεν χώθηκαν σε κομματικά γραφεία κι από κει στο κράτος, αλλά πάλεψαν στη ζωή), αν ήταν συλλήβδην κλέφτες, ίσως και να μην έκλειναν.

Αντίθετα, ο κ. Πάγκαλος και πολλοί άλλοι κρατικοδίαιτοι μανδαρίνοι κομματικοί όμοιοί του, πρίγκιπες αυτής της λαίλαπας, που έχουν καθίσει τόσα χρόνια στο σβέρκο αυτού του τόπου, την ώρα του κακού δεν έχουν βλαφθεί στο ελάχιστο από όλα όσα συμβαίνουν. Κι αυτό, κάτι σημαίνει.
Την ώρα λοιπόν που οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα κλείνουν η μία μετά την άλλη, αφήνοντας τόσο κόσμο στο δρόμο και τον τόπο χωρίς δύναμη, είναι τόσο λαικιστική, τόσο βαθειά γκεμπελική, τόσο συνδρομική, τόσο εξοργιστική η νέα αυτή δήλωση Πάγκαλου στην ξένη εφημερίδα, που, προφανώς, είναι και ανάξιο να τη σχολιάσει κανείς περισσότερο.

Απλώς, αντανακλά το ήθος και τις βαθύτερες κρατικιστικές πεποιθήσεις του ανδρός, που άλλωστε, τόσα χρόνια αυτές τον θρέφουν πολιτικά: με αυτές έκανε την καριέρα του μια ζωή μέσα στους κομματικούς διαδρόμους και με αυτές επιθετικά τη συνεχίζει...
Γιατί ο Θ. Πάγκαλος είναι ο ίδιος αυτό το κράτος που καταδυναστεύει την Ελλάδα και τη σέρνει στην καταστροφή. Είναι η πλήρης ενσάρκωσή του.

Ο Γ. Παπανδρέου, πρέπει επιτέλους να αποφασίσει αν τιμά τον ίδιο και τα μέλη της κυβέρνησής του το γεγονός ότι τους εξέλεξε ο ελληνικός λαός να ηγηθούν της μοίρας του, κάτι που, προδήλως πλέον, δεν τιμά τον ίδιο τον ελληνικό λαό - αλλά αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα...

Ο Γ. Παπανδρέου οφείλει επιτέλους να αντιληφθεί ότι οι Ελληνες και οι Ελληνίδες δεν είναι οι βάρβαροι που, με την παρέα που κληρονόμησε από το κόμμα του πατρός του και με την παρέα που έφερε ο ίδιος από το εξωτερικό, ήρθε να τους κάνει τη χάρη να τους εκπολιτίσει και να τους σώσει, με κάθε Πάγκαλο να τους προσβάλει διαρκώς από τις «πολιτισμένες» χώρες που επισκέπτεται.
Ο κ. Παπανδρέου πρέπει να πάρει το φύλλο αυτής της εφημερίδας και να το διαβάσει ο ίδιος. Και να πάρει θέση έναντί του, ως κυβερνήτης αυτής της χώρας. Αν συμφωνεί, να το πει ευθέως. Τώρα.
Αν πάλι όχι, κι αν θέλει να δώσει ένα ελάχιστο μήνυμα ότι σέβεται έστω και λίγο τον τόπο και τον ελληνικό λαό και αυτά που καλείται σήμερα να περάσει, οφείλει να διώξει αμέσως τον, πολιτικά μηδενικής σημασίας, αντιπρόεδρό του, που πέρα από το να επιβαρύνει τον δημόσιο προυπολογισμό με την παρουσία του και το μεγάλο γραφείο του, δεν έχει προσφέρει απολύτως τίποτε άλλο σε αυτό τον τόπο την κρίσιμη ώρα. Ή έχει και δεν το γνωρίζουμε; Αν ναι, ας μας το πει, γιατί είναι ο μόνος που το ξέρει.

Δύο δουλειές του ανέθεσαν να κάνει, να αξιολογεί υπουργούς και να συμμαζέψει ορισμένους δημόσιους οργανισμούς, και τις παράτησε και τις δύο στη μέση.
Αν ο κ. Πάγκαλος είχε κάνει τη δουλειά του σωστά την ώρα που έπρεπε ως προς το δημόσιο, η Ελλάδα δεν θα ήταν αυτή τη στιγμή με το μαχαίρι στο κόκαλο. Το μέγα μέρος της πίεσης που της ασκείται, αφορά ακριβώς το γεγονός ότι δεν έκανε αυτή τη συγκεκριμένη δουλειά που όφειλε να κάνει ως προς τους οργανισμούς του δημοσίου.

Δεν την έκανε, όπως δεν έκανε και τίποτε άλλο αυτά τα δύο χρόνια, πλην του να βρίζει τη μια μέρα και να ζητάει συγνώμη την επόμενη. Αντι λοιπόν να μιλά, θα έπρεπε να σωπαίνει, ή, αν δεν είχε τόσο μεγάλη ανάγκη την καρέκλα, να αποσυρθεί.
Όμως, η συνειδητή επιλογή του να καθυβρίζει τον ελληνικό λαό, ιδίως στα ξένα μέσα και στο ξένο κοινό, αποτελεί τη χείριστη δυνατή υπηρεσία που μπορεί να προσφερθεί αυτή την ώρα σε αυτό τον τόπο.
Είναι, με μια λέξη, προδοσία.
Και μάλιστα, την ώρα της πιο μεγάλης μάχης, αυτής που επικαλούνται ο πρωθυπουργός και ο έτερος αντιπρόεδρος.

Σε τέτοια μάχη, εφιάλτες, ούτε χωρούν, ούτε συγχωρούνται.

Πηγή: "Βήμα"

Είσαστε το κράτος του Ψωμιάδη

2011-09-21T06:35:00.000-07:00

Του Κώστα Βαξεβάνη

Ο Μάκης Ψωμιάδης είναι και πάλι ελεύθερος. Περπατά με το πούρο του, και τινάζει τη στάχτη του, τις βρωμιές του πάνω στην ελληνική κοινωνία. Ελεύθερος. Η φράση του πριν μερικές μέρες, «είμαι πολιτικός κρατούμενος» δεν ήταν η μοναδική κοροϊδία. Σήμερα βγάζει τη γλώσσα απέναντι στη Δικαιοσύνη που τον υπηρέτησε όσο κανείς. Με εξαίρεση ίσως την ελληνική αστυνομία, από την οποία κατά καιρούς στρατολόγησε συνεργάτες και εξασφάλισε κάλυψη

Ναι, ο Μάκης Ψωμιάδης είναι ασύλληπτος, ακόμη και αν χρειαστεί να γίνει κάτι πρωτοφανές νομικά.
Ο ανακριτής κ. Κασσίμης, ο οποίος εξέδωσε εναντίον του ένταλμα σύλληψης, επειδή συμφώνησε πως οι κατηγορίες της εισαγγελέως Πόπης Παπανδρέου ήταν στοιχειοθετημένες, τον άφησε ελεύθερο. Το επιχείρημα είναι πως δεν είναι ύποπτος φυγής. Αυτός που καταζητούνταν τρεις μήνες δεν είναι ύποπτος φυγής. Τότε ποιος είναι. Τα πιτσιρίκια με τις στρακαστρούκες; Οι πορτοφολάδες; Τα πρεζόνια που προφυλακίζουν;

Για να προφυλακιστεί κάποιος, λέει ο νόμος, πρέπει να υπάρχουν ενδείξεις ενοχής και να είναι ύποπτος φυγής. Για τον Ψωμιάδη υπήρχαν ενδείξεις ενοχής. Γι’ αυτό ο ίδιος ο ανακριτής έβγαλε ένταλμα σύλληψης. Για το αν είναι ύποπτος φυγής δεν μπαίνει θέμα. Διέφευγε τρεις μήνες.
Τι συνέβη λοιπόν; Ποιος νόμος εφαρμόστηκε; Ποια ντροπή θα σταματήσει τον κατήφορο της αυτοδιοίκητης και ανεξάρτητης Δικαιοσύνης;

Ο Μάκης Ψωμιάδης είναι ελεύθερος. Όπως τόσες άλλες φορές. Όταν πριν από μερικές μέρες συνελήφθη, με τις χειροπέδες στα χέρια, δεν ήταν ο ασύλληπτος Μάκης.Ήταν κάποιος που πίστευε πως μπορεί όλα να έχουν τελειώσει. Αυτό πίστευαν και όσοι ήθελαν να μιλήσουν. Τώρα όλοι ξέρουν πως τίποτα δεν άλλαξε. Τα στόματα κλείνουν. Ο Μάκης είναι ελεύθερος. Παντοδύναμος ακόμη και μπροστά στην Δικαιοσύνη που δεν ξέρει να αποδίδεται. Που δεν θέλει να αποδίδεται.
Η εγγύηση για την απελευθέρωση του είναι 600.000 ευρώ. Μόνο που ο Μάκης Ψωμιάδης εμφανίζεται χωρίς καταθέσεις και εισοδήματα. Παίρνει λοιπόν το ελληνικό κράτος μαύρα χρήματα από τον Ψωμιάδη;

Πρέπει να απαντήσει μάλλον ο ανακριτής. Ο Μάκης δεν χρειάζεται να απαντήσει σε τίποτα. Κάνει αυτό που έκανε πάντα.
Ίσως σήμερα κιόλας, ο Μάκης χρησιμοποιήσει του μπράβους και ένα μπουκάλι για να βιάσει κάποιον όπως στο ηχητικό που μεταδώσαμε στο Κουτί της Πανδώρας. Ίσως αποφασίσει πως πρέπει να μας δώσει ένα μάθημα.

Υπάρχουν άνθρωποι που αντέχουν. Ετσι κύριε ανακριτά;

Οι δούλοι είναι σήμερα περισσότεροι από όσοι ήταν σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας

2011-09-20T06:54:00.000-07:00

Το πώς οι δούλοι είναι σήμερα περισσότεροι από όσοι ήταν σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας το ξέραμε, αλλά το επιβεβαίωσε πρόσφατα επισήμως και ο ΟΗΕ. Το πώς οι δούλοι γίνονται σήμερα ολοένα και περισσότεροι το διαισθανόμασταν, καθώς βλέπαμε ποιες πολιτικές εφαρμόζουν απαράλλαχτα οι κυβερνήσεις: πολιτικές που βυθίζουν τους λαούς τους στην ανέχεια και την ανεργία.

Οι δουλέμποροι ήταν έτοιμοι να ξαποστείλουν στο εξωτερικό το ανθρώπινο φορτίο τους που το είχαν μαντρώσει σε έναν καταυλισμό από τροχόσπιτα κοντά στο Λονδίνο. Τους σταμάτησε το ρεσάλτο των αστυνομικών που ανακάλυψαν εκεί δεκάδες σύγχρονους δούλους, πολλούς από αυτούς Βρετανούς. Κλειδωμένοι σε βρώμικα τροχόσπιτα και καλύβια για ζώα, έκαναν με το στανιό χειρωνακτικές εργασίες, ώσπου «να ανοίξει η τύχη τους» και να αποσταλούν σε ιδιώτες και επιχειρήσεις στην Ιρλανδία, τη Σκανδιναβία και αλλού. Οπως έγραψε η «Ντέιλι Τέλεγκραφ», οι δουλέμποροι, το εγκληματικό δίκτυο των οποίων εξαπλώνεται σε ολόκληρη τη Βρετανία, ψάρευαν τους δούλους από τις ουρές των βρετανικών γραφείων ανεργίας, από τα λαϊκά υπνωτήρια και από τα συσσίτια για τους φτωχούς. Κάποιοι από αυτούς τους δούλους δέχτηκαν να μιλήσουν στους αστυνομικούς, τους οποίους είδαν σαν σωτήρες τους. Κάποιοι άλλοι όμως δεν ήθελαν να πουν ούτε τα ονόματά τους. Ενας από αυτούς που, όπως είπε, δούλευε «μαύρα» στην οδοποιία δεν έκρυβε τη δυσαρέσκειά του για την αστυνομική επιχείρηση απελευθέρωσης: «Μου είπαν πως δεν θα με αφήσουν να ξαναγυρίσω στα τροχόσπιτα. Ομως, αυτό είναι το σπίτι μου. Και σε αυτό θέλω να γυρίσω».

Δεν είναι παράξενο λοιπόν που μερικοί από τους ανθρώπους που απελευθέρωσαν οι αστυνομικοί λένε πως βρίσκονταν εκεί με τη θέλησή τους. Ποιος ξέρει τι θα τους είχε συμβεί αν είχαν επιχειρήσει να αποδράσουν. «Ομως υπάρχουν ένα σωρό λόγοι που μπορούν να εξηγήσουν γιατί άνθρωποι που οι δουλέμποροι μάζευαν από τα συσσίτια και από τα άσυλα αστέγων για να τους κάνουν δούλους, ίσως να βρίσκουν προτιμότερη την κατάσταση του δούλου από εκείνη στην οποία ζούσαν πρωτύτερα» λέει η δημοσιογράφος Τζέιμι Κένι. «Είχαν μια στέγη, όσο και αν ήταν άθλια. Είχαν ένα πιάτο φαΐ. Υπήρχαν κάποιοι που τους χρειάζονταν, έστω και μόνο για καταναγκαστικά έργα. Και κυρίως, υπάρχουν πάντα άνθρωποι που μπορεί να τους μεταχειρίζεται κανείς πολύ χειρότερα από όσο μεταχειρίζονταν αυτούς τους δούλους και ωστόσο να εξακολουθούν να φέρονται σαν υπάκουα και υποτακτικά σκυλιά».

Να εξεγείρεσαι για τις άθλιες συνθήκες της ζωής σου, όπως έκαναν κάποιοι από αυτούς τους σύγχρονους δούλους που ειδοποίησαν κρυφά τους αστυνομικούς, είναι απόλυτα φυσικό. Ομως, είναι το ίδιο φυσικό και να τις αποδέχεσαι. Τόσοι και τόσοι, άλλωστε, αποδέχονται σήμερα την άθλια ύπαρξή τους στις άγριες συνθήκες της ανεργίας και της λιτότητας, ίσως με την κρυφή ελπίδα πως κάποιος άλλος θα βρεθεί για να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Θα είναι όμως τότε ακόμη ζωντανοί;

Ρ. Βρανάς - "Νέα"

Ανοιχτή επιστολή στον Ευαγγ. Βενιζέλο

2011-09-19T07:35:00.000-07:00

Κύριε Βενιζέλο,
άκουσα προσεκτικά τη συνέντευξη τύπου που δώσατε το βράδυ της Κυριακής 18 Σεπτεμβρίου 2011 και πραγματικά θαύμασα για μια ακόμα φορά την άνεσή σας στον χειρισμό της ελληνικής γλώσσας, την ρητορική σας δεινότητα και πολύ περισσότερο την ικανότητά σας να περιγράφετε γλαφυρά και με τρόπο ομολογουμένως μοναδικό την οπτική σας απέναντι στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι. Παρατήρησα ότι φτάσατε και στο σημείο να επικαλείστε πλέον την υπερηφάνεια του Έλληνα προσπαθώντας να τον πείσετε ότι δεν του αξίζει η χλεύη των ευρωπαίων, η οποία προέρχεται από την αναξιοπιστία της χώρας, η οποία με τη σειρά της οφείλεται σε όλους εμάς αλλά καθόλου στην κυβέρνηση.

Τι μας είπατε λοιπόν την Κυριακή το βράδυ κύριε Βενιζέλο;

Ότι για την τραγική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει φταίνε όλοι (πολιτικοί αρχηγοί, συνδικάτα, δημοσιογράφοι, λαός), φταίνε ακόμη και κάποιοι εξωγήινοι κερδοσκόποι που χτυπούν το ευρώ, φταίνε ακόμη και οι ηγέτες της Ευρωπαικής Ένωσης οι οποίοι αδυνατούν να προστατέψουν το νόμισμα έχοντας δημιουργήσει μια "ρευστή και νευρική κατάσταση στην Ευρώπη" αλλά καθόλου δεν φταίτε εσείς και η κυβέρνησή σας, η οποία, απεναντίας, κάνει τόσες προσπάθειες θεσπίζοντας δίκαια φορολογικά μέτρα και έχοντας απόλυτη συναίσθηση των δυσκολιών που περνάει ο έλληνας πολίτης, για να βγάλει τη χώρα από αυτό το αδιέξοδο, να αποσοβήσει τη χρεοκοπία.

Ανακοινώσατε στρατηγική τριών αξόνων πολιτκής:
1. Να πετύχουμε τους δημοσιονομικούς στόχους του 2011 και 2012
2. Να πετύχουμε πλεονάσματα πρωτογενή το ταχύτερο δυνατό, ώστε να μην παράγουμε χρέος και να μη ζητούμε βοήθεια τόσο για το παλιό, όσο και για τα καινούργια χρέη που παράγουμε.
3. Να προωθήσουμε όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές που θα επιτρέψουν στη χώρα να γίνει ανταγωνιστική.
Και αναρωτιέμαι:
Για ποιο λόγο την ανακοινώσατε στις 18 Σεπτεμβρίου 2011 αυτή τη στρατηγική κύριε Βενιζέλο; Και μάλιστα ως καινούρια που όμως στηρίζεται ακριβώς σε όσα είχατε υπογράψει και ψηφίσει στη Βουλή υπό την κωδική ονομασία "Μεσοπρόθεσμο";
Δεν ξέρατε, εσείς, η κυβέρνησή σας, οι βουλευτές που υπερψήφισαν τότε, τι ψηφίζατε;
Είχατε μήπως στο μυαλό σας ότι με την κουτοπονηριά και τα διάφορα πολιτικά τσαλίμια θα κατορθώνατε να ξεγελάσετε τους δανειστές της χώρας και να μην εφαρμόσετε στο τέλος τα όσα υπογράψατε;
Είστε ως κυβέρνηση τόσο ανίκανοι ώστε αν και είχατε πράγματι την ειλικρινή διάθεση να τα εφαρμόσετε, παρ' όλα αυτά δεν μπορέσατε να κάνετε πράξη ούτε μια αράδα της συμφωνίας που υπογράψατε;
Ό,τι από όλα αυτά και να ισχύει κύριε Βενιζέλο είναι αρκετό για να αποδείξει και να καταδείξει τον κύριο και μοναδικό υπεύθυνο που έφερε την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού. Είναι αρκετό για να καταδείξει ότι το τελευταίο (δίκαιο κατά την πολυδιατυπωμένη άποψή σας) επαχθέστατο και εκβιαστικό μέτρο του έκτακτου τέλους με την απειλή διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος στα σπίτια των υπερχρεωμένων πολιτών είναι και άδικο και ξεδιάντροπο. Είναι απλά ένας τρόπος για να μετακυλίσετε τις ευθύνες της απραξίας σας στους ώμους των πολιτών καθιστώντας τους και υπεύθυνους της ενδεχόμενης χρεοκοπίας εάν ομιλούν και αφήνουν την αντίθεσή τους και την αγανάκτησή τους να φτάνει στα αυτιά των δανειστών. Χαρακτηρίζοντάς τους εμμέσως πλην σαφώς ως ανθέλληνες, υπονομευτές της χώρας, που πρέπει να τιμωρηθούν με νέα πιο επώδυνα μέτρα.
Με απογοητεύσατε λοιπόν, μάλλον με εξοργίσατε ακόμα περισσότερο δεινέ ρήτορα Υπουργέ Βενιζέλο την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου. Διότι δείξατε για μια ακόμη φορά ότι δεν έχετε νιώσει τίποτα. Αλλιώς, θα είχατε προβεί σε μια, έστω και διάρκειας μιας πρότασης, αυτοκριτική. Εσείς, η κυβέρνησή σας και οι βουλευτές σας που όλοι μαζί εδώ και δεκαετίες βλέπατε την κατάσταση στην οποία οι ίδιοι οδηγείτε τη χώρα με την μικροπολιτική σας αφού όλους τους στόχους της στρατηγικής που μας ανακοινώσατε στις 18 Σεπτεμβρίου 2011 θα έπρεπε να τους έχετε κατά νου και να τους τηρείτε κατά γράμμα ως Ευαγγέλιο από τη στιγμή που μπήκατε στην πολιτική.
Αντ' αυτού, εσείς, οι εδώ και δεκαετίες κύριοι υπεύθυνοι που η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, προσπαθείτε με όλη σας την πειθώ, τη δεινότητα και τη δημαγωγεία να μας πείσετε ότι είστε οι μόνοι που προσπαθείτε να σώσετε τη χώρα με συγκεκριμένη και στοχευμένη πολιτική αλλά όλοι εμείς σας χαλάμε τη σούπα και εξαγριώνουμε τους δανειστές.
Αυτά Υπουργέ, επιτρέψτε μου, είναι ανυπόστατα και γελοία και όχι οι φήμες περί χρεοκοπίας όπως ο ίδιος σε κάθε ευκαιρία, με κάθε τρόπο και προς κάθε κατεύθυνση διατυμπανίζετε.

