
Η έκρηξη του Δεκέμβρη και η κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» της ολιγαρχίας απέναντι στις αναπόφευκτες εργατικές και λαϊκές αντιδράσεις, οδήγησαν τον Μ. Χρυσοχοΐδη (παρά τις ανώτερες φιλοδοξίες του) εκ νέου στη θέση του υπουργείου Δημόσιας Τάξης (τώρα, «Προστασίας του Πολίτη»).
Ο σημερινός υπουργός Προστασίας του Πολίτη εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, το 1989, στην Ημαθία με τη φήμη «αριστερούτσικου» συνδικαλιστή και φανατικού «Ανδρεϊκού».
Το 1994, ο Ανδρέας Παπανδρέου του δίνει τη θέση του υφυπουργού Εμπορίου υπό τον Κώστα Σημίτη.
Ο προνοητικός Χρυσο-χοΐδης, σε σύντομο διάστημα, κερδίζει την εμπιστοσύνη του προϊσταμένου του και επόμενου πρωθυπουργού, περνώντας στο στρατόπεδο των εκσυγχρονιστών.
Στη σημιτική περίοδο του ακραίου σοσιαλφιλελευθερισμού, αναβαθμίζεται, το 1999, ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, γεγονός που σηματοδοτεί και την αρχή μιας σχέσης πάθους με το FBI και τις ΗΠΑ.
Τον Οκτώβρη του 1999, λίγες εβδομάδες πριν την επίσκεψη του πρωταγωνιστή του αιματοκυλίσματος των Βαλκανίων, Μπιλ Κλίντον, στην Αθήνα, ο Χρυσοχοΐδης επισκέπτεται την Ουάσινγκτον για να υπογράψει την πρώτη μεγάλη συμφωνία «καταπολέμησης της τρομοκρατίας».
Λίγο πριν την αναχώρηση του, ο υπουργός προχωρεί σε αιφνιδιαστικές δηλώσεις για επικείμενη επίθεση της «17Ν».
«Έχουμε εμπιστοσύνη στον Χρυσοχοΐδη» δηλώνει με νόημα ο υπεύθυνος της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μαρκ Σίαν.
Το Σεπτέμβριο του 2000, επισκέπτεται ξανά την Ουάσινγκτον και υπογράφει νέο μνημόνιο ελληνοαμερικανικής αστυνομικής συνεργασίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Για πρώτη φορά νομιμοποιείται η πραγματοποίηση ερευνών του FBI σε ελληνικό έδαφος. Έτσι ικανοποιείται ένα πάγιο αίτημα των αμερικανικών αρχών, που οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν.
Ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης προχώρησε στην απίθανη δήλωση, πως «ελπίζει πλέον οι
ΗΠΑ να μην είναι τόσο σκληρές με την Ελλάδα»!
Και αναλαμβάνει ταυτόχρονα δεσμεύσεις για αναμόρφωση της εθνικής νομοθεσίας, που επικυρώθηκαν αμέσως μετά, με την ψήφιση του «τρομονόμου 2».
Το καλοκαίρι του 2002, δημοσιεύονται πληροφορίες για επικείμενες συλλήψεις μελών
της «17Ν».
Λίγες μέρες αργότερα, μια αυτοσχέδια βόμβα σκάει στα χέρια του Σάββα Ξηρού και προκαλεί ένα ντόμινο συλλήψεων και «ομολογιών».
Τον Οκτώβρη του ίδιου έτους, ο Μ. Χρυσοχοΐδης επισκέπτεται ξανά την Ουάσινγκτον που προετοιμάζει την εισβολή στο Ιράκ, με θέμα τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από την «τρομοκρατία» και τη διεθνή συνεργασία για την καταπολέμηση της.
Ο βοηθός του Μπους για θέματα τρομοκρατίας, τον χαρακτηρίζει πλέον ως «εντυπωσιακή ηγετική φυσιογνωμία».
Μετά την ψήφιση του εφιαλτικού τρομονόμου και τη συνεργασία με το FBI και τη Σκότλαντ Γιάρντ, οι μετοχές του «συνδικαλιστή από την Ημαθία» στο φιλοαμερικα-νικό λόμπι σημειώνουν "λίμιτ απ". Πριν την επίσκεψη του στην Ουάσινγκτον, το αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε ομόφωνα ψήφισμα που συγχαίρει τη χώρα μας για τη συνεισφορά της στο διεθνή συνασπισμό κατά της τρομοκρατίας.
Λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου του 2002, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ανακοινώνει την αλλαγή του νομικού καθεστώτος οπλοφορίας των αστυνομικών.
Οι ασάφειες στο νέο νόμο αφήνουν περιθώρια χρήσης όπλου εναντίον δυναμικών κινητοποιήσεων, διαδηλώσεων κλπ.
Οι συνέπειες του νέου νόμου και της πολιτικής των «ράμπο» φάνηκαν με τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου.
Τον Φεβρουάριο του 2003, λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην κρατική καταστολή με τη σύλληψη, με βάση τον τρομονόμο και τον εγκλεισμό στα λευκά κελιά του Κορυδαλλού, τεσσάρων κατηγορουμένων για συμμετοχή στον ΕΛΑ.
Το σαθρό κατηγορητήριο βασισμένο στα νοθευμένα από τη CIA αρχεία της Στάζι, καταρρέει στο δικαστήριο.
Τον Ιούνιο του 2003, διαρρέουν σενάρια αντικατάστασης του Κώστα Λαλιώτη στη θέση του γραμματέα του κόμματος.
Ο Κ. Λαλιώτης προχωρεί στην περίφημη δήλωση σε δημοσιογράφους: «Δεν θα αφήσω τον Μίλερ (σ.σ., τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα) να γίνει γραμματέας του ΠΑΣΟΚ»!
Δυο βδομάδες μετά, ο Κ Σημίτης καθαιρεί τον Λαλιώτη και στη θέση του τοποθετεί τον ανερχόμενο άνδρα της νέας σιδερόφρακτης εποχής.
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2003, λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο τότε αρχηγός του FBI, Ρόμπερτ Μιούλερ, επικεφαλής κλιμακίου της υπηρεσίας, επισκέπτεται την Αθήνα για να παρασημοφορήσει τον Μ. Χρυσοχοΐδη και τις ηγεσίες της ΕΥΠ και της ΕΛΑΣ για τις «επιτυχίες τους στην αντιμετώπιση της εγχώριας τρομοκρατίας».
Το αντιαμερικανικό κλίμα στην Ελλάδα ωστόσο θορυβεί το Μαξίμου, που δίνει εντολή να μην παραστεί ο Χρυσοχοΐδης στην τελετή βράβευσης, αλλά το βραβείο να του δοθεί σε «πριβέ» συνάντηση, ώστε να μην προκληθεί το κοινό αίσθημα.
Ωστόσο, από τότε, το παράσημο τον συνοδεύει παντού...
Ντίνα Χαριτάτου - "Πριν"