Γιάννης Μακριδάκης
Συγγραφέας

Πηγή: TVSX

Η. Μόσιαλος: Σαν κοινός φασίστας

2011-09-19T07:23:00.000-07:00

«Ο στόχος μας παραμένει ο ίδιος. Είναι μία είσπραξη 54 δισ. ευρώ. Αυτό πρέπει να εισπράξει ο προϋπολογισμός μέχρι το τέλος της χρονιάς. Δεν αλλάζει το συνολικό ύψος του στόχου. Το σύνολο του στόχου παραμένει το ίδιο. Αυτό σημαίνει ότι αν είναι να πληρώσουμε ως ελληνικά νοικοκυριά 54 δισ., θα τα πληρώσουμε με διαφορετικό μείγμα πολιτικής. Δηλαδή, αντί να τα πληρώνουμε ΦΠΑ, θα τα πληρώσουμε με κάποιον άλλο τρόπο. ΄Η αν δεν τα πληρώσουμε με κάποιον άλλο τρόπο, θα τα πληρώσουμε με αύξηση ΦΠΑ ή με περικοπή δαπανών. …

Οι εκλογές είναι το τελευταίο πράγμα, το οποίο θέλει ο ελληνικός λαός. Από εκεί και πέρα, αυτό που έχει σημασία για τον ελληνικό λαό, είναι να προχωρήσουμε στην επίτευξη των στόχων και στην υλοποίηση της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου. Σε καμία περίπτωση οι εκλογές δεν θα είναι λύση για τον ελληνικό λαό».

Τα παραπάνω δήλωσε μεταξύ άλλων ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προπαγάνδας, Η. Μόσιαλος, σήμερα στον ρ/σ «real fm». Στα χνάρια κι αυτός του φον Βενιζέλου (με την ευκαιρία ακούστε τους χαρακτηρισμούς που απέδωσε ο Δ. Καζάκης στον αντιπρόεδρος της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης του ΓΑΠ) ήταν στην λογική «αποφασίζομαι και διατάσσομε».

Σαν κοινός φασίστας απέδωσε τις δικές του, και τις κλίκας του φυσικά, επιθυμίες, σαν επιθυμίες του ελληνικού λαού.
Άλλες εποχές οι φασίστες καταλάμβαναν την εξουσία με το πρόσχημα ότι θα «σώσουν από τον κομμουνιστικό κίνδυνο». Τώρα ο Μόσιαλος υπηρετώντας την αστική κυβερνητική δικτατορία θέλει κι αυτός να μας «σώσει» –στο όνομα πάντα του ελληνικού λαού- από τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Είναι μια καραμέλα που την πιπιλίζουν μήνες δημοσιοκαφρικά κυβερνητικά φερέφωνα και αστικό πολιτικό προσωπικό και δεν λέει να λιώσει. Ξεκίνησε με το πρώτο μνημόνιο, επανήλθε με το μεσοπρόθεσμο, εμφανίστηκε με την «τρίτη δόση» και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Όχι φυσικά ότι μας εντυπωσιάζει η αλαζονεία και η αυθάδεια του Μόσιαλου. Το μόνο που μπορεί να προσθέσουμε είναι για μια ακόμη φορά βλέπουμε πόσο αδίστακτη είναι η μνημονική κυβέρνηση που θα κάνει τα πάντα –αν την αφήσουμε- να εξαθλιώσει εντελώς πλατιές λαϊκές μάζες για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα μιας δράκας πλουτοκρατών.

Ξιπασμένοι ξεπεσμένοι

2011-09-19T06:05:00.000-07:00

Εκπληκτικό Σαββατοκύριακο! Ο Παπανδρέου ματαιώνει με δραματικό τρόπο το ταξίδι του στις ΗΠΑ, προκαλώντας ακόμη δραματικότερα σχόλια περί τις τύχες της Ελλάδας διεθνώς και επί διήμερον. Ο άνθρωπος συνεχίζει να κάνει ό,τι μπορεί για την υπονόμευση της χώρας. Πανικόβλητος, όπως πολλές φορές έως τώρα, επιστρέφει και συσκέπτεται, συσκέπτεται, συσκέπτεται. Κι αντ' αυτού από τις συσκέψεις εξέρχεται ο Μπενύτο και μας εκθέτει τις κοινές των σκέψεις, τις εξής:

1) Δεν φταίει η κυβέρνηση (που αποτυγχάνει), αλλά η χώρα (που δεν τα καταφέρνει).
2) Ζητά (ο Μπενύτο) από το έθνος να αυτο-λογοκριθεί (παθητική φωνή) ή επιχειρεί (ο Μπενύτο) να λογοκρίνει το έθνος (ενεργητική φωνή). Διότι όποιος ομιλεί, πολιτικός, δημοσιογράφος, αναλυτής, επιχειρηματίας, και λέει οτιδήποτε διαφορετικό απ' όσα διατείνεται η κυβέρνηση, μας κάνει κακό διεθνώς, «αυτά που λέει μπορούν να εκληφθούν ως επιχειρήματα κατά της χώρας». Πρωτοφανή πράγματα! Ανήκουστα!

................................

Ισως η έπαρσή του να εμποδίζει τον Βενιζέλο να αντιληφθεί ότι τέτοιες απόψεις δεν είναι φασίζουσες, αλλά φασιστικές με περικεφαλαία. Το μόνον προηγούμενο στην Ιστορία όπου «έφταιγαν οι Γερμανοί και όχι η κυβέρνησή του για την καταστροφή της πατρίδας» ήταν του Χίτλερ...
Απ' όταν ο Μπενύτο εξήγγειλε από Θεσσαλονίκης το ειδεχθές μέτρο της φορολόγησης με το τετραγωνικό μέσω ΔΕΗ, αυτή η κυβέρνηση

είχε μπει στην τελική ευθεία προς την εκμέτρηση των ημερών της.

Πλην όμως, μάλλον πανικού ένεκεν, δεν αντελήφθησαν το σημείο καμπής στο οποίον περιήλθαν, διότι δύο μόλις μέρες μετά ο Μπενύτο και ο συν αυτώ έτερος μπαντίτο, ο Γιωργάκης, διπλοτριπλασίασαν το εν λόγω χαράτσι, μειώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο τις μέρες που απομένουν για τη συφοριασμένη και καταστροφική βασιλεία τους...

Δεν φαίνεται να έχουν ευννοήσει ακόμα αυτοί οι μοιραίοι δύο, ότι ο Μπενύτο με αυτήν την κίνηση

έσπασε

τσάκισε

τον ίδιον τον τρόπο δι' ου έως τώρα κυβέρνησαν.

Τον εξής: α) Να παίρνουν το όποιο απίθανο μέτρο. β) Να εκβιάζουν και να τρομοκρατούν για να το περάσουν και γ) να παίρνουν αμέσως ένα επόμενο μέτρο, χειρότερο.

Ετσι, ο ΦΠΑ στο 23% φάνηκε αίφνης (ή εν τέλει) πταίσμα μπροστά στο χαράτσι με το τετραγωνικό που ακολούθησε.

Με αυτήν την πολιτική η κυβέρνηση εκ παραλλήλου «εκπαίδευσε» τους Ελληνες στην «ανάγκη» να πηγαίνουν απ' το κακό στο χειρότερο, έτοιμοι για όλο και πιο κάτω σε μιαν κάθοδο δίχως πάτο.

Φθάσαμε έτσι να μας λέει ο Παπανδρέου ότι μας «εξασφάλισε το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία του πλανήτη» και να μη σηκώνονται τα μπετά να τον πάρουν με τις πέτρες!

Αυτόν τον τρόπο διακυβέρνησης σχοινί-κορδόνι δύο χρόνια τώρα, τον έσπασε ο Μπενύτο εξαγγέλλοντας το ειδεχθές χαράτσι για τα σπίτια των ανθρώπων μέσω ΔΕΗ.

Το «δεν πληρώνω» και το «δεν έχω να πληρώσω» απλώθηκε σαν βοή στην επικράτεια, με έναν θυμό και μια απόγνωση που ούτε τα χειραγωγημένα εκ των ΜΜΕ μπόρεσαν να ελέγξουν, ούτε το καθεστώς να χειραγωγήσει.

Ο πολύς Μπενύτο κατάφερε με την έκτη γκάφα του να δημιουργήσει ένα σημείο καμπής απ' το οποίο η κυβέρνηση Παπανδρέου μπορεί να διανύσει μόνον τον δρόμο προς το σύντομο πλέον τέλος της.

Λίγη σημασία έχει πλέον το μαγείρεμα των στατιστικών στοιχείων ή οι μπουνταλοσύνες με τη Φινλανδία ή το έγκλημα με τον ΦΠΑ στο 23% ή όποιο άλλο νέο μέτρο πάρουν! Το ουσιώδες είναι

ότι η κυβέρνηση αυτή καθιέρωσε την απελπισία.

Και αυτή, η απελπισία, θα την κατασπαράξει.

Οταν το άνοιγμα των επαγγελμάτων οδηγεί στο κλείσιμο των μαγαζιών, όταν

σου λέει ο άλλος «ας μου πάρει το σπίτι η τράπεζα, θα κάψω και την τράπεζα και το σπίτι», όταν

οι άνθρωποι ψωνίζουν στα ψιλικατζήδικα μετρώντας λεπτά, όπως μέτραγαν οι μανάδες μας δεκάρες για να πάρουν ψωμί, όταν

ο «ένας εργαζόμενος σε κάθε σπίτι» είναι πιθανόν μέλλων άνεργος, όταν

δεν έχει μείνει κλάδος, καθηγητής, φαρμακοποιός, αγρότης, ταξιτζής, στρατιωτικός, νοσηλευτής, δημόσιος υπάλληλος, εργάτης, που να μην έχει συκοφαντηθεί

από τα επηρμένα και καλοπληρωμένα κομματόσκυλα, τότε αυτοί που προέγραψαν τον λαό έχουν προγραφεί οι ίδιοι.

Δεν τα φάγαμε μαζί, αλλά αυτοί οι ολετήρες κινδυνεύουν πλέον να τους φάνε μαζί όλοι εκείνοι των οποίων η ζωή καθημερινώς θανατώνεται...

Στάθης - "Ελευθεροτυπία"

ΚΚΕ: Τέρμα στους εκβιασμούς (Βίντεο)

2011-09-18T05:56:00.001-07:00

Εκλεισε χτες με ομιλία της γ.γ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα το 37ο φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή. Στο βίντεο που παραθέτουμε βλέπουμε αποσπάσματα από την ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα. Η εκτίμηση της είναι ότι η κυβέρνηση και οι ξένοι συνεταίροι της καλλιεργούν, κλίμα φόβου απειλών και εκβιασμών στον ελληνικό λαό για να αποδεχθεί νέες θυσίες για την διάσωση των κερδών της πλουτοκρατίας. Να απαντήσουμε έμπρακτα, τέρμα στους εκβιασμούς, τόνισε συμπληρώνοντας ότι «στους κολασμένους μήνες που επιφυλάσσει η κυβέρνηση εμείς απαντάμε: Να κάνουμε την ζωή την κυβέρνησης και της τρόικας αληθινή κόλαση»

Σ. Χίος για Α. Λοβέρδο (Βίντεο)

2011-09-17T13:43:00.000-07:00

Ο Στέφανος Χίος δεν είναι παρά ένας λαϊκιστής δημοσιοκάφρος που αρκετές φορές εκφράζει ρατσιστικές και ξενοφοβικές απόψεις. Από κει και πέρα δεν είναι σπάνιες οι φορές που μας χαρίζει γέλιο –όπως στο βίντεο που παραθέτουμε και στοχοποιεί τους μνημονικούς υπουργούς Α. Λοβέρδο, και Θ. Πάγκαλο.

Αυτό είναι «βία»;

2011-09-16T05:45:00.000-07:00

Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό.

Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη.
Να σου έχουν αυξήσει τα εισιτήρια στα λεωφορεία και τον ηλεκτρικό (που τα τρένα του κινούνται πλέον ανά μισάωρο!) κατά 40%.
Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας».
Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει... ένας εργαζόμενος.
Να σου λένε ότι δίπλα στα υπόλοιπα έξοδα για τη «Δημόσια και Δωρεάν» Παιδεία θα πρέπει να πληρώσεις και για τα... βιβλία - φωτοτυπίες των παιδιών.
Να σου δίνουν τα ψίχουλα των 517 ευρώ για μηνιάτικο και να σου ζητάνε - γι' αυτά τα ψίχουλα - να πληρώσεις φόρο εισοδήματος.
Να σου κόβουν το μεροκάματο στο μισό και ταυτόχρονα να σου έχουν διπλασιάσει τις τιμές στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα τρόφιμα με απανωτές αυξήσεις στους έμμεσους φόρους.

Και μετά από όλα αυτά κι από τόσα άλλα, να έρχονται - σε σένα που σε χρεοκοπήσανε, που σε πτωχεύσανε, που σου διέλυσαν κάθε προγραμματισμό, που σου τσακίσανε τη ζωή - και να σου λένε:

Με τα λεφτά που σου έχουνε απομείνει
(σ.σ.: που όμως δεν έχει απομείνει τίποτα, γιατί τα πήρανε όλα!)
αν δεν μας πληρώσεις το νέο τρισβάρβαρο χαράτσι που θα σου στείλουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ για το σπίτι που μένεις
(σ.σ.: για το σπίτι που στο έχουν φορολογήσει χίλιες φορές, που το πληρώνεις τοκογλυφικά στην τράπεζα μια ζωή και που ζεις με την ελπίδα ότι κάποτε θα το ξεχρεώσουν τα... παιδιά σου)
τότε εμείς
οι «σοσιαλιστές», οι «αντιεξουσιαστές», «οι σωτήρες», οι «πατριώτες»:

Πρώτον, θα σου κόψουμε το ρεύμα.
Δεύτερον, θα αφήσουμε εσένα και την οικογένειά σου στο σκοτάδι.
Τρίτον, θα σου στερήσουμε ακόμα και τη θέρμανση μέσα στο χειμώνα.
Τέταρτον, θα σε υποχρεώσουμε να ζεις εσύ, τα παιδιά σου και οι γέροντες γονείς σου στο κρύο και στη νύχτα.
Πέμπτον, αφού σου κόψουμε το ρεύμα, θα στείλουμε τον απλήρωτο λογαριασμό σε όλες τις υπηρεσίες του κράτους, θα σε κυνηγήσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους και θα εφαρμόσουμε εις βάρος σου όλες τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».
Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.
Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.

Και ρωτάμε:
Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;
Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες)
εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα»,
αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;

Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη:

«Πόλεμος».

Μόνο που σ' αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!
Πρόκειται για εκείνον τον ανελέητο και αμείλικτο ταξικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει ενάντια στο λαό οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι καπιταλιστές.
Εναν «πόλεμο» που τον διεξάγουν για λογαριασμό της πλουτοκρατίας ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, έχοντας στο πλευρό τους τον Καρατζαφέρη του μνημονίου, τη ΝΔ του «άλλου μείγματος», την Μπακογιάννη, τους «ενσωματωμένους» στην ΕΕ.

Ο ταξικός πόλεμος, για τον οποίο το ΚΚΕ προειδοποίησε από την πρώτη στιγμή,
η βαρβαρότητα που τον εξανδραποδίζει,
τα διαδοχικά εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος του,
θέτουν πλέον το λαό μπροστά στο ιστορικό δίλημμα:
'Η θα διαλέξει τις «αλυσίδες» ή θα τους ανατρέψει.
'Η θα υποκύψει στη βία που του ασκούν και θα αποδεχτεί τον αφανισμό του
ή θα πάρει την υπόθεση στα χέρια του, ανοίγοντας το δρόμο για μια Ελλάδα της λαϊκής εξουσίας και της λαϊκής οικονομίας.

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος - "Ριζοσπάστης"

ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

2011-09-07T09:21:00.000-07:00

Την ώρα που έκλειναν 210 μονάδες, έδιναν νέες άδειες σε ΜΚΟ

Ενώ, εξαιτίας των δραστικών περικοπών των προϋπολογισμών τους από το υπουργείο Οικονομικών, 210 κοινοτικές μονάδες ψυχικής υγείας που λειτουργούν από Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) οδηγούνται ουσιαστικά σε άμεσο κλείσιμο, με πρόσφατη απόφαση του υφυπουργού Υγείας Μ. Μπόλαρη (31/08/2011), χορηγούνται νέες άδειες λειτουργίας σε ανάλογες κοινοτικές μονάδες που θα αναλάβουν και πάλι ΜΚΟ και θα χρηματοδοτούνται μέσω ΕΣΠΑ.
Συγκεκριμένα, χορηγείται άδεια ίδρυσης Κέντρου Ημέρας για ανοϊκούς ασθενείς από το Σωματείο «Εταιρεία Νόσου Αλτσάιμερ και Συναφών Διαταραχών Αθηνών» και αντίστοιχη άδεια για οικοτροφείο ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης στη ΜΚΟ «ΜετάΒΑΣΙΣ». Για την πραγματοποίηση των στόχων αυτών θα προσληφθούν από τις εμπλεκόμενες ΜΚΟ με απευθείας ανάθεση ψυχίατροι, ψυχολόγοι, νοσηλευτές φυσικοθεραπευτές κ.λπ.

Οι αντιφατικές αυτές αποφάσεις αναδεικνύουν το πνεύμα με το οποίο κινείται εδώ και καιρό το υπουργείο Υγείας (και όχι μόνο). Προκειμένου να απορροφηθούν κονδύλια από ευρωπαϊκά προγράμματα, χορηγούνται άδειες λειτουργίας και χρηματοδοτούνται, συχνά χωρίς επαρκή αξιολόγηση και χωρίς προγραμματισμό, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας δομές, οι οποίες με τη λήξη της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης (12 με 18 μήνες) είναι προορισμένες να κατεβάσουν ρολά αφήνοντας αβοήθητους τους ασθενείς που καλούνται υποτίθεται να περιθάλψουν. Στην ίδια μοίρα και οι εργαζόμενοι που πετιούνται στο δρόμο. Και εξηγούμεθα: Προσλαμβάνεται προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, χωρίς να τηρούνται οι νόμιμες διαδικασίες για τις προσλήψεις στο Δημόσιο. Σήμερα, εν μέσω της οικονομικής κρίσης, επαναλαμβάνονται με λίγα λόγια τα ίδια λάθη του παρελθόντος, όταν με χρηματοδότηση του Γ' ΚΠ ιδρύθηκαν από ΜΚΟ οι μονάδες που οδηγήθηκαν αρχικά σε δραστική μείωση προσωπικού και σήμερα απειλούνται με λουκέτα εξαιτίας της αδυναμίας του κράτους να τις συντηρήσει μετά το τέλος της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι «Για ποιο λόγο το κράτος εξακολουθεί να χρηματοδοτεί παρόμοια "εγχειρήματα", τις όποιες δομές με ημερομηνία λήξης δηλαδή εκ των πρότερων, που ύστερα από το τέλος της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης δεν θα μπορέσει να συντηρήσει;»

Να σημειωθεί επιπλέον ότι αποτέλεσμα μιας παρόμοιας πολιτικής είναι η εισαγωγή, σε μαζική κλίμακα, των ιδιωτικών εργασιακών σχέσεων στην ψυχική υγεία, γεγονός που αποτελεί και το πρώτο βήμα για την πλήρη ιδιωτικοποίησή της.

Της ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΤΑΣ ΚΑΖΑΛΟΤΤΙ - "Ελευθεροτυπία"

Το «σόρι» και τα ντιβιντί

2011-09-05T08:18:00.000-07:00

Οι καλοί τρόποι είναι αξιοθαύμαστοι. Τους διδάσκουμε μάλιστα στα παιδιά, με ποικίλους τρόπους: «υπάρχουν τρεις μαγικές λεξούλες, ευχαριστώ, παρακαλώ, συγγνώμη». Από λεξούλες η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου τα πάει περίφημα. Ζήτησε δημοσίως συγγνώμη από τους μαθητές όλων των βαθμίδων, όλων των σχολείων της επικράτειας. Ζήτησε συγγνώμη σαν να τους πάτησε το πόδι κατά λάθος.

Τόσο απλά_ ένα χαμηλότονο, δημόσιο «σόρι». Μπορεί άραγε να συγχωρεθεί η υπουργός Παιδείας για την καθυστέρηση στην εκτύπωση των σχολικών βιβλίων; Κατάφερε για πρώτη φορά στα χρονικά να γίνει αγιασμός χωρίς να υπάρχει ούτε ένα βιβλίο. Υπερβάλλουμε. Διανεμήθηκαν κάμποσα βιβλία αλλά υπολείπονται 31 εκατομμύρια αντίτυπα για να ξεκινήσει κανονικά το μάθημα. Μπορεί άραγε να συγχωρεθεί λόγω των καλών τρόπων της η ευγενής υπουργός; Μάλλον όχι. Γιατί δεν μιλάμε για σφάλμα, για ολιγωρία, ατυχία ή στραβοπάτημα. Μιλάμε για έγκλημα κατά της δωρεάν εκπαίδευσης. Έμπειροι δάσκαλοι και καθηγητές λένε ότι δεν τους έχει ξανατύχει να κάνουν μάθημα στον αέρα, άνευ εγχειριδίων και αναζητούν μεθόδους για να δουλέψουν κατά το πρώτο δίμηνο.

Η κυρία Διαμαντοπούλου αρνείται πεισματικά να αναλάβει τις ευθύνες της. Αντί να λουφάξει σε καμιά γωνιά για να ξεχαστεί το ζήτημα μέσα στη γενική πολιτική αναμπουμπούλα, τολμά να επιρρίπτει ευθύνες προς πάσα κατεύθυνση. Φταίνε τα άλλα υπουργεία, φταίει το Ελεγκτικό Συνέδριο, φταίνε «αρμόδιοι και συναρμόδιοι», πιθανώς να φταίνε οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις, τα παιδιά των λουλουδιών και η γενιά του Πολυτεχνείου.

Δεν μας ενδιαφέρει ο χαρακτήρας της υπουργού και η απροθυμία της να κάνει αυτοκριτική. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η γενική στάση απέναντι στους πολίτες, τους φορολογούμενους, τους μαθητές που αντιμετωπίζονται ως κουτορνίθια. Ας αφήσουμε στην άκρη τα βιβλία για να δούμε το μοντέλο συμπεριφοράς: όταν έρχεται το κακό ευρίσκεται πάντοτε ο άσχετος (ή ο λιγότερο σχετικός) υπαίτιος και γίνεται προσπάθεια επιμερισμού της ευθύνης. Αν η κυρία Διαμαντοπούλου ήταν Ιάπωνας θα είχε αυτοκτονήσει, αν ήταν Γερμανός θα είχε παραιτηθεί πλην όμως είναι ντόπια, πιστή στις αρχές και τις συμπεριφορές που καταβύθισαν τη χώρα.

Πέρα από την απέλπιδα, αποτυχημένη προσπάθεια να κατηγορήσει τρίτους, η υπουργός Παιδείας επέλεξε έναν ακόμη τρόπο για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Θόλωσε τα νερά μιλώντας για ψηφιακή εκπαίδευση και για διανομή dvd. Δεν θα χρησιμοποιήσουμε το επιχείρημα του τσέλιγκα για να πούμε ότι υπάρχουν οικογένειες χωρίς υπολογιστή.

Θα σταθούμε στις υπάρχουσες μεθόδους, τις οποίες γνωρίζουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές. Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι έτοιμοι να διδάξουν μέσα από τις νέες τεχνολογίες: ούτε το πρόγραμμα έχει προσαρμοστεί στα ηλεκτρονικά δεδομένα ούτε υπάρχει ανάλογη εμπειρία. Το σχολείο δεν είναι ένα δωμάτιο με θρανία όπου καθένας δείχνει πέντε κολλυβογράμματα. Υπάρχει παιδαγωγική επιστήμη που μελετά τους τρόπους μεταβίβασης της γνώσης. Προς το παρόν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν διαθέτει τις αναγκαίες μεθόδους για να γίνει μάθημα μέσα από dvd. Αν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, θα κρατούσαμε τα παιδιά στο σπίτι και τα μαθαίναμε μόνοι μας την αλφαβήτα.

Η ανικανότητα της κυρίας Διαμαντοπούλου να ανταποκριθεί στις βασικές υποχρεώσεις της και να εκτυπώσει στην ώρα τους τα σχολικά βιβλία είναι το έλασσον: το ζήτημα θα επιλυθεί εντός τους έτους. Αυτό που κυρίως μας προβληματίζει είναι ότι (με ομολογουμένως μεγάλη ευγένεια) απευθύνεται στους γονείς σαν να μιλά σε παιδιά του νηπιαγωγείου.

Πηγή: Λώρη Κεζά - "Βήμα"

Απ' τον Κωστάκη στον Γιωργάκη

2011-08-30T09:03:00.000-07:00

Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι Αμερικανοί (μάλιστα μέσα απ' την Πρεσβεία τους) παρακολουθούσαν τον Ελληνα πρωθυπουργό -εν προκειμένω τον κ. Καραμανλή- αλλά ότι όλη η χώρα θεωρεί πως κάτι τέτοιο είναι φυσιολογικό. Λογικό. Αναμενόμενο.

Αλλά, αν οι Αμερικανοί ήταν αναγκασμένοι να παρακολουθούν τον Κωστάκη, ευτυχώς δεν είναι πλέον αναγκασμένοι να παρακολουθούν και τον Γιωργάκη - τους τα λέει όλα από μόνος του...

..................................

Τώρα, γιατί ο Κωστάκης, ενώ γνώριζε ότι τον παρακολουθούν οι Σύμμαχοί μας (ή ότι σχεδίαζαν ακόμα και δολοφονική ενέργεια εναντίον του, αν χρειαζόταν, καθώς έγραψαν τα «Επίκαιρα») -γιατί λοιπόν εφ' όσον γνώριζε, δεν μιλούσε;

Δύο εξηγήσεις υπάρχουν:

Ή ο πρώην Πρωθυπουργός πίστευε ότι ο κάθε Ελληνας Πρωθυπουργός μπορεί και πρέπει να παρακολουθείται απ' τους Αμερικανούς, ή ο πρώην Πρωθυπουργός δεν ήθελε να ξεφτιλίσει τους Συμμάχους μας και προτίμησε να ξεφτιλίζεται ο ίδιος. Και η Ελλάδα.

Στάθης - "Ελευθεροτυπία'

Ο Ν. Σοφιανός για τους συμβασιούχους του δήμου Αθήνας (Βίντεο)

2011-08-30T05:58:00.000-07:00

Για άλλη μια κυβερνητική μεθόδευση για να κοροϊδευτούν οι συμβασιούχοι που εργάζονται στον Δήμο της Αθήνας έκανε λόγω ο δημοτικός σύμβουλος και μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ Νίκος Σοφιανός μιλώντας στο Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθήνας. Σύμφωνα με τον ίδιον καλύπτουν μόνιμες και διαρκείς ανάγκες και πρέπει να μονιμοποιηθούν χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Στο βίντεο που παραθέτουμε παρακολουθούμε τον Ν. Σοφιανό να ξεδιπλώνει το σκεπτικό του.

Επιστρέφει η δουλεία

2011-08-29T06:18:00.000-07:00

Του Δημήτρη Καζάκη, Οικονομολόγου – Αναλυτή

Τέσσερα χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, και τώρα βρισκόμαστε μπροστά στο άμεσο ενδεχόμενο ενός νέου, ακόμη πιο καταστροφικού κραχ.

● Τέσσερα χρόνια μετά, και το κύριο καταστροφικό δυναμικό της κρίσης δεν έχει ακόμη εκδηλωθεί, ούτε έχει εκτονωθεί.

● Τέσσερα χρόνια μετά, και η κοινωνία αντιμετωπίζει ίσως τη χειρότερη κρίση που έχει βιώσει ποτέ. Κι αυτό διότι, μπορεί έως τώρα να μην είχαμε επίσημες πτωχεύσεις κρατών, αλλά οι συνθήκες κοινωνικής πτώχευσης και δυστυχίας που κυριαρχούν – πλέον, ακόμη και στις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες –, είναι κυριολεκτικά πρωτοφανείς.

Τα 45 εκατ. φτάνει ο αριθμός στις ΗΠΑ όσων δεν πεθαίνουν της πείνας χάρη στα κρατικά κουπόνια διατροφής. Το 50% αυτού του αριθμού είναι παιδιά και 20% υπερήλικοι χωρίς στον ήλιο μοίρα. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα χρόνια, με ή χωρίς «ανάπτυξη». Είναι αυτό που οι οικονομικοί αναλυτές ονομάζουν «jobless recovery», δηλαδή «ανάκαμψη χωρίς δουλειές». Όχι, όμως, μόνο χωρίς δουλειές, αλλά και χωρίς απολαβές, χωρίς εγγυήσεις έναντι της εξαθλίωσης, χωρίς ούτε εικονική άνοδο του βιοτικού επιπέδου για την συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων.

Στην Ευρώπη, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ειδικού παρατηρητηρίου του ΟΗΕ, ο αριθμός όσων ζουν από συσσίτια και παροχές φιλανθρωπίας υπερβαίνει τα 63 εκατ. Ανάμεσα στις πρωτεύουσες με το πιο έντονο πρόβλημα είναι το Λονδίνο, το Παρίσι, η Μαδρίτη και το Βερολίνο.

Την ίδια ώρα, οι εργαζόμενοι έχασαν μέσα στα τελευταία χρόνια ό,τι είχαν κερδίσει από τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Εργατικά δικαιώματα, κατοχυρώσεις απέναντι στην αυθαιρεσία της αγοράς και του εργοδότη, κοινωνική ασφάλιση κ.ο.κ. Όχι μόνο οι «κοπρίτες» εργαζόμενοι της «διεφθαρμένης» Ελλάδας, αλλά το σύνολο των εργαζομένων στην Ευρώπη.

Επισήμως σκλάβοι

Η ανεργία καλπάζει. Οι εργατικές αμοιβές έχουν αποσπαστεί πια από τις ανάγκες διαβίωσης και αυτό που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούσαν “breadwinner wage”, δηλαδή μισθός που εξασφαλίζει το ψωμί της οικογένειας: μια κατάκτηση των εργατικών αγώνων από τις αρχές του 19ου αιώνα αποτελεί σήμερα όνειρο απατηλό για τουλάχιστον τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων εργαζομένων. Στην ευρωζώνη, πάνω από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού αμείβεται με μισθούς κάτω των 500 ευρώ, ενώ πάνω στο έδαφός της ευδοκιμεί ένα ακόμη φαινόμενο από τα παλιά: το δουλεμπόριο.

Σύμφωνα με τον ΔΟΕ, κυρίως στις χώρες της ευρωζώνης, πάνω από 12,5 εκατ. άνθρωποι βρίσκονται επίσημα υπό καθεστώς δουλείας, μέσα από κυκλώματα δουλεμπόρων που τους φέρνουν κυρίως από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, αλλά και της ανατολικής Ευρώπης. «Καραβιές» ολόκληρες έρχονται μεθοδευμένα στις χώρες της Ε.Ε. και της ευρωζώνης, για να χρησιμοποιηθούν σαν δουλική εργασία.

Ο «Τρίτος Κόσμος» μετακόμισε πια οριστικά στην καρδιά του «Πρώτου Κόσμου» με όρους απάνθρωπης εκμετάλλευσης και μαζικής εξαθλίωσης σε πρωτοφανή επίπεδα, ειδικά για τις κοινωνίες της ανεπτυγμένης Ευρώπης και φυσικά των ΗΠΑ.

«Ο Μαρξ είχε δίκιο»!

Η κατάσταση είναι τέτοια, που ανάγκασε ακόμη και τον Νουριέλ Ρουμπίνι να παρατηρήσει πρόσφατα σε μια ζωντανή συνέντευξή του στην τηλεόραση της «Wall Street Journal» (11.8) τα εξής:

WSJ: «Μας περιγράψατε μια σκοτεινή εικόνα για την αναιμική οικονομική επέκταση που συντελείται, με έναν αυξανόμενο κίνδυνο μιας νέας ύφεσης στο άμεσο μέλλον. Αυτό ακούγεται πολύ άσχημο. Τι μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση και τι οι επιχειρήσεις, ώστε να βάλουν μπρος την οικονομία; Ή απλώς πρέπει να περιμένουν να δουν τι θα συμβεί;».

Ρουμπινί: «Οι επιχειρήσεις δεν κάνουν απολύτως τίποτε. Στην πραγματικότητα δεν βοηθούν. Όλος αυτός ο κίνδυνος τις έκανε πιο νευρικές... Υποστηρίζουν ότι προχωρούν σε περικοπές επειδή υπάρχει υπερβολική προσφορά, και δεν προσλαμβάνουν εργάτες επειδή δεν υπάρχει αρκετή τελική ζήτηση. Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα παράδοξο... Αν δεν προσλαμβάνεις εργάτες, δεν υπάρχει και αρκετό εργατικό εισόδημα, καταναλωτική εμπιστοσύνη, κατανάλωση, ούτε αρκετή τελική ζήτηση.

Στην πραγματικότητα, τα τελευταία δύο με τρία χρόνια είχαμε μια επιδείνωση, διότι υπήρξε μια ογκώδης ανακατανομή εισοδήματος από την εργασία προς το κεφάλαιο, από τους μισθούς προς τα κέρδη, ενώ η ανισότητα των εισοδημάτων έχει αυξηθεί... Έτσι, η ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου κάνει το πρόβλημα της ανεπαρκούς ζήτησης ακόμη χειρότερο. Ο Καρλ Μαρξ το είχε αντιληφθεί σωστά.

Σε κάποιο σημείο, ο καπιταλισμός μπορεί να αυτοκαταστραφεί. Δεν μπορείς να αποσπάς εισόδημα από την εργασία στο Κεφάλαιο, χωρίς να έχεις υπερβάλλουσα προσφορά και έλλειμμα γενικής ζήτησης. Αυτό είναι που έχει συμβεί. Νομίζαμε ότι οι αγορές λειτουργούν. Δεν λειτουργούν. Το άτομο μπορεί να είναι ορθολογικό. Η εταιρεία, προκειμένου να επιβιώσει και να ευημερήσει, μπορεί να σπρώχνει τα εργατικά κόστη όλο και πιο χαμηλά. Ωστόσο, τα εργατικά κόστη είναι κάποιου άλλου το εισόδημα και η κατανάλωση. Γι’ αυτό είναι μια αυτοκαταστροφική διαδικασία».

Τερατογένεση

Τον Νουριέλ Ρουμπινί δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει ως οπαδό του Μαρξ. Αντίθετα, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της σημερινής κυρίαρχης οικονομικής σκέψης, που έχει αποβάλει παντελώς την κοινωνική οπτική από την προβληματική της.

Γι’ αυτήν, η οικονομία είναι ένα σύστημα δεικτών και λογιστικών μεγεθών, όπου απλά πρέπει να βρεθεί ο κατάλληλος τρόπος διαχείρισής τους. Δεν την ενδιαφέρει καθόλου αν αυτά τα μεγέθη απηχούν κοινωνικές καταστάσεις, αντιθέσεις, σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσίας. Δεν την απασχολεί αν οι δείκτες καθορίζουν ανθρώπινες ζωές, αν συνεπάγονται δυστυχία και κοινωνική απαξίωση. Έλα όμως που οι δραστικές πολιτικές λιτότητας και των περικοπών αναγκάζουν σήμερα ακόμη και τους εκπροσώπους αυτής της πιο χυδαίας εκδοχής – απ’ όλες όσες γνώρισε στην ιστορική πορεία η οικονομική σκέψη – να παραδεχτούν δειλά δειλά ότι η συντριβή της εργαζόμενης κοινωνίας έχει σπρώξει προς μια «αυτοκαταστροφική διαδικασία» την παγκόσμια οικονομία.

Το «μοντέλο ανάπτυξης» της παγκόσμιας οικονομίας, που υπήρχε πριν από την πρόσφατη παγκόσμια κρίση, βασιζόταν στη δυνατότητα μιας χούφτας τεράστιων επιχειρηματικών κολοσσών με οικονομική επιφάνεια πολύ μεγαλύτερη από τα περισσότερα κράτη, να επιβάλουν έναν διεθνή καταμερισμό εργασίας όπου, στις χώρες του «Τρίτου Κόσμου», παρήγαν με εξαιρετικά χαμηλά κόστη το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων και υπηρεσιών, οι οποίες πήγαιναν προς κατανάλωση στον ανεπτυγμένο «Πρώτο Κόσμο».

Όσο οι ανεπτυγμένες αγορές εξασφάλιζαν την τελική ζήτηση γι’ αυτά τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, τόσο λειτουργούσε το όλο κύκλωμα χωρίς σοβαρές εμπλοκές από τη μαζική δυστυχία και υποβάθμιση που συνεπαγόταν για την εργαζόμενη κοινωνία των χωρών παραγωγής.

Για να στήσουν το κύκλωμά τους στην παγκόσμια οικονομία, οι υπερεθνικοί αυτοί γίγαντες απαιτούσαν όχι μόνο την κατάργηση των συνόρων και των εθνικών ρυθμίσεων, των εθνικών νομοθεσιών κ.ο.κ., αλλά και διαθέσιμα κεφάλαια που καμία εθνική οικονομία από μόνη της δεν μπορούσε να τους εξασφαλίσει – ούτε καν οι ΗΠΑ. Έτσι επήλθε μια τερατογένεση. Δημιουργήθηκαν οι κεφαλαιαγορές που γνωρίζουμε σήμερα σε διεθνές επίπεδο, ικανές να συγκεντρώνουν χρηματικά κεφάλαια 20 φορές μεγαλύτερα από το παγκόσμιο ΑΕΠ.

Οι τράπεζες πολύ γρήγορα μετατράπηκαν σε κυρίαρχη έκφραση αυτής της διαδικασίας, και η ανάγκη παραγωγής μιας τέτοιας πληθώρας κεφαλαίου γέννησε μια απίστευτων διαστάσεων κερδοσκοπία, με κάθε είδους πιστωτικό προϊόν και δάνεια σε διεθνές επίπεδο. Έτσι φτάσαμε στην παγκόσμια κρίση, που ξέσπασε τον Αύγουστο του 2007 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Κοινωνική γενοκτονία

Πώς αντιμετώπισαν την κρίση αυτή οι κυβερνήσεις; Πρώτα και κύρια, στράφηκαν σε μια πρωτοφανών διαστάσεων προσπάθεια διάσωσης των ισολογισμών των τραπεζών. Πάνω από 16 τρισ. δολ. «ζεστό χρήμα» διοχέτευσε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ τα δύο τελευταία χρόνια, προκείμενου να βελτιωθεί τεχνητά η εικόνα των τραπεζών. Μόνο στις μεγάλες αμερικανικές τράπεζες (Bank of America, Citi, Goldman Sachs, JP Morgan κ.ο.κ.), η Fed διοχέτευσε 1,2 τρισ. δολ., περίπου το ποσό που οι ιδιοκτήτες κατοικιών στις ΗΠΑ οφείλουν στη βάση των 6,5 εκατ. ενυπόθηκων δανείων που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν (Bloomberg, 22.8).

Η τακτική αυτή ακολουθήθηκε και στην Ε.Ε., όπου τα κράτη και το Δημόσιο φορτώθηκαν τα χρέη και τα ελλείμματα της τραπεζικής αγοράς. Τα χρέη, ιδιωτικά και δημόσια, που μέχρι τότε θεωρούνταν ελέγξιμα και πηγή όχι μόνο σημαντικών κερδών για τις τράπεζες, αλλά και βασικός μοχλός επέκτασης της καταναλωτικής ζήτησης στις ανεπτυγμένες χώρες, άρχισαν να εκτινάσσονται.

Τι έκαναν οι κυβερνήσεις; Επέβαλλαν άγριες πολιτικές λιτότητας και περικοπών, με αποτέλεσμα να προκύψει μία από τις μεγαλύτερες ανακατανομές εισοδημάτων και πλούτου, που έχει συμβεί στις ανεπτυγμένες χώρες από την εποχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Η Ελλάδα υπήρξε το πιο πρόσφορο και εύκολο πειραματόζωο αυτής της συνταγής. Αποτέλεσμα; Η γενίκευση της δυστυχίας σε τέτοιο βαθμό, ώστε πολλοί σήμερα – και δικαιολογημένα – μιλούν για κοινωνική γενοκτονία ακόμη και στις πιο πλούσιες χώρες. Κι αυτό επειδή τα μέτρα περιορισμού και λιτότητας που υιοθετούνται, χτυπούν με ιδιαίτερα ανελέητο τρόπο τις νέες γενιές: ανεργία και εξαθλίωση...

Ο πακτωλός ρευστού χρήματος εις βάρος της κοινωνίας εξασφάλισε μια εικονική βελτίωση των τραπεζικών, κυρίως οικονομικών, και της δυναμικής των κεφαλαιαγορών, με αποτέλεσμα μια εικονική άνοδο του ΑΕΠ τον περασμένο χρόνο. Χαράς ευαγγέλια για τους πληρωμένους καλαμαράδες της οικονομολογίας των κερδοσκόπων. Πέτυχαν το ακατόρθωτο. Να ανακάμψει η οικονομία χωρίς να ανακάμψει η τελική ζήτηση. Περιχαρείς, οι λακέδες της οικονομικής εξουσίας γέννησαν νέες θεωρίες: μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς να στηρίζεται στην τελική καταναλωτική δαπάνη, δηλαδή στην αγοραστική δύναμη του πληθυσμού. Αρκεί η κερδοσκοπία στις αγορές.

Οι ίδιοι που πήραν ακόμη και Νόμπελ Οικονομίας την προηγούμενη δεκαετία, «αποδεικνύοντας» ότι η κρίση δεν αποτελεί πλέον αντικείμενο της οικονομικής θεωρίας, ετοιμάστηκαν να διεκδικήσουν νέα Νόμπελ, «αποδεικνύοντας» ότι η αγορά και η οικονομία μπορούν να δουλέψουν άψογα και κυρίως «ορθολογικά», χωρίς να έχουν ανάγκη απ’ το αυξανόμενο εισόδημα του εργαζόμενου. Ζήτω! Νέες περίλαμπρες σελίδες ανοησίας και προστυχιάς γράφτηκαν με τη μορφή της οικονομικής φιλολογίας…

Πώς να σωθούν οι τράπεζες χωρίς... χρήμα;

Έλα, όμως, που η κρίση υποτροπίασε. Οι τράπεζες έχασαν μέσα σε τρεις εβδομάδες σχεδόν το σύνολο των εικονικών κερδών που είχαν εξασφαλίσει από το «τσάμπα» χρήμα των κυβερνήσεων. Ωστόσο, οι κεντρικές τράπεζες και οι κυβερνήσεις το βιολί τους... Οι τράπεζες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας κρατιούνται όπως - όπως στον αφρό με έκτακτα μέτρα και παρεμβάσεις της ΕΚΤ.

Οι πληροφορίες λένε ότι νέος πακτωλός δολαρίων από την Fed αναχαίτισε κάπως την πτώση των χρηματαγορών στις ΗΠΑ – και κυρίως την απαξίωση των τραπεζικών μετοχών. «Δεν κοιμάμαι τις νύχτες», δήλωσε ο Τσαρλς Βίπλοζ, διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου για Χρηματικές και Τραπεζικές Μελέτες, που εδρεύει στην Γενεύη και χρηματοδοτείται από την κεντρική τράπεζα της Ελβετίας και μια σειρά άλλες τράπεζες. «Μπήκαμε σε μια νέα φάση της κρίσης» (Bloomberg, 23.8).

«Υπάρχουν αρκετά χρήματα στη Γη για να σωθούν οι τράπεζες;», αναρωτιόταν πρόσφατα ο Τζόναθαν Βέιλ, σχολιαστής της Bloomberg (11.8). Και δεν έχει άδικο. Ο νέος γύρος πριμοδότησης των τραπεζών φαίνεται ότι θα φέρει την παγκόσμια οικονομία, όχι μόνο πιο κοντά σε ένα νέο παγκόσμιο κραχ, αλλά και σε μια σειρά από αναπόφευκτες χρεοκοπίες κρατών. Με πρώτη υποψήφια φυσικά την Ελλάδα…

«Πρακτικά αφερέγγυοι»

Ο Νουριέλ Ρουμπινί είχε σημειώσει τον Ιανουάριο του 2009 ότι ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ ήταν «χρεοκοπημένο» και «πρακτικά αφερέγγυο»: «Βρήκα ότι οι πιστωτικές απώλειες μπορούν να φτάσουν στο ύψος των 3,6 τρισ. δολ. για τα ιδρύματα των ΗΠΑ, τα μισά εκ των οποίων είναι τράπεζες και διαμεσολαβητές», έλεγε τότε ο Ρουμπινί.

«Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε αυτό σημαίνει ότι ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ είναι πρακτικά αφερέγγυο, γιατί ξεκινά με ένα κεφάλαιο της τάξης των 1,4 τρισ. δολ. Τα προβλήματα του Citi, της Bank of America και των άλλων υποδηλώνουν ότι το σύστημα είναι χρεοκοπημένο», κατέληγε ο Ρουμπινί. «Στην Ευρώπη συμβαίνει το ίδιο πράγμα».

Βελτιώθηκε η κατάσταση που περιέγραφε τότε; Ούτε κατά διάνοια. Αντίθετα, χειροτέρεψε. Το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα κατέγραψε απώλειες που υπερβαίνουν τα 5 τρισ. δολ., ενώ το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα έχει πάνω από 17 τρισ. δολ. «τοξικά χαρτιά» στο ενεργητικό του, καθώς και κεφάλαιο που κινείται γύρω στα 2 - 3 τρισ. δολ.

«Διαγραφή χρεών ή ύφεση δίχως τέλος»

Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ότι ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα, και στις δυο όχθες του Ατλαντικού, είναι ανεπανόρθωτα χρεοκοπημένο και δεν μπορεί να διασωθεί, σε όσες ενέσεις ρευστότητας κι αν υποβληθεί. Ωστόσο, το σύστημα και το πολιτικό προσωπικό του είναι καταδικασμένα σε μια «σισύφεια προσπάθεια» να επαναλαμβάνουν διαρκώς τα ίδια και τα ίδια, με την ψευδαίσθηση ότι κάπως έτσι θα κατευνάσουν τους δαίμονες που τα ίδια έχουν απελευθερώσει. Έστω κι αν κάθε τέτοια προσπάθεια στοιχίζει σε απίστευτο βαθμό για την κοινωνία…

Μην στενοχωριέστε όμως. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν πρόκειται να καταρρεύσει, όπως φοβάται ο Νουριέλ Ρουμπινί. Δεν πρόκειται να καταρρεύσει, ακόμη κι αν συνεχίσει ακάθεκτο στην ίδια αυτοκαταστροφική πορεία. Μπορεί να καταρρεύσουν χώρες, κράτη, τράπεζες, επιχειρήσεις και να πεινάσουν λαοί ολόκληροι – ακόμη και στον λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο –, αλλά μη φοβάστε: το κυρίαρχο σύστημα δεν πρόκειται να καταρρεύσει. Έχει ανεξάντλητες εφεδρείες αναπαραγωγής, ακόμη και σε συνθήκες της πιο γενικευμένης βαρβαρότητας. Δεν μπορεί να καταρρεύσει από μόνο του, ακόμη κι αν το θελήσει. Μόνο οι λαοί μπορούν να επιφέρουν την κατάρρευση του κυρίαρχου συστήματος.

Ούτε είναι σωστή η άποψη ότι η κρίση αυτή είναι παροδική: ένα είδος οικονομικού κύκλου. Τόσο το πολιτικό προσωπικό όσο και οι διεθνείς μηχανισμοί παρέμβασης δεν διαθέτουν βιώσιμη στρατηγική διεξόδου που θα επιτρέψει στο κυρίαρχο παγκόσμιο σύστημα να ανασυγκροτηθεί και να βγει με κάποιον τρόπο από την υπάρχουσα κρίση. Αν διέθετε κάποια τέτοια στρατηγική, έστω υπό διαμόρφωση, δεν θα περιοριζόταν σε μέτρα πανικού και έκτακτες παρεμβάσεις, όπως κοπή χρήματος, αγορές ομολόγων και παροχή ρευστότητας από τις κεντρικές τράπεζες. Πώς είναι δυνατόν να θεωρεί κάποιος ότι μπορεί μια οικονομία να ανακάμψει με έκτακτα μέτρα και παρεμβάσεις;

Ώς το κόκαλο

Επιπλέον, η καθίζηση του λαϊκού εισοδήματος σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες πολιτικές λιτότητας και περικοπών, που έχουν φτάσει το μαχαίρι στο «κόκαλο» για την εργαζόμενη κοινωνία ακόμη και των πιο ανεπτυγμένων οικονομιών της Δύσης, εξασφαλίζουν ότι ακόμη και η επέκταση της οικονομίας θα συνεχίσει να είναι εικονική και εξαιρετικά αναιμική.

Η κατάσταση είναι τέτοια, ώστε αναγκάζει ακόμη και ορισμένους καθ’ όλα αξιοσέβαστους καθηγητές Οικονομικής – οι οποίοι δεν έχουν κανένα λόγο να συμπαραταχθούν με όλους εμάς τους «γραφικούς» – να πουν: «Θα έχουμε μια διαρκή ύφεση χωρίς τέλος, αν δεν αρνηθούμε το χρέος...», όπως έγραφε πριν από έναν μήνα ο καθηγητής Στιβ Κιν για τις ΗΠΑ. Ενώ ο Νουριέλ Ρουμπινί έγραφε στην «Financial Times» (8.8): «Από τη στιγμή που αυτή είναι μια κρίση αφερεγγυότητας και ταυτόχρονα ρευστότητας, πρέπει να αρχίσει μια συντεταγμένη αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό σημαίνει μια απευθείας μεγάλη μείωση του ενυπόθηκου χρέους, για περίπου το 50% των Αμερικάνικων νοικοκυριών που πνίγονται...».

Όσο θα βαθαίνει η ύφεση πυροδοτώντας νέα κραχ τόσο περισσότερες φωνές θα μιλούν για «σβήσιμο» του χρέους, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος του. Φωνές ακόμη κι από τα δώματα της εξουσίας. Μόνο που η αλήθεια είναι ότι η σημερινή δομή της οικονομίας, η κυριαρχία των κεφαλαιαγορών και το πολιτικό προσωπικό που της αντιστοιχεί διεθνώς, δεν είναι σε θέση να υλοποιήσουν κανένα τέτοιο αίτημα. Μόνο ο ίδιος ο λαός μπορεί να το κάνει, αν συνειδητοποιήσει ότι διαφορετικά δεν μπορεί να γλιτώσει από τον κοινωνικό κανιβαλισμό...

Δημοσιεύτηκε στο "Ποντίκι" 26/8/2011

«Αμάργκι»...

2011-08-29T05:53:00.000-07:00

«Αμάργκι»... Η πρώτη λέξη του ανθρώπου για την ελευθερία, στη σουμεριακή, σήμαινε «ελεύθερος από χρέη». Σήμαινε όμως και «επιστροφή στη μάνα», αφού, μονάχα όταν ξεπλήρωνε τα χρέη του, ο υπόδουλος στα χρέη ήταν πια ελεύθερος να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Στην Ιστορία πιθανότητα δεν υπήρξε άνθρωπος που να μην άκουσε αυτά τα λόγια από τον δανειστή του: «Μου χρωστάς, αλλά εγώ θα σου κάνω μερικές διευκολύνσεις…». Οπως ίσως δεν υπήρξε και άνθρωπος που να μην του απάντησε έτσι: «Για στάσου, ποιος χρωστάει σε ποιον;». Εδώ και χιλιάδες χρόνια, από τη στιγμή που τα θύματα υιοθετούν τη γλώσσα των δανειστών τους, αποδέχονται πως το χρέος και η ηθική είναι ένα και το αυτό. Στη σανσκριτική, την εβραϊκή και την αραμαϊκή, το χρέος, η ενοχή και η αμαρτία είναι συνώνυμες λέξεις. Οπως έγραφε ο Νίτσε στη «Γενεαλογία της ηθικής», όλη η ηθική είναι θεμελιωμένη στην απόσπαση χρέους με την απειλή της βίας. Ολο το χρήμα δεν είναι παρά μια κοινωνική σύμβαση, μια πίστωση, ένα γραμμάτιο. Πώς μπορούν λοιπόν οι άνθρωποι να πάψουν να δημιουργούν χρέη; Πώς θα γίνει να μην πέφτουν στην παγίδα του χρέους, κάνοντας ακόμη πλουσιότερους τους πλούσιους; Σε αυτά ακριβώς τα ερωτήματα απάντησαν οι ιστορικές χριστιανικές και ισλαμικές κοινωνίες με νόμους κατά της τοκογλυφίας. Επειδή, από τότε, οι ηγεσίες είχαν επίγνωση πως το χειρότερο σενάριο, αυτό που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια γενική κατάρρευση της κοινωνίας, ήταν μια κρίση χρέους.

Τι συμβαίνει σήμερα; αναρωτιέται ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ, καθηγητής της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Γκόλντσμιθς του Λονδίνου και συγγραφέας του βιβλίου «Χρέος, τα πρώτα 5.000 χρόνια». «Αντί οι ηγεσίες να δημιουργήσουν θεσμούς που θα προστάτευαν τους οφειλέτες, δημιούργησαν θεσμούς, όπως το ΔΝΤ και τον S&P, που προστατεύουν τους δανειστές», λέει ο καθηγητής. «Δηλώνουν απερίφραστα (και εις πείσμα κάθε οικονομικής λογικής) ότι δεν επιτρέπεται σε κανέναν οφειλέτη να χρεοκοπήσει. Και βλέπουμε σήμερα εκείνο ακριβώς που στην αρχαιότητα οι ηγεσίες φοβούνταν πιο πολύ: ολόκληρους πληθυσμούς οφειλετών να οδεύουν προς την καταστροφή». Αν ζούσε ο Αριστοτέλης, μάλλον δεν θα έβλεπε καμία διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που σήμερα νοικιάζουν τον εαυτό τους και τα μέλη της οικογένειάς τους για να δουλεύουν και να ξεπληρώνουν χρέη και εκείνους που κάποτε πουλούσαν τον εαυτό τους και τα μέλη της οικογένειάς τους για τον ίδιο λόγο. Οι περισσότεροι λαοί είναι σήμερα υπόδουλοι του χρέους, μηδέ εξαιρουμένων των λαών της ευρωζώνης.

Ο καθηγητής Γκρέμπερ πιστεύει πως αργά ή γρήγορα οι κοινωνίες θα υποχρεωθούν να προστατέψουν τους οφειλέτες. Ομως δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πόσες ακόμη καταστροφές θα χρειαστούν, ώσπου να φτάσουν έως εκεί. Ούτε μπορεί να πει αν το σύστημα που θα προκύψει τότε θα μπορεί ακόμη να αποκαλείται «καπιταλισμός».

Πηγή: Ρ. Βρανάς - "ΝΕΑ"

"Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε"

2011-07-31T18:57:00.000-07:00

Του Γ.Γ.

Σίγουρα ο καιρός προσφέρεται για διάβασμα. Ενώ, λοιπόν, είχα προμηθευτεί 3 ογκώδη βιβλία για να διαβάσω τις λίγες μέρες που θα ξεφύγω απ’ την τερατούπολη, η κριτική που έκανε ο Δημήτρης Καζάκης –ένας οικονομολόγος-αναλυτής που έχω εκτίμηση στις απόψεις του- για το βιβλίο που Νίκου Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε», από τις εκδόσεις Λιβάνη –αλήθεια, δεν θα ρωτούσε κάποιος κακεντρεχείς γιατί ο δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» δεν εξέδωσε το βιβλίο του από την «Σύγχρονη Εποχή»;- με έκανε να το προμηθευτώ κι αυτό το βιβλίο.

Είναι εντυπωσιακό πάντως τα ιδιαίτερος κολακευτικά λόγια που γράφει ο Δημήτρης Καζάκης για το πόνημα του δημοσιογράφου του «Ριζοσπάστη». Κι αυτό γιατί ναι μεν μπορεί να προέρχεται από την μήτρα του ΚΚΕ ο Δ. Καζάκης –θήτεψε σε επιτελικές θέσεις του- όμως πολύ συχνά όμως, ο ίδιος έχει στιγματίσει την θέση του ΚΚΕ απέναντι στην καπιταλιστική οικονομική κρίση, όπως παράλληλα του έχει ασκηθεί δριμιά κριτική από το όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τις πολιτικές απόψεις που είχε εκφράσει. (Βασικά τον έπαιρνε η «μπάλα» γιατί ένα διάστημα πριν διαχωρίσει την θέση του ο Δ. Καζάκης άνηκε στην «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη).

Και ναι μεν μπορεί να θεωρεί, ο Δ. Καζάκης "κολοβή" την όλη ανάληση του Ν. Μπογιόπουλου εστιάζοντας στις γνωστές θέσεις που έχει, σε αντίθεση με το ΚΚΕ, για την αντιμετώπιση του εξωτερικού δημόσιου χρέους όμως δεν παύει να εντυπωσιάζει ο θετικός τρόπος που αντιμετωπίζει το βιβλίο του συντάκτη του "Ριζοσπάστη".

Ας δούμε όμως τον τρόπο με τον οποίον αναφέρεται ο Δημήτρης Καζάκης στον ιστότοπο του για το βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου.

Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη

Το βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου, «Είναι ο Καπιταλισμός, Ηλίθιε», εκδόσεις Λιβάνη, αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη. Από δυο απόψεις. Αφενός γιατί πρόκειται για ένα πολύ προσιτό και ευκολοδιάβαστο βιβλίο για τον μέσο αναγνώστη που αναζητά να μάθει τι συμβαίνει με την σημερινή κρίση. Κι αφετέρου γιατί διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ακόμη μαρξιστική φλόγα στο σημερινό ΚΚΕ.
Για να είμαστε ειλικρινείς δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά. Τον Ν. Μπογιόπουλο τον γνωρίζουμε από τις επιφυλλίδες και τις παρεμβάσεις του μέσα από τις στήλες του Ριζοσπάστη, αλλά και από τις δημόσιες εμφανίσεις του όλο αυτό το διάστημα που και εύστοχες υπήρξαν και αποκαλυπτικές και αρκούντως τεκμηριωμένες. Κι αυτό πρέπει να το τονίζουμε ιδιαίτερα σήμερα.
Μπορεί να ακούγεται αυτονόητο, αλλά δυστυχώς η τεκμηριωμένη παρέμβαση είναι είδος εξαιρετικά δυσεύρετο στις μέρες μας. Ιδίως στην αριστερά.

Η κυρίαρχη προπαγάνδα δεν έχει ανάγκη κανενός είδους τεκμηρίωση. Ασκείται στην πνευματική τρομοκρατία και καταστολή με όλα τα μέσα. Θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από την αριστερά. Να όμως που δεν συμβαίνει. Όσο πιο αριστερό, μαρξιστή, κομμουνιστή, ή δεν ξέρω κι εγώ τι, θεωρεί κάποιος τον εαυτό του, τόσο περισσότερο νιώθει ότι έχει την άδεια να συνθηματολογεί ασύστολα χωρίς να νοιάζεται για τον τρόπο που η ίδια η πραγματικότητα τεκμηριώνει ή δεν τεκμηριώνει τα λεγόμενά του. Πρόκειται για την κατάρα του αχαλίνωτου σεχταρισμού. Και μάλιστα ενός σεχταρισμού αισχίστου είδους, του γραφειοκρατικού σεχταρισμού με βάση τον οποίο κάθε ηγετική ομάδα αναπαράγει τον εαυτό της ως φορέα του αλάθητου και της απόλυτης αλήθειας. Όσο πιο μακριά κρατιέται η αλήθεια της από την πραγματικότητα, από την αληθινή ζωή και τα δεδομένα της, τόσο πιο απόλυτη φαντάζει στους πιστούς οπαδούς. Όπως ακριβώς συμβαίνει πάντα με κάθε είδους θρησκοληψία.

Ο Ν. Μπογιόπουλος δεν ανήκει σ’ αυτήν την κατηγορία. Δεν γράφει για τους οπαδούς της άποψής του, ούτε για την δική του προσωπική αυτοεπιβεβαίωση. Γράφει για τον απλό κόσμο. Ψάχνει τον τρόπο που οδηγεί στην κοινή λογική του αναγνώστη του, όχι για να του περάσει ένα σύνθημα, αλλά για να του αποκαλύψει την εσωτερική αλληλουχία των γεγονότων που βιώνει ο ίδιος και γενικά η κοινωνία. Γράφει σαν μαρξιστής, σαν κομμουνιστής, αλλά όχι απαραίτητα για μαρξιστές και κομμουνιστές. Γράφει για όλους. Προσπαθεί να πείσει με το καλοζυγισμένο επιχείρημα, τα άφθονα στοιχεία που παραθέτει, την κοινή λογική που διαθέτει κάθε καλής προαίρεσης άνθρωπος. Δεν πυροβολεί την νοημοσύνη του αναγνώστη του με κλισέ εγχειριδίου. Ούτε γράφει σαν να τον μαλώνει γιατί δεν ξέρει, ή γιατί δεν έχει ακόμη καταλάβει. Νοιάζεται σαν συγγραφέας να γίνει κατανοητός ακόμη και από τον πιο πολιτικά αμύητο αναγνώστη του βιβλίου του. Κι αυτό είναι ένα ιδιαίτερα πολύτιμο προσόν που δυστυχώς έχει αφοριστεί προ πολλού από την αριστερά γενικά, αλλά και από το ίδιο το ΚΚΕ.

Ο Ν. Μπογιόπουλος είναι από τους ελάχιστους σήμερα μαρξιστές και κομμουνιστές που δεν φοβούνται να εκθέσουν τις πεποιθήσεις τους στην δοκιμασία και στην τριβή της πραγματικότητας. Είναι ο μόνος που γνωρίζω από τον χώρο του επίσημου ΚΚΕ, ο οποίος γράφει ανελλιπώς για την κρίση από το ξεκίνημά της. Κανένας άλλος δεν τόλμησε να δοκιμάσει τις αναλυτικές του ικανότητες με συστηματική αρθρογραφία και παρέμβαση στα τεκταινόμενα της κρίσης. Εκτός βέβαια από την προσφυγή στα γνωστά κλισέ: Καπιταλισμός, πλουτοκρατία, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε! Δεν χρειάζονται πολλά-πολλά, γιατί όσο πιο πολύ ασκείται ο εγκέφαλος στην σκέψη, στον προβληματισμό, τόσο μεγαλύτερες γίνονται οι απαιτήσεις των «κάτω» προς τους «πάνω». Κι αυτό οι γραφειοκράτες το τρέμουν πολύ περισσότερο απ’ όσο τρέμει ο διάολος το λιβάνι.

Ο Ν. Μπογιόπουλος δεν ήταν ποτέ των κλισέ και το βιβλίο του το αποδεικνύει. Γι’ αυτό και κατά τη γνώμη μας έχει αυτή την αποδοχή από τον κόσμο, όχι μόνο του ΚΚΕ, αλλά και ευρύτερα. Ο απλός κόσμος ξέρει πότε του υποτιμάς την νοημοσύνη, ή πότε πας να τον κοροϊδέψεις και σε πληρώνει πάντα με το ίδιο νόμισμα. Η αποδοχή του Νίκου από το ευρύ κοινό, αποδεικνύει ότι και ο ίδιος δεν είναι σκάρτος. Όπως νοιάζεσαι για τον κόσμο, έτσι κι ο κόσμος νοιάζεται για σένα. Και το να νοιάζεσαι με κάθε ειλικρίνεια από τα βάθη του είναι σου για τον απλό κόσμο, για αυτό που ονομάζουμε εργατική τάξη και λαό, είναι η αληθινή πεμπτουσία του να είσαι και να δηλώνεις κομμουνιστής. Κι ο Νίκος ανήκει σ’ αυτήν την σπάνια σήμερα κατηγορία των κομμουνιστών που με υπερηφάνεια αποτυπώνονται στους στίχους του ποιητή της Ρωμιοσύνης: …εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ' τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Στο βιβλίο του Ν. Μπογιόπουλου θα βρει ο αναγνώστης ένα πανόραμα της σημερινής κρίσης με όλα τα βασικά δεδομένα της. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος ο αναγνώστης εξοικειώνεται με τις διαστάσεις της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Στο δεύτερο μέρος με την εκδήλωση της κρίσης χρέους στην Ελλάδα και την ευρωζώνη. Και στο τρίτο μέρος ο συγγραφέας προσπαθεί να σκιαγραφήσει τα πολιτικά προτάγματα που αποτελούν λογική απόρροια της κρίσης. Το βιβλίο απευθύνεται στον γενικό αναγνώστη, γι’ αυτό και δεν είναι σωστό να περιμένει κανείς κάποια θεωρητική πραγματεία επί του θέματος. Ωστόσο, ακροθιγώς θέτει ορισμένα θεμελιώδη θεωρητικά ερωτήματα που τους μαρξιστές, ή όσους θεωρούν ακόμη τον εαυτό τους μαρξιστή, οφείλουν να τους απασχολούν.

Ένα από τα βασικά ερωτήματα είναι, τι είναι το δημόσιο χρέος. Η συνήθης απάντηση που δίνεται αριστερά και δεξιά, είναι αυτή που επέβαλε η κυρίαρχη προπαγάνδα, δηλαδή ότι το δημόσιο χρέος είναι προϊόν της δημοσιονομικής πολιτικής και των ελλειμμάτων του κράτους. Η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της μιλούν γενικά για σπάταλο και διεφθαρμένο κράτος, ενώ η αριστερά σύσσωμη μιλά για κρατικές παροχές στο κεφάλαιο. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Τα κράτη στον καπιταλισμό δεν δανείζονται γιατί έχουν ελλείμματα, αλλά δημιουργούν ελλείμματα για να ενισχύσουν με κάθε τρόπο τον δανεισμό από τις αγορές κεφαλαίου. Με άλλα λόγια τα κράτη φορτώνονται χρέη πρώτα και κύρια γιατί δεν πρέπει να λιμνάσουν οι αγορές δανείσιμου κεφαλαίου. Κι έτσι μέσω των χαριστικών παροχών και της αναδιανομής εισοδήματος, τα κράτη εξασφαλίζουν την ανακύκλωση του κεφαλαίου.

Γι’ αυτό άλλωστε και το φαινόμενο της κρίσης χρέους δεν εμφανίζεται σε όλες τις περιόδους του καπιταλισμού, αλλά μόνο σε περιόδους υπερσυσσώρευσης πλασματικού κεφαλαίου σαν την σημερινή. Ιδίως σε διεθνές επίπεδο, μιας και ο δανεισμός και μάλιστα ο δημόσιος ήταν και παραμένει η πρωταρχική μορφή εξαγωγής του κεφαλαίου παγκόσμια. Ειδικά για την Ελλάδα ήταν καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας της ένας από τους βασικούς μοχλούς οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης και υποτέλειας στις μεγάλες δυνάμεις και τον ιμπεριαλισμό.

Ο Ν. Μπογιόπουλος επιχειρεί να θέσει το θέμα όπως πρέπει. Με τα πόδια κάτω και το κεφάλι πάνω, ξεκινώντας από τον τρόπο που αντιλαμβανόταν το χρέος ο Μαρξ. Αν και δεν προχωρεί σε μια ταξική ανατομία του δημόσιου χρέους, όπως θα έπρεπε, απέχει παρασάγγας από τους πλείστους δήθεν μαρξιστές του χώρου του και της υπόλοιπης αριστεράς, που αντιμετωπίζουν το χρέος ως πάρεργο του καπιταλισμού, ή σαν κάτι το εντελώς δευτερεύον και το ασήμαντο για την ταξική προσέγγιση της κρίσης. Αντίθετα προσπαθεί να φωτίσει την εξέλιξη της οικονομικής και πολιτικής κρίσης στην Ελλάδα μέσα από την οπτική του χρέους, όπως αρμόζει σ’ έναν αληθινό μαρξιστή. Παραθέτει τις συγκεκριμένες ιστορικές παραμέτρους του δημόσιου δανεισμού ως οργανικό στοιχείο στην ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού από την εποχή της ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους και προχωρά στην ανάλυση των μύθων που πλασάρει σήμερα η κυρίαρχη προπαγάνδα.

Εκεί όπου το βιβλίο του Ν. Μπογιόπουλου παρουσιάζει την κύρια αδυναμία του είναι στο κλείσιμό του με την (αναγκαστική;) υιοθέτηση της στείρας θέσης του ΚΚΕ περί λαϊκής οικονομίας και λαϊκής εξουσίας. Στην ουσία είναι σαν ο ίδιος ο συγγραφέας να ναρκοθετεί όλη την προηγούμενη ανάλυσή του. Κι αυτό γιατί η λύση του προβλήματος δεν μπορεί να δοθεί αν, όταν και όποτε φτάσουμε στην λαϊκή εξουσία, αλλά προτάσσοντας σήμερα σαν άμεσα αιτήματα την μονομερή διαγραφή του χρέους και την έξοδο από το ευρώ σαν πρώτο βήμα για την αποδέσμευση από την ΕΕ ως προγραμματική βάση ενός ευρύτατου λαϊκού μετώπου, σαν το παλιό ΕΑΜ.

Αν οι επιτελείς του σημερινού ΚΚΕ πίστευαν στ' αλήθεια ότι η διαγραφή του χρέους, η απαλλαγή από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ δεν γίνεται χωρίς λαϊκή εξουσία, τότε θα έτρεχαν να θέσουν από μόνα τους αυτά τα αιτήματα χωρίς να νοιάζονται για το αν θα υιοθετήσει κανείς και την πρότασή τους για λαϊκή εξουσία. Η ίδια η πράξη θα οδηγούσε αναγκαστικά όποιον παλεύει σήμερα για διαγραφή του χρέους, για απαλλαγή από ΕΕ και ΝΑΤΟ στο αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα ότι για να τα κατορθώσεις χρειάζεσαι λαϊκή εξουσία. Αν λοιπόν πίστευαν σ' αυτό που προτείνουν θα έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους όλο και πλατύτερα στρώματα, όλο και περισσότεροι να δεχτούν να παλέψουν για διαγραφή του χρέους, για αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, χωρίς αναγκαστικά να αποδέχονται την λαϊκή εξουσία. Δεν το κάνουν. Αντίθετα, λένε ότι πρώτα πρέπει να δεχτείς την δική μας πρόταση εξουσίας και έπειτα να παλέψουμε για τα αιτήματα αυτά. Κι αυτό το κάνουν για έναν και μόνο λόγο: να διαλύσουν εκ προοιμίου κάθε δυνατότητα ανάπτυξης ενός ευρύτατου κινήματος μέσα στον λαό, το οποίο προτάσσοντας την διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ ως πρώτο βήμα για την αποδέσμευση από την ΕΕ, κοκ, να απειλήσει καίρια την κυρίαρχη πολιτική της άρχουσας τάξης. Κι έτσι η θαυμάσια ανάλυση του Ν. Μπογιόπουλου που απευθύνεται στον απλό εργαζόμενο για να του εξηγήσει τι συμβαίνει με την κρίση και το χρέος μένει κολοβή.

Το "αμαρτωλό ΑΤ Αγ. Παντελεήμονα

2011-07-31T17:50:00.000-07:00

Την "παράνομη", όπως τη χαρακτηρίζουν, κράτηση τριών πολιτικών προσφύγων στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίου Παντελεήμονος καταγγέλλουν κάτοικοι της περιοχής.

Σύμφωνα με δημοσίευματα πριν από μερικές μέρες καταγγέλθηκε ο βασανισμός τριών μεταναστών στο συγκεκριμένο ΑΤ. Οι τρεις αλλοδαποί συνελήφθησαν μέσα σε αστικό λεωφορείο στην οδό Πατησίων από αστυνομικούς της ομάδας ομάδα «Δίας». Ο λόγος της σύλληψης οφείλεται σε καταγγελίες για ξυλοδαρμό από αστυνομικούς, που είχαν κάνει πριν λίγο καιρό οι αλλοδαποί στην εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" και στη συνέχεια διατάχθηκε ένορκη διοικητική εξέταση.

Στους τρεις πολιτικοί πρόσφυγες , μετά τις δηλώσεις των ίδιων σχετικά με τη διεύθυνση κατοικίας τους και την επιβεβαίωση από έλληνα αλληλέγγυο που κατέθεσε ως μάρτυρας, ήρθηκαν οι κατηγορίες μετά από απόφαση του Β’ Αυτόφωρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, που ανέβαλε τη δίκη για την 1η Σεπτέμβρη.

Ωστόσο, δεν αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς συνεχίστηκε η διοικητική κράτησή τους από την Αστυνομία, επειδή δεν είχαν χαρτιά. Και οι τρεις κρατούμενοι εξέφρασαν την πρόθεσή τους να καταθέσουν αίτηση για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου, καθώς κατάγονται από την κατεχόμενη από το Μαρόκο Δυτική Σαχάρα και έχουν δραστηριοποιηθεί στο απελευθερωτικό κίνημα της πατρίδας τους, με αποτέλεσμα να βρίσκονται υπό διωγμό από το βασιλικό καθεστώς του Μαρόκου.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, μόλις οι τρεις αλλοδαποί επέστρεψαν στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, υπέβαλαν γραπτές αιτήσεις για χορήγηση πολιτικού ασύλου, ενώ ενημερώθηκε η Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, η οποία παρενέβη και πήρε τη διαβεβαίωση ότι την επόμενη μέρα θα λάβουν τη ροζ κάρτα και θα αφεθούν ελεύθεροι, αφού δεν συντρέχει κανένας άλλος λόγος κράτησής τους.

Αλληλέγγυοι των κρατουμένων καταγγέλλουν τη διοίκηση του ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα πως "εκμεταλλευόμενη την περίοδο των διακοπών, μεθοδεύει έτσι τα πράγματα ώστε να κρατήσει φυλακισμένους τους τρεις Σαχράουϊ μέχρι να γίνει η δίκη τους". Μάλιστα αναφέρουν ότι "οι αστυνομικοί φοβούνται καταγγελίες και αποκαλύψεις για τα αίσχη που έχουν κάνει σε βάρος τους".

Πηγή

Με αύρες, σκυλιά και πλεξιγκλάς κατά διαδηλωτών από Σεπτέμβριο

2011-07-28T03:01:00.000-07:00

Ψέκασαν με χιλιάδες χημικά και δακρυγόνα. Ξυλοκόπησαν άγρια τους διαδηλωτές με τα κλομπ, τις ασπίδες, τα χέρια και τα πόδια τους. Τοποθέτησαν το χαλύβδινο φράχτη και επιστράτευσαν την αύρα που είχαν χρησιμοποιήσει πειραματικά στην Κερατέα... αλλά και πάλι οι διαδηλωτές δεν έφυγαν.

Εμειναν στους δρόμους, αρνούμενοι να υποταχθούν στα σχέδια όσων αποφασίζουν για εκείνους χωρίς εκείνους, ακυρώνοντας στην πράξη όλες τις κατασταλτικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν σε βάρος τους.

Το γεγονός αυτό, που διαφοροποίησε τα δεδομένα, σε συνδυασμό με τη γενική κατακραυγή που ακολούθησε, μετατράπηκαν σε εφιάλτη για τους επιτελείς της ΕΛ.ΑΣ. που φοβούνται πως ο Σεπτέμβριος που θα έρθει θα είναι ακόμη «θερμότερος», αρχής γενόμενης από τις διαδηλώσεις της ΔΕΘ. Στο πλαίσιο αυτό -όπως αναφέρουν πληροφορίες- γίνεται απολογισμός της... χρονιάς που πέρασε· μελετώνται ξανά και ξανά τα αποτελέσματα των δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν πειραματικά σε βάρος πολιτών και εξετάζονται λεπτομερώς οι κατασταλτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούν αστυνομίες άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και το ενδεχόμενο να μην είναι αποτελεσματικές στα ελληνικά δεδομένα.

Η εύρεση νέας... λύσης -ή ακόμη και ο συνδυασμός της με παλιότερες δοκιμασμένες- για την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων αποτελεί μία από τις προτεραιότητες του αρχηγείου της Αστυνομίας και του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Νέες παραγγελίες

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι σχετικές εκθέσεις έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Ιδιαίτερα αποτελεσματικός κρίθηκε από τα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. ο φράχτης από μέταλλο και πλεξιγκλάς, που έκανε την εμφάνισή του στα λεγόμενα «λουλουδάδικα». Ηδη λέγεται πως έχουν γίνει προτάσεις για την αγορά ακόμη ενός τέτοιου φράχτη (δύο κομματιών, ύψους 2,20 μ. και μήκους 15 μ.).

Η αντιγραφή του χαλύβδινου φράχτη -που χρησιμοποιούνταν εδώ και χρόνια από τις δυνάμεις καταστολής της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας- κατασκευάστηκε στην Ελλάδα και όπως αναφέρουν πληροφορίες κόστισε 40.000 ευρώ.

Πολλούς «πόντους» στη βαθμολόγηση της αποτελεσματικότητάς της λέγεται πως συγκέντρωσε και η αύρα, που εκτοξεύει νερό με φοβερή πίεση. Ο λόγος για τον «Αίαντα», που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις συγκρούσεις των κατοίκων της Κερατέας και είχε κοστίσει στο ελληνικό Δημόσιο 380.000 ευρώ, το καλοκαίρι του 2004, όταν αγοράστηκε από το Ισραήλ, με ακόμη δύο ίδια θωρακισμένα οχήματα.

Και ζώα... καταστολής

Πληροφορίες αναφέρουν πως εξετάζεται εκ νέου η χρησιμοποίηση εκπαιδευμένων σκύλων σε διαδηλώσεις, παρά τις έντονες αντιδράσεις φιλοζωικών οργανώσεων και το γεγονός που θέλει στις χώρες όπου χρησιμοποιούνται οι σκύλοι κατασταλτικά να μην υπάρχουν αδέσποτα.

Οι εισηγήσεις θέλουν η χρήση χημικών και δακρυγόνων να περιορίζεται σημαντικά, και εξαιτίας της γενικής κατακραυγής και λόγω κόστους και επειδή οι περισσότεροι διαδηλωτές είναι εφοδιασμένοι με αντιασφυξιογόνες μάσκες.

Μεταξύ άλλων ο εκσυγχρονισμός της καταστολής των διαδηλώσεων περιλαμβάνει και έρευνα για την αποτελεσματικότητα των πλαστικών σφαιρών, χειροβομβίδων από καουτσούκ, αλλά και των πολυσυζητημένων χρωμοσφαιριδίων τα οποία φαίνεται πως θα έχουν στη διάθεσή τους οι μονάδες καταστολής και θα χρησιμοποιήσουν εφ' όσον κριθεί αναγκαίο.

Σε κάθε περίπτωση, όποια κατασταλτική μέθοδο κι αν υιοθετήσει η ΕΛ.ΑΣ. από την... αλλοδαπή για την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων, θα βρει την ανάλογη «απάντηση» από τους διαδηλωτές. Διότι και αυτοί ανταλλάσσουν τεχνογνωσία.

Πηγή: "Ελευθεροτυπία"

Προϊόν του καπιταλισμού

2011-07-27T04:24:00.000-07:00

Το μακελειό του ρατσιστή, φασίστα αντικομμουνιστή στη Νορβηγία με 76 νεκρούς (οι περισσότεροι έφηβοι), που έχει κατακλύσει τη διεθνή ειδησεογραφία δεν ήρθε από το πουθενά. Ο εγκληματίας δεν προήλθε από παρθενογένεση ούτε, όπως επιχειρείται να παρουσιαστεί, ήταν απλά ένας παράφρων. Ο ρατσισμός και ο αντικομμουνισμός που εκπέμπει με το δήθεν «μανιφέστο» του ενάντια στο «ισλάμ και τον πολιτιστικό μαρξισμό» έχουν αναπτυχθεί στο έδαφος που έχει καλλιεργηθεί όλα τα περασμένα χρόνια σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο και ιδιαίτερα στην ΕΕ. Με τους ιμπεριαλιστικούς «αντιτρομοκρατικούς πολέμους», την έξαρση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής, με τον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό της εξίσωσης κομμουνισμού - φασισμού (βλέπε αντικομμουνιστικό μνημόνιο στο Συμβούλιο της Ευρώπης) και τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, με τις Βαλτικές και όχι μόνο χώρες, όπου ως «απελευθερωτές» εμφανίζονται τα τάγματα των συνεργατών των ναζί ενάντια στη σοβιετική εργατολαϊκή εξουσία.

Αρα οι ιδέες του Νορβηγού δολοφόνου δεν απέχουν και πολύ (για την ακρίβεια είναι εκδοχή τους) από τις ιδέες που προωθούνται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΕΕ και ΝΑΤΟ, που έχουν κάνει σημαία τους τον αντικομμουνισμό, προωθούν τον εθνικισμό, κυνηγάνε τους μετανάστες με τις Συνθήκες τους (Σένγκεν, Δουβλίνο) και επεμβαίνουν, σφάζουν και δολοφονούν λαούς και όποιον «δεν συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις» τους, εξαπολύοντας πολέμους.

Αυτά που εμφανίζει ως «απειλή» ο εγκληματίας υπάρχουν στη ρητορική και, πολύ περισσότερο, στην πρακτική των ιμπεριαλιστών. Αλλωστε, και η Νορβηγία, που εμφανίζεται ως «ήρεμη χώρα», συμμετείχε ενεργότατα όλες τις προηγούμενες δεκαετίες στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους «πρόθυμους» που σπεύδουν δήθεν να διαδώσουν τις αρχές της «ελευθερίας και της δημοκρατίας» στους «απολίτιστους και αντιδημοκράτες». Συμμετείχε στους πολέμους στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, σε άλλες «ανθρωπιστικές αποστολές» και τώρα τελευταία στο σφάξιμο του λιβυκού λαού. Τα τελευταία χρόνια σοσιαλδημοκρατικές και φιλελεύθερες κυβερνήσεις έχουν πάρει αντιμεταναστευτικά μέτρα, όπως φυσικά και μέτρα κατά εργατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

Σε αυτό το φυτώριο καλλιεργούνται «φιντάνια» τύπου Μπρέιβικ, που είχε, όπως όλα δείχνουν, διεθνείς διασυνδέσεις. Ο ρατσισμός και ο αντικομμουνισμός που αποπνέουν είναι δημιούργημα του ίδιου του εκμεταλλευτικού συστήματος, του καπιταλισμού, όπως είναι και ο φασισμός που βγαίνει μέσα από τα σπλάχνα του. Το «αυγό του φιδιού», η ακροδεξιά σε πολλές χώρες του «αναπτυγμένου κόσμου», χαϊδεύεται από την αστική τάξη, υπερπροβάλλεται από τα ΜΜΕ των κεφαλαιοκρατών και σπρώχνεται ανάλογα, με στόχο να χτυπιέται το εργατικό, το ταξικό αγωνιστικό κίνημα, η πρωτοπορία του, το Κομμουνιστικό Κόμμα και η ανατρεπτική επαναστατική πολιτική που χαράζει. Τα παραδείγματα σε πολλές χώρες, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, Βρετανία, αλλά και στη χώρα μας, αποδεικνύουν ότι ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο αντικομμουνισμός είναι πάντα στη φαρέτρα του συστήματος, είναι «νύχι - κρέας» δικό του και αξιοποιείται ανάλογα. Ετσι, τώρα οι κεφαλαιοκράτες και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, μαζί με τις «πένες» τους δεν μπορούν να κάνουν τις «θλιμμένες χήρες». Δικά τους εκτρώματα είναι.

Πηγή: Δημήτρης ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ - "Ριζοσπάστης"

Τρομοκρατία κρατική και παρακρατική

2011-07-25T10:18:00.000-07:00

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ

Πώς η αμερικανική αστυνομία κατάντησε να ντύνεται σαν τα SS;
Και πώς δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς γι' αυτό;
MICHAEL GRUBER
Πολύ πειστική, υποθέτω, θα ήταν η αναφορά, που έδωσε την περασμένη Πέμπτη, διά ζώσης και ευσεβάστως, ο υπουργός... Προστασίας του Πολίτη (σαν δεν ντρεπόμαστε...) Χρ. Παπουτσής στην υφυπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Jane Holl Lute. Διότι ήταν εύκολο να τη διανθίσει με χειροπιαστά παραδείγματα για το πώς η δύσμοιρη, με τέτοιους κυβερνήτες, χώρα μας είναι πλήρως εναρμονισμένη με την τρομολαγνεία, που επέβαλαν παντού οι ΗΠΑ μετά την 11η Σεπτεμβρίου.

Μόνο τον τελευταίο μήνα:
* Τρομοκρατήθηκαν το κέντρο και ο λαός της Αθήνας τρεις φορές (15, 28 και 29 Ιουνίου) με αφηνιασμένους μπάτσους, φασιστοειδείς παρακρατικούς και κατευθυνόμενους κουκουλοφόρους να κάνουν το Σύνταγμα ρημαδιό με στόχο το «κίνημα της πλατείας», να δηλητηριάζουν με χημικά δεκάδες χιλιάδες πολίτες και να στέλνουν στα νοσοκομεία εκατοντάδες τραυματίες -οι ατυχέστεροι με αναπηρίες για όλη τους τη ζωή.

* Αυτοπροσώπως ο γίγας Παπουτσής, σαν εντολοδόχος του Ισραήλ (της δεύτερης, μετά τις ΗΠΑ, τρομοκρατικής δύναμης στον κόσμο), εμπόδισε να αποπλεύσει ο «Στολίσκος της Ελευθερίας» με τους πολύχρωμους ακτιβιστές, που έσπευδαν για ηθική συμπαράσταση και ανθρωπιστική βοήθεια στην παλαιστινιακή Γάζα -«τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου», όπως έγραψε εύστοχα προχθές στην «Ε» ο Π. Κοροβέσης.

Και το κερασάκι στην τούρτα -μόλις 48 ώρες πριν από την επίσκεψη της Αμερικανίδας υφυπουργού στον πειθήνιο Χρ. Παπουτσή:
* Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, αρμόδιο, κατά τους δύο αμερικανόπνευστους τρομονόμους, που χαρακτηρίζονται και νέο «ιδιώνυμο» (ο διάβολος το 'φερε να 'ναι σήμερα η 82η επέτειος του διαβόητου πρώτου ιδιώνυμου -του Ελευθερίου Βενιζέλου, παρακαλώ...), μοίρασε απλόχερα και ομοφώνως 130 χρόνια κάθειρξης σε έξι εικοσάχρονα παιδιά που οδηγήθηκαν στις φυλακές. Δύο απ' αυτά φιλοδωρήθηκαν με 37 (!) χρόνια κάθειρξης το καθένα!

Ποινές «σκληρές» και «εξοντωτικές», που «παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας» χαρακτηρίστηκαν («Ε» 23-7-11, έρευνα της Κατερίνας Κατή) από έγκριτους νομικούς. Ενας τους μάλιστα, ο ποινικολόγος καθηγητής Στ. Παπαγεωργίου - Γονατάς, θύμισε ότι το ίδιο δικαστήριο, με άλλη σύνθεση, τον περασμένο μήνα, καταδίκασε σε 12 χρόνια κάθειρξης, με ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης, κτηνώδη πατέρα για αποπλάνηση της δίχρονης κόρης του και βιασμό θετής του κόρης!
Ποινές τρομοκρατικές, λέω εγώ. Εύλογο το ερώτημα: Ποιος προκάλεσε μεγαλύτερο τρόμο στην κοινωνία, οι ποινές αυτές ή τα «μπαμ» από τα γκαζάκια στις κατσαρόλες, χωρίς κανένα θύμα και καμιά ζημιά;

Ανάλογες ποινές για κροτίδες κατά την περίοδο της χούντας θύμισε ο Νίκος Βούτσης. Κατά τη στρατιωτική δικτατορία βεβαίως, όπου σύσσωμο το δικαστικό σώμα (με εξαίρεση καμιά εικοσαριά τολμητίες που αντιστάθηκαν, ποσοστό δηλαδή μόλις ένα τοις εκατό όσο και οι... ιερωμένοι) υπηρέτησε χωρίς τσιριμόνιες την πλήρη κατάλυση της συνταγματικής νομιμότητας...
Για «θρίαμβο της σκοπιμότητας και πικρή ήττα της νομιμότητας» μίλησαν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, υπερασπιστές της 20χρονης Κωνσταντίνας Καρακατσάνη, που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 χρόνων.

«Είναι καμάρι μου που έχω παιδί μου αυτό το παλικάρι», είπε ο πατέρας της, Νίκος Καρακατσάνης, που μίλησε για δίκη «μεταξύ στρατοδικείου και Ιεράς Εξέτασης».
Η πρόεδρος του δικαστηρίου Μαρία Βαρελά έχει, μου λένε, παιδιά ομήλικα με αυτά που έστειλε για δεκαετίες πίσω από τα κάγκελα. Τα κοιτάει στα μάτια;
Κατά το «Δόγμα του Σοκ», που εφαρμόζεται πιστά σε όποια χώρα εμφανίζεται το ΔΝΤ για να τη... σώσει, η λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων και του δημόσιου πλούτου συνοδεύεται πάντοτε από έξαρση της κρατικής βίας σε βαθμό μαζικής τρομοκρατίας. Σε αυτήν, αλίμονο, συμβάλλουν τώρα και τα δικαστήρια.

Και το παζλ του τρόμου ολοκληρώνεται με την εφιαλτική αναβίωση του κουκουλοφόρου παρακράτους σε αγαστή συνεργασία με τις ειδικές μονάδες βίαιης καταστολής της ΕΛ.ΑΣ. - χωρίς, ατυχώς, να προκαλείται καθολική κατακραυγή.
«Ολα αυτά είναι τερατολογίες της Αριστεράς. Δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία» έλεγε ο Θωμάς Πρετεντέρης (Mega) το βράδυ της 29ης/6/11. Ακριβώς την ίδια στιγμή ο Ν. Χατζηνικολάου (Alter) παρουσίαζε το εξόχως αποκαλυπτικό βιντεάκι με κακομούτσουνους παρακρατικούς, με ρόπαλα και σιδερόβεργες, να απολαμβάνουν τη θαλπωρή των ΜΑΤ.

Στοιχεία ακλόνητα κατέθεσε με τη μήνυσή του στην Εισαγγελία ο Αλέξης Τσίπρας και δημοσιεύουν κάθε τόσο συνάδελφοι του Πρετεντέρη, όπως ο Στ. Κούλογλου, ο Ν. Μπογιόπουλος κ.ά.
Ανατριχιαστικά στοιχεία πάνω απ' όλα παρέχουν καθημερινά οι συμμορίες των φασιστοειδών, που εκπαιδεύονται με άγριες ρατσιστικές επιθέσεις σε εξαθλιωμένους μετανάστες - με την κάλυψη μπάτσων και τις ευλογίες του Χρ. Παπουτσή, που ούτε η εκατόμβη του Οσλο μπορεί να τον ξυπνήσει για το πόσο ανεύθυνα παίζει με τη φωτιά. Και υπό τη δυσθεώρητη εποπτεία του διεθνούς ακτινοβολίας σοσιαλιστή ηγέτη Γεωργίου Παπανδρέου του Ανδρέα Παπανδρέου του Γεωργίου...

Ηλιούπολη: Ένα ακόμα «μεμονωμένο περιστατικό»

2011-07-23T13:38:00.000-07:00

Όλα ξεκίνησαν όταν οι αστυνομικές δυνάμεις σταμάτησαν τον έναν ανιψιό της ενώ επέβαινε στο μηχανάκι του, για να κάνουν, όπως είπαν, έναν τυπικό έλεγχο. Η κ. Κοντογιώργη μαζί με τον δεύτερο ανιψιό της, που προπορεύονταν μερικά μέτρα επίσης με μηχανάκι, μόλις αντιλήφθηκαν το γεγονός κατευθύνθηκαν στο σημείο για να διαπιστώσουν τι ακριβώς συνέβαινε. «Φτάνοντας προς το μέρος των αστυνομικών, άκουσα τον έναν από αυτούς να μιλά επιθετικά και με περίεργο ύφος στον ανιψιό μου, αποκαλώντας τον τσ*γλ*ν*» ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Κοντογιώργη.

Τότε ήταν που πήρε η ίδια το λόγο, και σε μία προσπάθεια να εξηγήσει στους αστυνομικούς ότι η συμπεριφορά τους ήταν απαράδεκτη, χρησιμοποίησε τη λέξη «μπατσάδικα». Η αντίδραση των αστυνομικών ήταν να ζητήσουν, αμέσως και με βίαιο τρόπο, την ταυτότητα της γυναίκας, χρησιμοποιώντας παράλληλα υβριστικές εκφράσεις. «Με το που τους αποκάλεσα έτσι, επικράτησε ένας πανικός. Ο συγκεκριμένος αστυνομικός, που είχε από την αρχή παράξενη συμπεριφορά, με έβρισε πολύ άσχημα, την ώρα μάλιστα που οι υπόλοιποι του ζητούσαν να ηρεμήσει. Μου άρπαξε την ταυτότητα από το χέρι και μου έβαλε χειροπέδες. Στην συνέχεια με έσπρωξε για να μπω στο περιπολικό με αποτέλεσμα να πέσω πάνω στην πόρτα και να χτυπήσω στο πρόσωπο. Συνέχισε, μάλιστα, να με σπρώχνει και να με σέρνει, ώστε να με βάλει στο όχημα. Τότε ήταν που λιποθύμησα».

Τα δύο ανίψια άρχισαν να φωνάζουν και να προσπαθούν να απομακρύνουν τους αστυνομικούς από τη θεία τους. Για την ενέργειά τους αυτή, δέχθηκαν βίαια χτυπήματα και συνελήφθηκαν και αυτοί με τη σειρά τους.

Λίγο αργότερα, στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο ώστε να μεταφέρει την κ. Κοντογιώργη στο Γ. Κ Νοσοκομείο «Γεννηματάς». Εκεί διαπιστώθηκε ότι η γυναίκα είχε υποστεί ρήξη κόκκυγα. «Οι γιατροί μου έκαναν ένα σωρό ακτινογραφίες και αξονικές, καθώς όπου και να με ακουμπούσες πόναγα». Μάλιστα, συνέστησαν την παραμονή της στο νοσοκομείο, όμως, η κ. Κοντογιώργη αποφάσισε να μεταφερθεί στο τμήμα ώστε να συναντήσει τα δύο της ανίψια που βρίσκονταν ήδη εκεί. «Καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς μου στο τμήμα με συνόδευαν αστυνομικοί οι οποίοι ούτε που ενδιαφέρθηκαν να μάθουν για την κατάσταση της υγείας μου», επισήμανε η κ. Κοντογιώργη.

Τα απρόοπτα όμως και οι εκπλήξεις δεν είχαν τελειώσει για την άτυχη γυναίκα. Όταν κατέφθασε στο αστυνομικό τμήμα, ενημερώθηκε ότι ο συγκεκριμένος αστυνομικός που της είχε επιτεθεί, της είχε κάνει μήνυση για «εξύβριση κατά της αρχής», με αποτέλεσμα να πρέπει να περάσει τόσο η ίδια όσο και οι δύο νέοι από τη διαδικασία του αυτόφωρου. «Χωρίς λόγο, με έριξε κάτω, με γέμισε με μελανιές, μου έσπασε τον κόκκυγα και τώρα μου κάνει μήνυση. Τι κατάχρηση εξουσίας είναι αυτή; Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή τη συμπεριφορά. Έχει τόσο σημασία το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος κύριος φορούσε στολή και εγώ όχι;», διερωτάται η κ. Κοντογιώργη.

Ωστόσο, δεν άργησε να έρθει η απάντησή της στην μηνυτήρια αυτή επιστολή του αστυνομικού. Με τον ίδιο τρόπο, τον καλεί να απολογηθεί για τις κατηγορίες της κατάχρησης εξουσίας, του ξυλοδαρμού, της εξύβρισης, της ψευδομαρτυρίας και της ψευδορκίας.

Για δύο ολόκληρες ημέρες η κ. Κοντογιώργη και τα δύο της ανίψια βρίσκονταν κρατούμενοι κάτω από απαράδεκτες συνθήκες. «Αρχικά, έπρεπε να τους παρακαλέσουμε αρκετές φορές, για να μας βάλουν στο μπροστινό κελί που ήταν πιο άδειο. Στην συνέχεια ζήτησαν από τα παιδία, για λόγους ασφαλείας φαντάζομαι, να βγάλουν τις ζώνες τους και τα κορδόνια τους ενώ και τις δύο μέρες δεν μας έδωσαν να φάμε σχεδόν τίποτα».

Την προηγούμενη Κυριακή, ύστερα από αίτημα της γυναίκας, κατέφθασε στο αστυνομικό τμήμα εισαγγελέας, με σκοπό να εξετάσει την υπόθεση. Ωστόσο, όπως μας ανέφερε η κ. Κοντογιώργη, δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα. «Τόνισε ότι τα αδικήματά μας ήταν πάρα πολύ σοβαρά και ότι θα έπρεπε να περάσουμε από αυτόφωρο. Με επιθετικό ύφος ανέφερε πως γνωρίζει πολύ καλά την υπόθεσή μας καθώς βρισκόταν και την προηγούμενη μέρα στο τμήμα». Το επόμενο πρωί η κ. Κοντογιώργη μεταφέρθηκε πάλι στο νοσοκομείο ώστε να εξεταστούν από ιατροδικαστή τα χτυπήματα και οι μελανιές που έφερε σε όλο της το σώμα.

Στη συνέχεια, μόλις τελείωσε η εξέταση από την ιατροδικαστή, μεταφέρθηκε τόσο η ίδια όσο και τα ανίψια της στα δικαστήρια. «Φορούσαμε χειροπέδες όπου και αν πηγαίναμε. Όταν φτάσαμε στα δικαστήρια, ζητήσαμε αναβολή της δίκης καθώς βρέθηκαν δύο αυτόπτες μάρτυρες που περνούσαν από το σημείο την ώρα που σημειώθηκε το επεισόδιο», ανέφερε η κ. Κοντογιώργη προσθέτοντας πως «μας όρισαν τακτική δικάσιμος στις 28 Ιουλίου».

Πηγή: TVSX

ΔΕΚΑ ΑΝΤΡΕΣ ΤΩΝ ΜΑΤ ΜΕ ΧΤΥΠΑΓΑΝ ΒΙΑΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΒΡΙΖΑΝ»

2011-07-11T15:09:00.000-07:00

Τον σάπισαν στην προστασία

Κάταγμα στο κρανίο, βαθύ σκίσιμο στο κεφάλι με 9 ράμματα, σπασμένο δόντι, εκδορές στο πρόσωπο και στα αυτιά, κάταγμα στον αγκώνα και την ωμοπλάτη, βαθύ τραύμα (σκίσιμο) στο πόδι με 10 ράμματα, εξάρθρωση γονάτου, τραύματα στα πλευρά και την πλάτη, συνεπεία των οποίων υπέστη νεφρική ανεπάρκεια.

Εξάρθρωση γονάτου, βαθύ σκίσιμο στο πόδι, 10 ράμματα Αυτά τα τραύματα δεν είναι συνέπεια ενός σφοδρού τροχαίου ατυχήματος, όπως θα φανταζόταν κάποιος. Είναι τα τραύματα που προκάλεσε μια ολόκληρη διμοιρία των ΜΑΤ σε έναν 22χρονο σπουδαστή των ΙΕΚ, εξαιτίας των οποίων νοσηλεύεται στο τμήμα νευροχειρουργικής του «Ερυθρού Σταυρού». Στο οποίο βέβαια δεν διακομίστηκε αμέσως, αλλά 10 ώρες μετά τη σύλληψή του· πρώτα μεταφέρθηκε στη ΓΑΔΑ, στη συνέχεια στην Εισαγγελία και μετά στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου δεν υπήρχε νευροχειρουργός.

«Απόπειρα ανθρωποκτονίας»

Σήμερα η συνήγορός του, Βούλα Γιαννακοπούλου, καταθέτει μήνυση για «απόπειρα ανθρωποκτονίας» σε βάρος όλης της διμοιρίας, ενώ η οικογένειά του κάνει έκκληση για αυτόπτες μάρτυρες (τηλέφωνο επικοινωνίας 6984141534).

Ο 22χρονος Χ.Κ. περιγράφει τα γεγονότα ως εξής: «Ξημερώματα Σαββάτου, φεύγοντας από συναυλία στο Πολυτεχνείο, στην οδό Μπουμπουλίνας, μου επιτέθηκε ξαφνικά μια διμοιρία, η οποία βρισκόταν σε παρακείμενο στενάκι. Γύρω στους 10 άνδρες των ΜΑΤ μού επιτέθηκαν, χτυπώντας με βίαια με τα κλομπ, αλλά και με μπουνιές και κλοτσιές. Με χτυπούσαν κυρίως στο κεφάλι και στα πλευρά, με μεγάλο μένος, πολλοί από αυτούς με το μεταλλικό τμήμα της λαβής των κλομπ, βρίζοντάς με ταυτόχρονα. Μετά λίγα λεπτά και ενώ ήμουν αιμόφυρτος και ημιλιπόθυμος με έσυραν μέχρι την κλούβα, όπου με έλουσαν με νερό, φωτιστικό οινόπνευμα και ό,τι άλλο υγρό είχαν κοντά τους».

Λιπόθυμος στη ΓΑΔΑ

«Γύρω στις 3.45 π.μ. με πήγαν στη ΓΑΔΑ. Αν και η κατάστασή μου ήταν άθλια, κανείς δεν έδωσε σημασία. Με άφησαν αιμόφυρτο σε ένα διάδρομο αδιαφορώντας, ακόμα και όταν λιποθύμησα. Το πρωί μού ανακοίνωσαν ότι έχω συλληφθεί με την κατηγορία ότι... πέταξα μολότοφ εναντίον της διμοιρίας. Αν και είχα ένα βαθύ τραύμα αρκετών εκατοστών στη μέση του κρανίου μου και αιμορραγία σε διάφορα σημεία του σώματός μου, μου αρνήθηκαν τη μεταφορά σε νοσοκομείο, με το αιτιολογικό ότι πρώτα έπρεπε να οδηγηθώ στον εισαγγελέα, όπου και με κατηγόρησαν επίσημα για δύο κακουργήματα και δύο πλημμελήματα (έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών, διατάραξη κοινής ειρήνης και εξύβριση). Στη συνέχεια με πήγαν στο νοσοκομείο. Από τη συνάντησή μου με τις δυνάμεις "ασφαλείας" φιλοδωρήθηκα, εκτός των κατηγοριών και του άμεσου κινδύνου να κριθώ προσωρινά κρατούμενος, με μια σειρά σωματικές βλάβες (...). Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι στη δικογραφία, πέρα από τα ψέματα σε βάρος μου, δεν υπάρχει το παραμικρό για την κακοποίησή μου».

Από την Αστυνομία για την υπόθεση γνωστοποιήθηκε ότι υπήρξε μια σύλληψη, ξημερώματα Σαββάτου, στη διασταύρωση των οδών Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας, όταν «ομάδα 50 ατόμων βγήκε από το Πολυτεχνείο, επιτέθηκε με μολότοφ στη διμοιρία των ΜΑΤ, που εκτελούσε υπηρεσία στο υπουργείο Πολιτισμού». Σύμφωνα, πάντως, με τη συνήγορό του, η επίθεση σε βάρος της διμοιρίας είχε προηγηθεί αρκετή ώρα πριν από τη σύλληψη.*

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 11/7/2011

Αποκλεισμός Εθνικής Τράπεζας (Βίντεο)

2011-07-08T10:14:00.000-07:00

Με μια αιφνιδιαστική κίνηση σήμερα το πρωί, κάτοικοι της Θεσσαλονίκης που συμμετέχουν στο λεγόμενο «Κίνημα Αγανακτισμένων Πολιτών» κατέλαβαν συμβολικά και για μισή ώρα την είσοδο στης Εθνικής τράπεζας στην οδό Τσιμισκή.

Στο μεγάλο πανό που κρατούσαν αναγραφόταν: «Δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε, δεν πουλάμε, δεν φοβόμαστε», ενώ στο βίντεο που παραθέτουμε ακούμε τα συνθήματα των «αγανακτισμένων πολιτών»

Αντιπαράθεση Κανέλλη-Παπαχρήστου (Βίντεο)

2011-06-30T11:37:00.000-07:00

Αντιπαράθεση στο δελτίο ειδήσεων του Αλτερ είχαμε μεταξύ της βουλευτίνας του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη και του δημοσιογράφου των «Νέων», Γ. Παπαχρήστου. Αφορμή ο σχολιασμός που πρωτοσέλιδου τίτλου των «Νέων» που έκανε η Κανέλλη.

Στο βίντεο που παρακολουθούμε ακούμε τα «κοσμητικά» επίθετα που αντάλλαξαν μεταξύ τους.

"Πέσιμο" σε γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη

2011-06-29T14:08:00.000-07:00

«Πέσιμο» από νεολαίους στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ σε Ηράκλειο και Χανιά Κρήτης. Το βίντεο που παραθέτουμε είναι απ’ το δελτίο ειδήσεων του “Kontra chanel»και στο ρεπορτάζ του παρακολουθούμε τα όσα συνέβησαν στην μεγαλόνησο.

Ηγεσίες και βάση

2011-06-26T10:33:00.000-07:00

Το κίνημα των Αγανακτισμένων, κομβικό ήδη στοιχείο της πολιτικής ζωής, υπόσχεται να εκτροχιάσει το πρόγραμμα φεουδαρχοποίησης της χώρας που προωθούν οι καπιταλιστικές μαφιοκρατίες και οι υποτελείς τους. «Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε»: το κεντρικό του σύνθημα δείχνει ωριμότητα κι επίγνωση για τις οποίες ως πρόσφατα θεωρούνταν ανίκανος ο λαός. Κυβέρνηση και Τρόικα πόνταραν στην παθητικότητά του· σκόνταψαν στη μαζική κινητοποίηση.

Αυτή την έστρεψαν αριστερά κυρίως οι εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις· ο Συνασπισμός και ιδίως το ΚΚΕ την αντιμετώπισαν με δυσπιστία, ώσπου υποχρεώθηκαν τελικά να τήν δεχτούν και προσάρμοσαν τα συνθήματά τους στα δικά της, προσπαθώντας συνάμα να φρενάρουν τη ριζοσπαστικοποίησή της.

Οι εν χορώ δηλώσεις για τη δήθεν ολέθρια επιστροφή μας στη δραχμή αυτό ακριβώς επιδίωκαν. Φυσικά, δεν υπάρχει χειρότερος οιωνός για το ευρώ από τη μάχη οπισθοφυλακής, που δίνουν ομόψυχα για τη διάσωσή του η Αλέκα Παπαρρήγα, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάννης Δραγασάκης.

Από την άλλη μεριά η αριστερά συμφώνησε, και πάλι καθυστερημένα σε σχέση με τμήματα του λαού, αλλά και συντηρητικούς πολιτικούς και οικονομολόγους, ότι το δήθεν δημόσιο χρέος δεν μπορεί και δεν πρέπει να πληρωθεί. Κεντρικό ρόλο έπαιξε κι εδώ η πίεση που άσκησε στις ηγεσίες η βάση. Οι ιδέες που πρωτοδιατύπωσαν μερικοί αφορισμένοι διανοούμενοι συγκροτήθηκαν βαθμιαία σε μια συνεκτική αφήγηση· την ενστερνίστηκαν πρώτα η αντικαπιταλιστική αριστερά και δημοκρατικές ομάδες άλλων πολιτικών χώρων, ώσπου μέσα από τις αραβικές επαναστάσεις και το Debtocracy έγινε υλική δύναμη. Δύσκολα θα κατέβαιναν στις πλατείες οι Αγανακτισμένοι αν δεν έβλεπαν πρώτα σε τεχνικολόρ ότι η μαζική κινητοποίηση αποδίδει, και ότι κάθε άλλο παρά άτρωτοι είναι οι εξουσιαστές. Αφήνοντας κατά μέρους το ΚΚΕ, το οποίο επιμένει να μιλά μια αυτιστική γλώσσα που λίγοι ενδιαφέρονται να μάθουν, μπορούμε να παρακολουθήσουμε τούτη την εξέλιξη ιδίως στις τοποθετήσεις του Συνασπισμού.

Πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε σαν βασικό άξονα της πολιτικής του την «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους του, επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου», βεβαιώνοντας μάλιστα ότι τα ζητούσε αυτά εδώ κι ένα χρόνο. Ωστόσο στην κοινοβουλευτική συζήτηση για το μνημόνιο, ένα χρόνο νωρίτερα, ο γραμματέας του Συνασπισμού δεν είχε μιλήσει για αναδιαπραγματεύσεις. Η ηγεσία του Συνασπισμού ήθελε τότε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε κανονικά το δημόσιο χρέος, αλλά η αφαίμαξη ν’ αφορά τους πλουσιότερους μάλλον παρά τους φτωχότερους. Ιδέα φαεινή, προσγειωμένη και βαθειά προοδευτική.

Η πρώτη φορά που ο κ. Τσίπρας αντιλήφθηκε, ή πάντως πληροφορήθηκε, ότι υφίσταται ζήτημα δημόσιου χρέους χρονολογείται με ακρίβεια. Ήταν τον Σεπτέμβριο του 2009, όταν ρωτήθηκε σε μια προεκλογική συνέντευξη αν έβαζε θέμα παγώματος του εξωτερικού χρέους. Ο φακός κατέγραψε τότε στο πρόσωπό του εκφράσεις που ανταγωνίζονταν τις καλύτερες στιγμές του Μπάστερ Κήτον. Η απάντηση που έδωσε, καλύτερα να ξεχαστεί. Αλλά δεν ήταν μόνος του. Ως πολύ πρόσφατα οι επίσημες ανακοινώσεις του Συνασπισμού έδειχναν ακλόνητη πίστη στη σταθερότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της ευρωζώνης και γενικότερα του καπιταλισμού. Στο λόγο περί κραχ έβλεπαν επικοινωνιακά παιχνίδια. «Η κυβέρνηση έπεσε στην παγίδα να υιοθετήσει πλήρως το φόβητρο της χρεοκοπίας», δήλωνε ο ίδιος ηγέτης δυόμιση χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, «προκειμένου να χαμηλώσει τις προσδοκίες των πολιτών».

Ανένηψε όμως στ’ αλήθεια η ηγεσία του Συνασπισμού, ή απλώς προσαρμόστηκε επικοινωνιακά στις απαιτήσεις της βάσης και των Αγανακτισμένων; «Να διεκδικήσουμε, καταρχήν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μια δίκαιη ρύθμιση του χρέους» είναι η φράση του Αλέξη Τσίπρα η οποία κωδικοποιεί, νομίζω, τις τρέχουσες αντιλήψεις. Φλερτάροντας τον λαϊκό ριζοσπαστισμό, συγχρόνως αφήνει ευρύτατα περιθώρια υπαναχωρήσεων, και ιδίως επιτρέπει να καταγγελθεί σαν πρόωρη, τυχοδιωκτική ή εθνικιστική κάθε κίνηση η οποία προοιωνίζεται ρήξεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κλειδί της είναι, δυστυχώς, το «καταρχήν σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Τέτοιες σιβυλλικές εκφράσεις τις αποκρυπτογραφούμε κοιτάζοντας το πλαίσιό τους· αφενός τη συγκυρία της λαϊκής κινητοποίησης και της καχυποψίας απέναντι σ’ όλες τις πολιτικές ηγεσίες, και αφετέρου τον προηγούμενο λόγο του Συνασπισμού. Η πρώτη είναι γνωστή, επομένως εδώ επικεντρωνόμαστε στον δεύτερο.

2. Κλειδί, ο ευρωπαϊσμός

Μέχρι στιγμής ο Συνασπισμός αρνείται να τοποθετηθεί αναλυτικά στο ζήτημα της διαγραφής του χρέους. Μόνο μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εμφανίστηκε στις ανακοινώσεις των αρμόδιων οργάνων του η αναδιαπραγμάτευση, σαν ασαφές αίτημα, συνήθως με λακωνικές αναφορές του υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής, αλλά πάντοτε παραπέμποντας στον από μηχανής θεό της πανευρωπαϊκής λύσης. «Ο Συνασπισμός και το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς», δήλωνε χαρακτηριστικά ο Γιάννης Μηλιός, «αγωνιζόμαστε για την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με όρους επωφελείς για την κοινωνία και τους εργαζόμενους, για τον απευθείας δανεισμό των χωρών από την ΕΚΤ, για την επανίδρυση της ΕΕ, για μια άλλη Ευρώπη των λαών και όχι των αγορών».[6] Η ευρωπαϊκή διάσταση (φράση καταχρηστική και πολιτικά διόλου αθώα, γιατί βεβαίως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι η Ευρώπη περισσότερο απ’ όσο οι ΗΠΑ είναι η Αμερική) προείχε καθαρά. Σκοπός της πολιτικής κινητοποίησης δεν οριζόταν η νομισματική και πολιτική απεμπλοκή μας από την ευρωζώνη, αλλά η αναμόρφωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η οποία βεβαίως απαιτεί μια νέα ευρωπαϊκή συνθήκη, αφού οι υπάρχουσες, αντίθετα, προβλέπουν μια ανεξέλεγκτη ΕΚΤ.

Μόνο τον φετινό Φλεβάρη, αφού πρώτα απέκτησαν ρεύμα οι θέσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, εκδίδεται μια πιο αναλυτική, αλλά και πάλι κάθε άλλο παρά επαρκής, ανακοίνωση: «Το δημόσιο χρέος [...] χρησιμοποιείται ως απειλή και βρόχος στην κοινωνία για την κατάργηση κάθε εργατικής κατάκτησης και κοινωνικής προστασίας και τη συνεχή αναδιανομή πλούτου και εξουσίας υπέρ του κεφαλαίου». Λίγο αργότερα ακούγεται, για πρώτη και μοναδική φορά επίσημα από τον Συνασπισμό, ότι «Το χρέος αυτό δεν είναι των εργαζομένων».

Αλλά μετά τον Απρίλιο του 2011 οι ανακοινώσεις του δεν αναφέρονται στη διαγραφή ή έστω την αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Το σύνθημα που κυριαρχεί έκτοτε είναι «Αναδιανομή, κοινωνική προστασία, κοινωνική αλληλεγγύη, ανάπτυξη». Όσο για τη δραχμή, αυτή είναι διαχρονικό ταμπού: «η συνοχή της πραγματικής οικονομίας [της ευρωζώνης] καθιστά όλη τη φιλολογία περί ‘κρίσης του ευρώ’ αστεία», αποφαίνεται τον Φεβρουάριο του 2010 ο Γιώργος Σταθάκης, διερμηνεύοντας και αυτός τις απόψεις της ηγεσίας. Το ευρώ δεν οδηγεί τη χώρα στη χρεωκοπία· αντίθετα, μας εξηγεί ο ίδιος, την σώζει: «Εάν η Ελλάδα ήταν εκτός ευρώ, σήμερα θα είχε δεχτεί μάλλον αξεπέραστες πιέσεις στο νόμισμά της. Αλλά το ευρώ προστατεύει μια οικονομία από απότομες κερδοσκοπικές κινήσεις γύρω από το νόμισμα. Χρεωκοπία εντός τού ευρώ είναι αδιανόητη».

3. Μπορούν αυτές οι ηγεσίες;

Τέτοιες στάσεις αναδεικνύουν ένα ευρύτερο ζήτημα. Σε ρητορικό επίπεδο όλη η αριστερά καταδικάζει τον καπιταλισμό, αλλά οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του Συνασπισμού αποφεύγουν να κλιμακώσουν τη σύγκρουση μαζί του, και περιθωριοποιούν αντί ν’ αναδεικνύουν τα ζητήματα που πλήττουν το σύστημα, όπως αυτό έχει ιστορικά διαμορφωθεί, στην καρδιά του. Απηχούν την άθλια στάση των σοσιαλδημοκρατικών ηγεσιών στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στο επαναστατικό κύμα του 1917-1922, των σοσιαλδημοκρατικών και σταλινικών ηγεσιών τα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης και της πανευρωπαϊκής ανόδου του φασισμού, και των διαδόχων τους στο εξεγερσιακό κύμα του 1968.

Υπάρχουν εδώ σταθερές, που δεν αρκεί για να τις εξηγήσουμε η εύκολη καταγγελία προδοσιών. Έχουν βαθύτερους λόγους τέτοιες επιλογές. Για παράδειγμα, οι σημερινές ηγεσίες αναδείχτηκαν σε καιρούς φαινομενικής σταθεροποίησης του καπιταλισμού, μέσα από γραφειοκρατικές μεθόδους που δεν ευνοούσαν ριζοσπάστες ή επαναστάτισσες. Έχουν επενδυμένα συμφέροντα στην τωρινή κατάσταση, και δεν θέλουν καν την ενίσχυση των ίδιων των κομμάτων τους, στο μέτρο που η τελευταία θ’ απειλούσε την εσωκομματική τους εξουσία.

Απέναντι λοιπόν στη χειρότερη μετεμφυλιακή κυβέρνηση στέκουν οι χειρότερες ηγεσίες της αριστεράς από το 1918, που ιδρύθηκαν το ΣΕΚΕ και η ΓΣΕΕ. Τί το καλό ή το αριστερό περιμένουμε από αυτές; Τι κατάφεραν αφότου ξέσπασε η κρίση; Έδωσαν καμιά νικηφόρα μάχη; Πρωτοστάτησαν σε κανένα κίνημα; Διευκόλυναν κάποια οργανωτική άνοιξη; Τόνωσαν την εσωκομματική δημοκρατία; Προώθησαν την ενότητα; Έδειξαν συγκλονιστική ευθυκρισία ή οξυδέρκεια; Διέγνωσαν σωστά τις προτεραιότητες; Υπερασπίστηκαν τη βάση απέναντι στις επιθέσεις του κεφάλαιου; Γέννησαν έστω καμιά ελπίδα; Μίλησαν κάν ποτέ τη γλώσσα του λαού;

Αφότου ξέσπασε η κρίση, η βάση της αριστεράς, που ήδη καταλύει τις κομματικές περιχαρακώσεις στο κίνημα των Αγανακτισμένων, αποδείχτηκε πολύ πιο εύστροφη, ενήμερη, διορατική, δυναμική, αποφασισμένη και αξιόμαχη από τις ηγεσίες της. Αλλά αυτά δεν αρκούν. Αν είναι να μην αποδειχτεί η παλιά αριστερά άλλη μια φορά στήριγμα του καπιταλισμού, επείγει η βάση να επιβάλει νέες ηγεσίες, αξιόμαχες και αντικαπιταλιστικές. Τα νέα στελέχη, που βγήκαν μέσα από τα κινήματα των τελευταίων χρόνων, υπάρχουν. Αν αφήσουν να χαθούν οι σημερινές ευκαιρίες, η ήττα θα είναι μεγάλη.

Πηγή: Εγημερίδα "Πριν"

4 Βίντεο με την Πίτσα Παπαδοπούλου

2011-06-19T10:28:00.000-07:00

Η εκπομπή για το λαϊκό τραγούδι «Τα παντελόνια είναι περίεργα ρούχα» της τηλεόρασης του «902» φιλοξενούσε μια απ’ τις τελευταίες λαϊκές γνήσιες τραγουδίστριες. Την Πίτσα Παπαδοπούλου. Απ’ αυτή λοιπόν την εκπομπή απολαμβάνουμε απ’ αυτή την μεγάλη τραγουδίστρια τέσσερα κλασικά λαϊκά τραγούδια. «Γεννήθηκα για να πονώ», «φτωχομπούζουκο», «θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά» και «Καθένας με τον πόνο του».

Λαϊκή εξέγερση για να φύγουν κυβέρνηση, Μνημόνια, Ε.Ε και ΔΝΤ

2011-06-19T08:55:00.000-07:00

Σε κρίσιμη αναμέτρηση με την κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται το μαζικό λαϊκό κίνημα, μετά την εντυπωσιακή πολιτική μάχη της απεργίας και των συγκεντρώσεων της Τετάρτης, που οδήγησαν και στην ηρωική απόκρουση της κυβερνητικής επίθεσης για την εκκένωση της πλατείας Συντάγματος.

Ο μαζικός ξεσηκωμός εργαζομένων και νέων έσπρωξε την κυβέρνηση στα πρόθυρα της κατάρρευσης, προκαλώντας ρίγη ανησυχίας στο εγχώριο πολιτικό σύστημα, αλλά και τους αστικούς παράγοντες σε ΗΠΑ και ΕΕ. Το φιάσκο της κυβέρνησης «εθνικής ενότητας» ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μαζί με την κωμωδία ενός ανασχηματισμού με ημερομηνία λήξης, έχουν βαθύνει την πολιτική απονομιμοποίηση της κυβέρνησης Παπανδρέου και γενικότερα της κοινοβουλευτικής «χούντας» επιβολής των συμφερόντων κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ. Η «νέα» κυβέρνηση έχει ένα και μοναδικό σκοπό: Να περάσει, με κάθε μέσο, το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα λεηλασίας και διαρκούς ομηρίας του λαού.

Να δέσουν χειροπόδαρα τους εργαζόμενους για μια ζωή. Καθώς το κίνημα των πλατειών αλλά και οι εργατικές αντιστάσεις όχι μόνο δεν εκτονώνονται αλλά ενισχύονται κιόλας, το ζητούμενο σήμερα είναι η «εξέγερση του λαού, για να ανατραπεί το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, το παλιό και τα νέα Μνημόνια! Για να ανατραπεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το σάπιο πολιτικό σύστημα. Για να φύγουν τρόικα, ΕΕ και ΔΝΤ», όπως τονίζει σε ανακοίνωση - παρέμβαση το ΝΑΡ. Σε αυτό το στόχο, στην ανάπτυξη τώρα ενός ανασυγκροτημένου εργατικού και μαζικού κινήματος, αξιοποιώντας όλες τις μορφές που έχει αναδείξει η ζωή για να δημιουργηθούν όργανα αγώνα και επιβολής των διεκδικήσεων του λαού, πρέπει να συμβάλει η Αριστερά με όλες της τις δυνάμεις. Και όχι να ρίχνει νερό στο μύλο της κοινοβουλευτικής εκτόνωσης και ενσωμάτωσης, όπως κάνουν το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, που ζητούν εκλογές. Καθώς η Βουλή των πάνω, η Βουλή που κυριαρχούν τα μεγάλα συμφέροντα και η πολιτική για πλούσιους, σαπίζει και ξεφτιλίζεται σαν υπηρεσία πρωτοκόλλησης αντιλαϊκών αποφάσεων, διαμορφώνεται η δημοκρατία των κάτω, η δημοκρατία του αγώνα και της ανατροπής. Με νέες μαζικές συγκεντρώσεις σε όλες τις πλατείες σήμερα, την Τρίτη που θα ζητήσει ο ΓΑΠ ψήφο εμπιστοσύνης και κάθε μέρα, με απεργίες διαρκείας σε κλάδους και με γενικό απεργιακό μπλακ άουτ.

Εφημερίδα "Πριν"

Αντιπαράθεση Κανέλλη-Κύρτσου

2011-06-15T11:30:00.000-07:00

Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το αστικό πολιτικό σκηνικό προσπαθεί με μεθοδεύσεις να ξεπεράσει τα αδιέξοδα του. Ειδήσεις και αναλύσεις για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί υπάρχουν στο φιλικό μπλογκ ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ. Εμείς παραθέτουμε σε βίντεο την αντιπαράθεση που υπήρξε μεταξύ Λιάνας Κανέλλη και Γιώργου Κύρτσου στο δελτίο ειδήσεων του Αλτερ.

Αγανακτισμένα συνθήματα

2011-06-13T13:14:00.000-07:00

Τα συνθήματα που παρακολουθούμε στο βίντεο που παραθέτουμε είναι αυτά που ακούγονται απ’ τους συγκεντρωμένους πολίτες –το λεγόμενο κίνημα «Αγανακτισμένων- κάθε βράδυ έξω απ΄ την βουλή. Αποκομίζεις την αίσθηση ότι πρόκειται για συνθήματα που είναι ένα χαρμάνι γηπεδικού ξεσπάσματος, χιούμορ, ευρηματικότητας, αλλά παράλληλα ξεχειλίζουν οργή και αγανάκτηση για το πολιτικό κατεστημένο της χώρας μας.

Με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο Σύνταγμα

2011-06-13T11:29:00.000-07:00

«Είμαι και θα είμαι καθημερινά στο πλάι σας, στην Πλατεία, φωνάζοντας στους “νόμιμους” και επίσημους τοκογλύφους-νταβατζήδες: “Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη”».
"Έχει αποδειχθεί ιστορικά και έχει ειπωθεί με πολύ απλό τρόπο στο γνωστό σύνθημα, πως "Λαός ενωμένος-ποτέ νικημένος". Χαιρετίζω και τάσσομαι έμπρακτα υπέρ των συγκεντρώσεων των εξεγερμένων πλέον πολιτών στις πλατείες. Εκείνο που πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού είναι η ενότητα και η σύμπραξη όλων των διαφορετικών απόψεων που έχουν έτσι κι αλλιώς κάτι θετικό να προσφέρουν και το έχουν αποδείξει με την αυτοδιάθεσή τους και τον καθημερινό τους αγώνα. Όπως έκανα πάντα,έτσι και τώρα,είμαι έτοιμος να συμπορευθώ μαζί σας στις ανάγκες αυτού του ενωμένου κινήματος και σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος. Είμαι και θα είμαι καθημερινά στο πλάι σας, στην Πλατεία, φωνάζοντας στους "νόμιμους" και επίσημους τοκογλύφους-νταβατζήδες: "Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη".

Αυτή είναι η δήλωση του Βασίλη Παπακωνσταντίνου για το μεγαλειώδες Κίνημα των Αγανακτισμένων που συνεχίζεται 19 μέρες τώρα προειδοποιώντας κυβέρνηση και Σύστημα πώς «ΔΕ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΕΤE»!

Το Βασίλη τον Συνάντησα χθες στο Σύνταγμα…
Βήχος Παναγιώτης

Στο Σύνταγμα συνάντησα τον τραγουδιστή Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον οποίο γνωρίζω από το 1970! Είχαμε πολύ καιρό να τα πούμε και η ώρα δεν ήταν κατάλληλη για πολλές κουβέντες. Μετά τις σχετικές αγγαλιές τον ρώτησα για το γνωστό «επεισόδιο» μαζί του πριν λίγες ημέρες και μου είπε πως πρόκειται για παρεξήγηση. «Είμαι εδώ κάθε βράδυ και θα είμαι μέχρι το τέλος», μου είπε και με παρέπεμψε στην παραπάνω δήλωση που έχει κάνει. Εστειλε αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους συντρόφους και φίλους του Πολιτικού Καφενείου και μου δήλωσε ρητά «δεν κάνω κανένα διαχωρισμό κάτω και πάνω πλατείας, είμαι μαζί με όλους όσους ζητάνε 19 μέρες τώρα ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ η ΤΡΟΙΚΑ και τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ. Βρίσκομαι από την πρώτη μέρα στην πλατεία και δε θα φύγω αν δεν φύγουν αυτοί που ευθύνονται για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η χώρα μας και οι εργαζόμενοι. Εκείνο που πρέπει να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού Παναγιώτη, είναι η ενότητα και η σύμπραξη όλων των διαφορετικών απόψεων που έχουν έτσι κι αλλιώς κάτι θετικό να προσφέρουν και το έχουν αποδείξει με την αυτοδιάθεσή τους και τον καθημερινό τους αγώνα». Φιληθήκαμε ξανά και εγώ πήγα στο γνωστό πανό μας, αυτό το κίτρινο πανό του «Μετώπου» όπου γράφει τα ίδια λόγια πάνω κάτω με αυτά του συνάδελφου και συναγωνιστή για πολλές δεκαετίες, Βασίλη Παπακωνσταντίνου: «ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΦΥΓΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΤΡΟΙΚΑ – ΧΡΕΟΣ».

Πηγή: Πολιτικό Καφενείο

(Απ)οικία

2011-06-12T16:26:00.000-07:00

Η ανεργία στο 16,2%, δηλαδή οκτακόσιες χιλιάδες άνεργοι, στην πραγματικότητα, ένα εκατομμύριο.Βόμβα. Στους νέους η ανεργία στο 42% -ο ένας στους δύο! Δεν υπάρχει σπίτι -πλην Συβαριτών χωρίς άνεργο, ή ανέργους. Βόμβα. Και οι Δωσιπάτριδες πουλάνε τα όπλα της χώρας, ενέργεια, λιμάνια, δρόμους, νερά, αεροδρόμια για να προσπορισθούν πόρους για τους τόκους δύο-τριών-πέντε ετών. Κι ύστερα; ...................................... Οχι! δεν θυσιάζεται κατά εκατόμβες ο λαός προκειμένου να υπάρξει μια έστω αμυδρή ελπίδα για το αύριο, εξουθενώνεται συστηματικώς κι ενσυνειδήτως για να ξαναγίνει σκλάβος. Στο διηνεκές. ***** Είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και οι Ελληνες πολίτες, ο λαός, ηττάται από πεμπτοφαλαγγίτες ταγούς κι ανδράποδα...

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει.

Πρέπει να φύγει, είναι παράνομος. Επέβαλε το Μνημόνιο με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τώρα πάει να κάνει το ίδιο με το «Μεσοπρόθεσμο».

Πρέπει να φύγει, είναι ψεύτης. Είπε ψέματα στον Ελληνικό Λαό, ότι «υπάρχουν τα λεφτά», για να υφαρπάξει την εξουσία.

Πρέπει να φύγει, είναι συνωμότης. Είχε μυστικές επαφές με την Γκόλντμαν Σακς, τον Στρος-Καν και Κύριος οίδε ποιους άλλους, πίσω από την πλάτη, του λαού, του κόμματός του, όλων των θεσμών.

Πρέπει να φύγει, είναι συκοφάντης. Διέσυρε τους Ελληνες διεθνώς ότι είναι «τεμπέληδες κι άχρηστοι» και συνεχίζει να το κάνει.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ανδρείκελο. Εφερε στη χώρα Διευθυντήριο την Τρόικα και την κατέστησε φόρου υποτελή στους Τοκογλύφους εσαεί.

Πρέπει να φύγει, είναι βλαξ ή βαλτός. Μετέτρεψε το πρόβλημα δανεισμού της χώρας σε κρίση χρέους που απειλεί την ίδια της την υπόσταση και το αυτεξούσιον.

Πρέπει να φύγει, είναι ανίκανος. Δεν αντιμετώπισε τη φοροδιαφυγή, δεν σταμάτησε τη σπατάλη, δεν έκανε τίποτα για να υπάρξει οποιουδήποτε τύπου ανάπτυξη.

Πρέπει να φύγει, είναι ανάλγητος. Εφαγε τις συντάξεις, διέλυσε το Ασφαλιστικό, δημιούργησε τη γενιά των 500 ευρώ, χαράτσωσε, ξαναχαράτσωσε και εξακολουθεί να χαρατσώνει τον λαό, νέκρωσε την αγορά κι έφθασε την ανεργία στα ύψη -με έναν στους δύο νέους να 'ναι άνεργος.

Πρέπει να φύγει, είναι πουλητάρι. Πουλάει τη ΔΕΗ, τα ύδατα, τα πάντα, αφοπλίζει τη χώρα από κάθε εργαλείο ανάπτυξης, συρρικνώνει τα ΑΕΙ -ό,τι αγγίζει το κάνει κάρβουνο.

Πρέπει να φύγει, είναι δειλός. Δεν τολμάει να ανακηρύξει ΑΟΖ, φέρεται στην Τουρκία σαν να βρίσκεται η Ελλάδα υπό καθεστώς Σχεδίου Ανάν και αντιμετωπίζει το Βερολίνο ως άλλη Κομαντατούρ.

Πρέπει να φύγει, είναι επικίνδυνος. Αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα της χώρας, εσωτερικά και διεθνή, στη βάση της προσωπικής του ατζέντας, εκτός ιστορικού πλαισίου και θεσμών.

Πρέπει να φύγει, είναι ένας ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης, ανελλήνιστος, περιβεβλημένος από έναν εσμό κολλητάρια, τυχάρπαστους, απίθανους και τυχοδιώκτες. Φίλους, συμβούλους -Ελληνες και ξένους- ένα «περιβάλλον» εκτός πάσης λογοδοσίας κι ελέγχου.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, δεν είναι σοβαρός. Είναι ικανός μόνον για όπενγκοβ και λοιπά καραγκιοζιλίκια, ενώ ταυτοχρόνως

είναι ένας κοινός καλοπερασάκιας, που τρώει σούσι, ενώ εξαθλιώνει τον κοσμάκη, ένας ελαφρόμυαλος που πάει ανέμελος στα γυμναστήρια,

ενώ έχει βυθίσει τη χώρα στην κατάθλιψη και τους νέους στην απελπισία.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ολετήρας. Τα μέτρα που παίρνει και ξαναπαίρνει δεν είναι μόνον καταστροφικά, είναι ατελέσφορα. Ενώ δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, οδηγούν την Ελλάδα απ' την αιχμαλωσία στην εξουθένωση κι εν τέλει στον διαμελισμό της...

*****

Τα εξ Εσπερίας νέφη μαύρα κι άραχλα, οι καιροί ου μενετοί, ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει...

Εδώ και τώρα.

Πηγή: Στάθης - "Ελευθεροτυπία"